Miguel de Miguel - Testa di Donna XL

Ο Miguel de Miguel είναι Ισπανός καλλιτέχνης με διακεκριμένη καριέρα στον τομέα των εικαστικών τεχνών. Το έργο του χαρακτηρίζεται από μια συνεχή επιδίωξη εννοιολογικής και τεχνικής εξερεύνησης, καθώς και από την αυθεντικότητα.

Ή χαχαχα που τον οδήγησε να πειραματιστεί με διαφορετικά μέσα και
στυλ σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Αν και είναι κυρίως γνωστός για τη ζωγραφική του, έχει ασχοληθεί και με άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως η γλυπτική και η ψηφιακή τέχνη.
Μ.Α.
Το στυλ του Miguel de Miguel αποτελεί συχνά σημείο συνάντησης μεταξύ αφαίρεσης και παραστατικής γραφής, όπου η γεωμετρία και το χρώμα συνδυάζονται με καινοτόμους τρόπους για να μεταφέρουν συναισθήματα και σκέψεις για την κοινωνία, την ανθρώπινη φύση και το περιβάλλον.
σύγχρονο. Το έργο του έχει μια ισχυρή συμβολική φόρτιση, προσκαλώντας συχνά τον θεατή σε μια προσωπική και βαθιά ερμηνεία.

Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Miguel de Miguel έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες εκθέσεις τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, αποσπώντας αναγνώριση από τους κριτικούς και το κοινό. Η δέσμευσή του στον συνεχή πειραματισμό και την αναζήτηση νέων μορφών έκφρασης τον καθιστούν κορυφαία φυσιογνωμία στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή στην Ισπανία. Είναι ένας καλλιτέχνης που αντανακλά έντονο ενδιαφέρον για τον μετασχηματισμό του περιβάλλοντος και τη συνεχή εξέλιξη των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας την τέχνη του ως έναν τρόπο να αμφισβητήσει και να επαναπροσδιορίσει την πραγματικότητα που μας περιβάλλει.
Εδώ η μορφή παρουσιάζεται με την πλάτη στον κόσμο, αλλά όχι σε υποχώρηση· βρίσκεται σε κατάσταση λήψης. Το μωβ σώμα μακραίνει και λεπταίνει, σαν να είχε μάθει να ακούει με ολόκληρο τον άξονά του. Δεν υπάρχει πρόσωπο γιατί δεν υπάρχει εξωτερικό βλέμμα· η συνείδηση στρέφεται προς τα μέσα.
Το ωχρό φόντο ανοίγει ένα κατώφλι φωτός: δεν φωτίζει από το εξωτερικό, αλλά φαίνεται να αναδύεται σαν ζεστή μνήμη, σχεδόν οικεία, μπροστά στην οποία η φιγούρα στηρίζεται. Οι σκοτεινές πλευρές πλαισιώνουν τη σκηνή σαν ένα νοητικό όριο, ένα πριν και ένα μετά, ενισχύοντας την αίσθηση της μετάβασης.
Το χρωματικό ξεμπέρδεμα στο κεφάλι — μπλε, πράσινο, κόκκινο — δεν είναι διακόσμηση: είναι ζωντανή σκέψη, συναίσθημα σε επέκταση. Είναι ένα μυαλό που δεν τακτοποιείται, αλλά ανθίζει. Η ζωγραφική χειρονομία είναι ελεύθερη, σχεδόν βιολογική, σαν μια ταυτότητα που δεν αποτελεί κλειστή μορφή αλλά ένα πεδίο σε συνεχή αναδιοργάνωση.
Οι κόκκινοι διασκορπισμένοι στον μπλε μανδύα εισάγουν το τραύμα και τον παλμό: μικρές ρήξεις της ζωτικότητας που θυμίζουν ότι ακόμη και στην ηρεμία υπάρχει τριβή, ιστορία, εμπειρία.
Αυτή η Κεφαλή Γυναίκας δεν ισχυρίζεται, δεν διακηρύσσει: παραμένει. Και σε αυτήν την παραμονή χτίζει τη δύναμή της.
Αποστέλλεται με πιστοποιητικό γνησιότητας