René Sautin (1881-1968) - Les bords de la Risle

René SAUTIN (1881-1968)

Οι όχθες της Risle, 1949

Ακουαρέλα σε χαρτί
Διαστάσεις του πίνακα: 32 x 49 εκ.
Υπογεγραμμένο στο κάτω δεξιά

Ιδιότητα προέλευσης: Ιδιωτική συλλογή, Φρεζι

Ακουαρέλα σε ικανοποιητική κατάσταση.
Λεκέδες υγρασίας και σημάδια διπλωμάτων (ορατά στις φωτογραφίες)
Χαρτί μη κολλημένο
Παλαιό μεταλλικό κάδρο με ίχνη φθοράς, ΔΩΡΕΑΝ.
Διαστάσεις με το κάδρο: 43 x 60 εκ.

Αυτή η ακουαρέλα θα καταχωρηθεί στο εγχειρίδιο μελέτης του συνόλου του έργου του καλλιτέχνη το οποίο ετοιμάζεται επί του παρόντος από τον Ροβέρτο και τον Τιερί Τουφιέ.

Έργο πρωτότυπο, συνοδεύεται από τιμολόγιο και πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Ταχεία, φροντισμένη και ασφαλής αποστολή.
Αγοράστε με απόλυτη εμπιστοσύνη!

René Sautin (1881-1968) γεννήθηκε στο Montfort-sur-Risle το 1881.
Εισήχθη στο École des Beaux-Arts de Rouen στην τάξη ζωγραφικής του ζωγράφου P. Zacharie, έπειτα στο Παρίσι στην τάξη Ferrier όπου έλαβε συμβουλές από τον Albert Lebourg, γείτονα στην ίδια κοινότητα. Στη συνέχεια εντάχθηκε στους Indépendants με Signac και Luce.
Ανέπτυξε γάμο το 1910 με τη Marthe, εγκαταστάθηκε στα Andelys το 1911 και συνδέθηκε φιλικά με τα παιδιά του Pissarro, Signac, Luce, Derain, Guillaumin, Lebasque, Bigot, Gernez που συναντιόντουσαν στα Andelys για να ζωγραφίσουν στις όχθες του Σηκουάνα.
Εμπνευσμένος από τη γη της Νορμανδίας, ο René Sautin θα ήταν κατά βάση ένας αγιογραφικός τοπιογράφος. Περί τις δεκαετίες του 1920, εγκαταλείπει την ιμπρεσιονιστική προσέγγιση για μια ήρεμη και λογικά εκφραστική φωτεινή κουλτούρα.
Ο ζωγράφος, που βρήκε την ισορροπία στα μέσα του από το 1925, φτάνει την πληρότητά του στις δεκαετίες του 1950. Είναι ένας από τους σπάνιους νορμανδούς ζωγράφους που περιγράφουν το τοπίο με τόσο προσωπικό τρόπο μέσω της δύναμής τους, μιας ορισμένης βίας υπό έλεγχο και μιας έντονης ευαισθησίας.
Ανδρείος, κομψός, πολύ καλλιεργημένος, υπέφερε πολύ επειδή δεν έγινε κατανοητός στον καιρό του και με节 αυτό το απομόνωμα: «Η ζωή μου συχνά ήταν σκληρή και δύσκολη…»
René Sautin γεννήθηκε στο ίδιο χωριό με τον διακεκριμένο ζωγράφο Albert Lebourg, στο Montfort sur Risle. Αλλά είναι στα Andelys που θα περάσει την πλειονότητα της ύπαρξής του.
Μετά από σπουδές πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες στο Montfort sur Risle και Pont-Audemer, ο René Sautin στρέφεται αμέσως προς το σχέδιο: «Μετά το πέρας των σπουδών μου, εφοδιασμένος με ένα κλασικό αρχοντικό, εισήλθα στη Σχολή Καλών Τεχνών του Rouen στην τάξη του ζωγράφου Philippe Zacharie, ενός ξεχωριστού δασκάλου για τον οποίο το σχέδιο ήταν ένα πολύτιμο μέταλλο. Κατόπιν πήγα στο Παρίσι όπου έμεινα ένα χρόνο στην τάξη Ferrier… και επέβαλα τη ζωγραφική με καλούς φίλους και ακούγοντας τις συμβουλές του ζωγράφου Albert Lebourg.»
Ο René Sautin θα εγκαταλείψει την πρωτεύουσα το 1911 για να εγκατασταθεί στα Andelys με τη σύζυγό του Marthe.
Η πρώτη φάση του έργου του επηρεάζεται βαθιά από τον Albert Lebourg, αλλά πολύ γρήγορα ο χαρακτήρας του τον οδηγεί σε μια φουβιστική ζωγραφική με ήρεμα και λογικά χρώματα. Ο ίδιος έλεγε για τη ζωγραφική του: «Να ζωγραφίζεις, ἁπλώς, σημαίνει να απλώνεις ζύμη και όχι να τρίβεις. Αρχίζοντας από αυτό, ζωγραφίζω παχιές πινελιές, χωρίς τρίψιμο, κάθε πινελιά οριστική. Ποτέ δεν επιστρέφω σε έναν τόνο μόλις η πινελιά έχει τοποθετηθεί. Αυτή δίνει μεγάλη δύναμη στη ζωγραφική μου και πολύ χαρακτήρα. Διαβολή! η φύση είναι διατυπωμένη. Αυτό που κάνει την ομορφιά ενός τόνου είναι το τόνος του τολμηρού και πλούσιου χρώματος. Όλη η τέχνη της ζωγραφικής βρίσκεται στο να φτιάχνεις ή να ερμηνεύεις όπως το αισθάνεσαι, όπως το βλέπεις, τα υπόλοιπα είναι σνομπισμός. Η ζωγραφική είναι εξωτερικοποίηση της διάθεσής σου. Είναι μια ερμηνεία της σκέψης που μεταφέρεις σε άλλους.»
Η περίοδος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ταρακουνεί βαθιά τον καλλιτέχνη, καθώς αναμφισβήτητα ο René Sautin είναι αληθινός εραστής των Andelys. Συνεχίζει να ζωγραφίζει το Σηκουάνα, τους προκυμαίους του Petit-Andely και το Κάστρο Gaillard. Ζωγραφίζει πολύ συχνά στα ίδια σημεία, αλλά κάθε φορά αποτελεί ένα νέο έργο.

