Ugo Celada da Virgilio (1895-1995) - Composizione

Ugo Celada da Virgilio (Borgo Virgilio 1895 – Varese 1995), Συνθέσεις, δεκαετίες του 1960

Λάδι σε καμβά, 88 x 64 εκ.
Υπογεγραμμένο "UGO CELADA DA VIRGILIO" lower left.

Ο πίνακας απεικονίζει μία από τις «Φυσικές συνθέσεις» που ο Celada ονόμαζε, και αποτελείται από δύο βελουδινά υφάσματα σε ζωντανά κόκκινο και μωβ, ενώ στο φόντο διακρίνονται μια γυάλινη κανάτα, ένα κίτρινο τρυπημένο τριαντάφυλλο και ένα βάζο χρώματος ελεφαντόδοντο.
Το ζωγραφικό ύφος του καλλιτέχνη διακρίνεται από ακριβή σχεδίαση και εξαιρετικά ρεαλιστική απόδοση της λεπτομέρειας· η προσοχή στο φως και στο χρώμα είναι εξίσου σημαντική για τον ίδιο.
Ο Celada ανέπτυξε το δικό του, ιδιαίτερα προσωπικό στυλ, αντλώντας έμπνευση από τον Μαγικό Ρεαλισμό και από τη γερμανική Νέα Οντοτικότητά.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Celada γεννήθηκε στο Cesere di Virgilio, στην επαρχία Μάντουα, στις 25 Μαΐου 1895. Ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την τέχνη ήδη από παιδί, παρά την αντίθεση του πατέρα του. Άρχισε την εκπαίδευσή του στην Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων στη Luzzara (Reggio Emilia), με εξαιρετικά αποτελέσματα. Λάμβάνει υποτροφία από το Ινστιτούτο Franchetti και γράφεται στην Ακαδημία Brera. Μελέτησε υπό τον Cesare Tallone. Το 1914 αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές για να ενταχθεί στον στρατό, αλλά εκμεταλλεύτηκε τις ικανότητές του για τη σύνταξη χαρτών τοπογραφίας.
Μετά τον πόλεμο, ταξίδεψε στο Παρίσι, αλλά το ταξίδι του σταμάτησε στη Γένοβα, όπου παρέμεινε και εργάστηκε για μερικούς μήνες. Το 1920 συμμετείχε με ένα έργο στη Μπιενάλε της Βενετίας. Συμμετείχε επίσης το 1924. Από το 1920 μέχρι το 1926 ο Celada εδραιώθηκε στη διεθνή σκηνή: πραγματοποίησε εκθέσεις στην Permanente του Μιλάνου και το 1926 το έργο του για τη Μπιενάλε της Βενετίας επαινέθηκε από τον Emile Bernard, ο οποίος ανακάλυψε τον Βαν Γκογκ και τον Σεζάν. Τον επόμενο χρόνο κατάφερε να φτάσει στο Παρίσι, όπου φιλοτέχνησε πορτρέτα. Επιστρέφοντας στην Ιταλία, συμμετείχε σε πολυάριθμες εκθέσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Τη δεκαετία του 1930, ο Celada, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν εκτός των πολιτιστικών κύκλων του καθεστώτος, συνέχισε να εργάζεται επιμελώς. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επικεντρώθηκε κυρίως σε πορτραίτα και νεκρές φύσεις.