Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Υπογραφή από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος

Το έργο παρουσιάζεται σε κορνιζωμένη μορφή η ζωγραφιά

Διάσταση έργου: 50 εκ. ύψος x 40 εκ. πλάτος

Διάσταση κορνίζας 62 εκ. ύψος x 53 εκ. πλάτος

Καλής κατάστασης διατήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Ο Miquel Torner de Semir γεννήθηκε το 1938, τον προηγούμενο αιώνα, στο κάστρο Santa Pau στην Garrotxa (Γρανάδα, Ισπανία), αποτελώντας το τελευταίο ζωντανό άτομο που γεννήθηκε σε αυτή τη συμβολική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαιστεια. (Σήμερα ζει στο San Feliu de Guísols). Αυτό το γεγονός χαράσσει τον χαρακτήρα του ως ζωγράφος. Ανδρας της παλιάς Καταλωνίας, καλλιεργημένος, πάντα ένιωθε έλξη προς τον Μεσαίωνα, τη Ρωμανική τέχνη των Πυρηναίων και τα πρωτόγονα γοτθικά στοιχεία. Το αποτύπωμα των ιταλικών αναγεννησιακών τεχών, ιδιαιτέρως των ζωγράφων του Quattrocento όπως ο Fra Angelico ή ο Rafael, διακρίνεται σε πολλούς γυναικείους πορτραίτα του Torner de Semir, όπως αυτό που μας απασχολεί. Ακριβώς αυτή η μίξη ανάμεσα στο παλιό και το νέο κρύβει την πρωτοτυπία του έργου του. Το πιο σημαντικό φαίνεται να είναι η γνώση του ρωμανικού και του γοτθικού. Οι μορφές του περιβάλλονται συχνά από μια παχιά σκούρα γραμμή, παραπέμπουν στα γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα καθ’ αυτά και από μόνα τους. Μαθητής του τοιχογραφικού ζωγράφου και χαρακτήρα Ricard Marlet, μαθαίνει το πιο σημαντικό γι’ αυτόν, τη συν дисципλυπή του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Marlet γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Καταλανικό Νεοκεντρισμό. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Sant Jordi της Βαρκελώνης και στη σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου επισκέφθηκε το Μουσείο Πράδο και απορροφήθηκε από τη ζωγραφική του Velázquez, επιλέγοντας να αναπαράγει τις meninas με το δικό του ύφος, με έντονες αποχρώσεις ροζ και φούξια που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τη σκηνή, τη νεωτερικότητα και τη γοητεία του καλλιτέχνη. Επιπλέον, αν προσεχτικά εξεταστεί, μπορεί κανείς να εντοπίσει τη χρήση από τον καλλιτέχνη της τεχνικής του κολάζ, όπου αποφασίζει να ενσωματώσει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτόνι ή ακόμη και μια μουσική παρτιτούρα.

Στο Παρίσι ξεκινά το έργο του όπως το ονομάζει «ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο». Ξεκίνησε να φιλοξενεί ατομικές εκθέσεις στην Terrassa το 1968, ακολουθώντας και σε άλλες Καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (galeries Espace και Boutique). Το έργο του άρχισε σε μια μεσογειακή ρεαλιστική μορφή, που στη συνέχεια οδήγησε στην αφαίρεση, για να επιστρέψει σε μια μορφή μοντέρνας αντίληψης. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της Μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του ήταν άγνωστες, αφού στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το γκρουπ Dau al Set. Στο σχολείο Dau al Set συναντά καλλιτέχνες όπως οι Tharrats, Muxart ή Tapies. Ο πίνακάς του χαρακτηρίζεται από τη χρήση έντονων και πλούσιων χρωμάτων. Το έργο του μπορεί να οριστεί με μια μόνο λέξη: ΖΩΗ. Επομένως, το λαμπρό έργο αυτού του Καταλανικού ζωγράφου χαρακτηρίζεται από το πλούσιο, παχινο χρώμα, που σε συνδυασμό με τα διάφορα υλικά που χρησιμοποιεί ως στήριγμα, μας δίνει το αποτέλεσμα μιας εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής υψηλής χρωματικής ποιότητας και έντονης προσωπικότητας, αποτυπώνοντας τον καλλιτέχνη ως δάσκαλο.

