claudio pulli - claudio pulli - Βάζο με καπάκι - κεραμική - Κεραμικό

Βάζο του Claudio Pulli κεραμικό επικεραμένο με πολύχρωμη γυάλωση και μεταλλικά λούστρα

Ύψος: 16 cm


Ο Claudio Pulli γνώρισε την Τέχνη στο οικογενειακό περιβάλλον, καθώς ήταν γιος του γλύπτη και διακοσμητή Giovanni (Λέτσε, 1892 – Selargius, Κάλιαρι, 1976). Ο πατέρας Formó τη μόρφωση του στη Λέτσε, πόλη καταγωγής της οικογένειας, εργαζόμενος σε μαγαζί με τον γλύπτη Luigi Guacci. Μετά από μια παραγγελία, ο Giovanni έφτασε το 1929 στο Sassari και μετακόμισε εκεί με την οικογένεια: τότε είχε τρία παιδιά. Ο Giovanni Pulli ίδρυσε το ίδιο έτος τη δική του εργαστηριακή τέχνης στην πόλη, στο Corso Vittorio Emanuele αριθμός 89, και για εννέα χρόνια είχε το καθήκον να διδάσκει κεραμική στο Ινστιτούτο Τέχνης του Sassari. Ο Claudio σπούδασε στο Ινστιτούτο Τέχνης του Sassari και είχε δασκάλους δασκάλους όπως οι Stanis Dessy Filippo Figari και Eugenio Tavolara. Οι ικανότητες του νεαρού Claudio, ήδη καλά διαμορφωμένες από τη “οικογενειακή” μαθητεία που μπόρεσε να κάνει εργαζόμενος στο εργαστήριο του πατέρα, προσανατολίστηκαν από τα μαθήματα των δασκάλων του στο Ινστιτούτο Τέχνης (ήταν ικανός στη γλυπτική και στη ζωγραφική). Ο Pulli έγινε αντιληπτός από τον Tavolara, που τον προσκάλεσε να τελειοποιηθεί περαιτέρω με ορίζοντα την ιταλική σκηνή. Έτσι, μόλις πήρε το δίπλωμα του Μάστορα Τέχνης στο Sassari, ο Claudio Pulli πήγε στην Faenza, μεγάλο κέντρο της ιταλικής κεραμικής, και εξειδικεύτηκε: μεγάλο του πάθος ήταν η πηλός (χυτή) κεραμική, καθώς ήταν πραγματικά προσανατολισμένος στο να τη διαμορφώνει και να τη διακοσμεί. Το 1955 παντρεύτηκε τη Graziella Doro, έρωτας μιας ζωής που γέννησε τον Giovanni (1956) και τον Roberto (1961) που συνόδευσαν τον Claudio στα έργα του και ακόμη και σήμερα διακινούν τα μυστικά αυτής της αρχαίας τέχνης.

Από τους δασκάλους των Faenza ο Pulli διδάχθηκε τις διάφορες τεχνικές κεραμικής (όπως επίστρωση με μόλυβδο, γυαλιστικό σε πήλινο υλικό, επάστρωση, γομπί) και πραγματοποίησε πολλές πειραματικές προσπάθειες, περιέργεια και αγωνία να επιτύχει νέους εφέ της ύλης που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλλιτεχνικά. Ανοιχτόκαρδος και εσωστρεφής χαρακτήρας, ο Pulli ήταν ένας άνθρωπος και ένας καλλιτέχνης πρακτικός, άμεσος, αλλά αποτραβηγμένος: αγάπησε πολύ τη δουλειά του, ο πολιτισμός της πράξης ήταν δικός του. Στην καλλιτεχνική του καριέρα συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, κερδίζοντας και σημαντικά βραβεία και λαμβάνοντας πολυάριθμες διακρίσεις, στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ των εκθέσεων αξίζει να θυμηθεί η «Sassari σε Μπουτάλι» (Sassari) μια ιδέα του διακοσμητή της Sassari Settimio Sassu (Sassari, 1918 – δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα) η οποία αποτελούνταν από γυάλινες φιάλες διαφόρων σχημάτων επάνω στις οποίες διαμορφώθηκαν οι καραγκιόζη των σημαντικών προσώπων του κόσμου της κουλτούρας, της θεατρικής τέχνης και της πολιτικής της Sassari μεταπολεμικά: το σώμα του προσώπου ήταν το γυάλινο περιεχόμενο, ενώ τα κεφάλια διαμορφώθηκαν από τον Sassu, τον Pulli και τον τότε νεαρό Gian Carlo Marchisio, συνεργάτης.

Σημαντικές εκθέσεις για τον Pulli αποτέλεσαν η έκδοση του 1970 της Εκθεσιακής Έκρηξης της Σαρδηνίας που πραγματοποιήθηκε στο Κάλιαρι και μια ατομική έκθεση που ο ίδιος διοργάνωσε αργότερα στο Τόκιο. Μπόρεσε να εκθέσει επίσης στο Faenza με μια ατομική του στο Μουσείο Πολιτικής Κεραμικής. Από τις πρώτες δεκαετίες του 1970 άνοιξε το κεραμικό εργαστήριό του στο Selargius, κοντά στο Κάλιρι, όπου παρήγαγε για δεκαετίες τις σειρές και τα μοναδικά του κομμάτια, εμπνευσμένα από τη Σαρδηνία και την αρχαία βιοτεχνία της, αλλά και δημιουργώντας εκλεκτά σύγχρονα αντικείμενα σχεδίου. Ευαίσθητός σαν άνθρωπος, εσωστρεφής και λάτρης της ησυχίας, παρήγαγε και έργα αγιογραφίας: σε διάφορες εκκλησίες της επαρχίας Κάγιλιάρι μπορεί να θαυμάσει κανείς τις Σ stations Via Crucis, ή τους πίνακές του ή τα αγάλματά του.