Μπαρόκ Λείψανο - Μετάξι, Ξύλο - 1750-1800 - Σεντόνι του Χριστού, 18ος αιώνας.

Αυτή η εικόνα απεικονίζει το Βέλο της Βερόνικας, γνωστό και ως Πρόσωπο του Κυρίου, μια από τις πιο σημαντικές relics του χριστιανισμού. Το έργο που παρουσιάζεται είναι μια εκτύπωση σε μεταξωτό ύφασμα που χρονολογείται στα τέλη του 18ου αιώνα, η λεγόμενη «ευφλεκτική κληρονομιά» (reliquia a contatto), δηλαδή άμεση επαφή με το πρωτότυπο που διατηρείται στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό για να αποκτήσει θρησκευτική αξία. Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού έχει αποτυπωθεί στο πέπλο με τον οποίο, σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Βερόνικα σκούπισε το μέτωπό Του καθώς ανέβαινε προς το Γολγόθα. Το έργο φέρει την λατινική επιγραφή που δίνεται ως απόσπασμα και δηλώνει: «Vera Effigies Sacri Vultus Domini Nostri Jesu Christi, quae Romae in Sacrosancta Basilica S. Petri in Vaticano religiosissime asservatur et colitur». Μετάφραση: σημαίνει ότι η εικόνα είναι μια αληθινή αναπαράσταση του Ιερού Προσωπείου που διατηρείται και προσκυνείται με τη μέγιστη ευλάβεια στη Ρώμη. Στο κάτω αριστερά διακρίνεται ακόμη ο κόκκινος κεραμιδόσκληρός σφραγιστήριος (sigillo in ceralacca rossa), τυπικό των πιστοποιήσεων που παρείχαν οι Καλκονίκοι της Βασιλικής Παναγίας του Βατικανού. Η εικόνα βρίσκεται σε ένα πλαίσιο από αντίστοιχη εποχή ξύλινο, διακοσμητικό και χρυσό. Οπίσω μέρος, σε ένα κομψό αρχαϊκό γράμμα, αναγράφεται: «L’autentica di questo S.S. Sudario sta fra il vetro e la Carta». Αυτή η επιγραφή είναι τυπική στο πίσω μέρος πλαισίων που φιλοξενούσαν μια κληρονομιά, όπως ακριβώς στην περίπτωση αυτή, όπου ο συγγραφέας της επιγραφής εξειδικεύει πού να βρείτε το πιστοποιητικό του γνησιότητας του αντικειμένου contained in frame. Σε πολλές περιπτώσεις, για τη διαφύλαξη σημαντικών εγγράφων, αυτά τοποθετούνταν απευθείας μέσα στο οπτικό σκέπασμα μεταξύ της επιπέδου χαρτιού και του προστατευτικού γυαλιού, δηλώνοντας ότι το αντικείμενο θεωρείται ιερό. Αυτή η κατηγορία χειρόγραφων σημειώσεων είναι θεμελιώδης για τους συγκεντρωτές και τους ιστορικούς της τέχνης, διότι παρέχει άμεσες πληροφορίες για την προέλευση και τη διαπίστευση του έργου, σε αυτήν την περίπτωση το ύφος: μια ροή με πλάγια κλίση προς τα δεξιά και χαρακτηρίζεται από μακριές κατακόρυφές (όπως τα «l» και τα «t») και τη χρήση του μακρού «s» σε ορισμένα δεσίματα, χαρακτηριστικό της χειρόγραφης γραφής από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Το έργο είναι βέβαιο επειδή φέρει τη σφραγίδα του χαράκτη «Puccinelli inc.», δηλαδή του διάσημου ρωμαϊκού χαράκτη Πέτρο Πουτσίνελλι, ενεργού στη Ρώμη στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, ο οποίος διεύθυνε την Typografia dei fratelli Puccinelli στη Ρώμη, διάσημη για τη δημοσίευση ευρύ περιεχομένου ευλαβικών κειμένων. Ακόμη σημαντικότερη είναι η επιγραφή στο κάτω μέρος: «In Roma da Bianchi al Gesù N. 80», η οποία έδειχνε τη διεύθυνση του τόπου όπου διατηρούνταν και πωλούνταν αυτά τα σκεύη στη Ρώμη, στην Εκκλησία του Gesù, στο αριθμό 80. Ένα αξεχώριστο στοιχείο μεγάλης αξίας για την αυθεντικότητά του, πρωτότυπο της τέλη Δεκεμβρίου, αλλά κυρίως για τη ιστορική και θρησκευτική του αξία.