Το κλασικό και το νέο συγΧύονται μέσα από το πινέλο του Miquel Torner de Semir. Ο χρόνος συρρικνώνεται, εξασθενεί. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν εξαλείφεται με τους πίνακες του, με τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω στον καμβά. Ο Miquel κατορθώνει αυτό που λίγοι πριν από αυτόν κατάφεραν: να μιλά για το παρελθόν με φωνή του παρόντος. Η φωνή του: οι πίνακές του. Μέθοδος του: το πάθος. Το επίτευγμά του: όλο το έργο του.

Ο ζωγράφος της Γερουνδίνης επηρεάζεται από τους αρχαίους, το Giotto, τον Ιταλικό Αναγεννησιακό και την αδιαμεσολάβητη αναζήτηση των αφηρημένων ζωγράφων. Όλα αυτά συνιστούν το σημείο αφετηρίας της ζωγραφικής του. Τον απασχολεί περισσότερο το έργο του από τη θεωρία, έχει προσπαθήσει να γίνει γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά και ανοιχτός σε όλα τα καινούρια, στην διαρκή αναζήτηση. Μάλιστα, ένα ενδιαφέρον αντίθεση στην εργογραφία του Miquel είναι ο τρόπος παρουσίασης προσωπικοτήτων, τόπων και καταστάσεων από εποχές παλαιές με τεχνικές σύγχρονης ζωγραφικής. Αυτός ο εξέχων Καταλανός ζωγράφος κατάφερε να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Τόσο άμεσα ο Miquel Torner de Semir ορίζοντας τις γραμμές και τα σχήματα, που μερικές φορές μοιάζει απίστευτο ότι το έργο είναι καμβάς δύο διαστάσεων, φαινομενικά ένα έργο που είναι περισσότερο μια συγχορδία υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Ορισμένα από τα έργα του έχουν έντονο φουβιστικό αισθητικό τόνο, με έντονη και εκφραστική παλέτα σε αντίθεση με τη γαλήνη και το κενό βλέμμα των προσώπων που καλούν τον θεατή να εισχωρήσει στο περιβάλλον του έργου και στη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Torner de Semir έχει δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης εντός μιας πολύ καλά δομημένης σύνθεσης. Τα γυναικεία πρόσωπα έχουν σχήματα ήρεμα, χαρακτηριστικά της θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν τη γαλήνη του πνεύματος. Το фигούρα χρησιμεύει για να ζητήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες.

Σύμφωνα με τον Joan Lluís Montañé, κάτοικο της Βαρκελώνης, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης, ο φημισμένος Καταλανός ζωγράφος Torner de Semir, στο εκτεταμένο του έργο, «ενδιαφέρεται για τη σύνθεση και το χρώμα, δημιουργούς ειδικά επεξεργασμένων δημιουργιών, όπου φαίνεται η επιδερμίδα της αποφασιστικότητας και η παλέτα αντίθετων χρωμάτων. Εκθέτει μορφές, τοπία και συνθέσεις που συνιστούν μια σαφή άσκηση φιλολογίας στη ζωγραφική όπου δεν παραιτείται από μια ορισμένη καινοτομία μορφής και τεχνικής, όλα αυτά μέσα σε μια αναγνωρίσιμη προσωπική πλαστική σφραγίδα."