Τον, ωστόσο, 8 Ιουνίου 1940, οι Γερμανοί βομβαρδίζουν την πόλη των Andelys. Ανακαλύπτεται τότε μια πόλη κατεστραμμένη κατά ενενήντα τοις εκατό. Οι εκκλησίες έχουν σωθεί, όπως και μερικά σπίτια, αλλά το κέντρο της πόλης έχει εξαλειφθεί από το βομβαρδισμό και τις φλόγες.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι καλλιτέχνες χάνουν τη γεύση να ζωγραφίζουν. Ωστόσο, ο René Sautin, αμέσως μετά τους βομβαρδισμούς, δημιούργησε μια σειρά ακουαρέλες, σαν να ήθελε να διαφυλάξει μαρτυρία για τις μελλοντικές γενιές, της φαινομενικά αποκάλυψης της πόλης.

Από εκεί και πέρα, το έργο του αλλάζει. Το σχέδιο του γίνεται πιο έντονο, περιγεγραμμένο με το μαύρο.
Στον Σηκουάνα οι φούσκες έχουν την πανοπλία με τα τρία χρώματα. Στις δεκαετίες του 50, ο René Sautin συνεχίζει αυτήν την τάση, τονίζοντας το σχέδιο του. Δυστυχώς, χάνει σταδιακά την όρασή του. Ο καλλιτέχνης αντισταθμεί την απώλεια όρασης με όλο και πιο βίαια και ζωντανά χρώματα. Από το 1964 σταματά οριστικά τη ζωγραφική, τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατό του.