Ο κριτικός τέχνης, Josep M. Cadena, λέει για τον Semir: «Ο ζωγράφος αρχίζει με δυνατές και ακριβείς γραμμές τις σιλουέτες των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατό, κάνει το έργο μέσα στο έργο, και ακόμη προσπαθεί να βάλει στο φόντο ερμηνείες και αφηρημένα σημάδια. Έτσι πετυχαίνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που τον κινητοποιούν και η γλώσσα του είναι πλουσιότερη και πιο ελκυστική. Διαθέτει ένα δικό του στυλ βασισμένο στην απλότητα της εκτέλεσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Τα γυναικεία του πρόσωπα έχουν ήρεμα σχήματα θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία που πρέπει να υπακούει στις εκτελέσεις του πνεύματος. Το πρόσωπο τον βοηθά να ζητήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, η ζωγραφική του είναι ηθική. Ευνοεί εύκολα θετικά συναισθήματα σε αυτούς που γνωρίζουν το έργο του".

Για τον J. Llop S.: «Το σχέδιο, το βασικό, ισχυρό, ακριβές, κοφτερό, ορίζει το σχήμα, οριοθετεί τους χώρους στις μελετημένες συνθέσεις που παρουσιάζει ο Torner de Semir. Μετά έρχεται η θέα με διαφορετικό τρόπο, το φανταστικό, έρχονται τα όνειρα που διασταυρώνονται με την πραγματικότητα που περιγράφει και ντύνει με μια χρωματολογία που συνδυάζει βασικά χρώματα, απαλούς τόνους. Είναι ένα προσωπικό στυλ που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα του τοπίου, της μορφής. Έργο ενδιαφέρον και ελκυστικό, που αρπάζει τον θεατή και τον οδηγεί στον δρόμο της φαντασίας".

Συνεπής με την αντίληψή του για τα πρωταρχικά, δεν έχει φροντίσει υπερβολικά για την κοινωνική του θέση προς τους δασκάλους του, αυτοί ήταν μερικές φορές ανώνυμοι, και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει στην Ευρώπη, την Αμερική και στην Ιαπωνία, δύσκολο να γίνει πλήρης απολογισμός του βιογραφικού του. Πλέον εκθέτει μόνιμα στη Galería Arcadia της Μαδρίτης.

Το 2003 επιλέγεται από το Μουσείο της Βασιλικής Οίκης του Μεταλλείου (Museo de la Real Casa de la Moneda) για να εκδοθεί ένα έργο του σε σφραγίδα γραμματοσήμου και να συμμετάσχει στην έκθεση για τη XXV επέτειο του Καταστατικού της Ισπανίας. Μέχρι τότε, το Μουσείο της Real Casa de la Moneda στη Μαδρίτη οργάνωσε μια έκθεση των έργων του.

Τα έργα Torner έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάιδελμπεργκ, Έστρασμποργκ-Σαιντ Πολ ντε Βανς, Ντιζόν, Κλουρ φεράν, Βαρούκελα, Γερμανικά, Μαδρίτη, Γιλλερτον, Βαλένσια, Σεβίλλη, Ποντεβέδρα, Οβιέδο κ.λπ. Ακολουθούν, παρακάτω, ορισμένες από τις πιο σημαντικές εκθέσεις του Καταλανού ζωγράφου:

Οι πιο σημαντικές εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Μπαρτσελόνα.
Pinacoteca. Sabadell - Μπαρτσελόνα.
Sociéte des Artiste Independants. Παρίσι.
Gran Palais. Παρίσι.
Dan Art, Béziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Παρίσι - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Η επίτιμη πρόσκληση στην έκθεση Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon d'Autome. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Femme et l'Imagerie Jeanne Gatineau. Παρίσι.
Sala Gavina. Palamós - Γιρωνία.
Sala Clará, Olot-Μπαρτσελονέα.
Espai cultural Francolí-Μπαρτσελώνη.
Galerie Boutique. Παρίσι, Γαλλία.
La Galerie de l'Hotel Meridien. Παρίσι.
L'Atelier. Platja d'Aro. Γιρωνία.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Ελβετία.
Galería Arcadia- Μαδρίτη.
Galería de arte Star. Colectiva. Μαδρίτη.
Galería 4 Cantons. Olot. Γιρτονία.
Galería Catalonia-Βαρκελώνη.
Galería Art 16. Olot. Γιρτονία.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon. Γαλλία.
Galería Campo u Campo. Βέλγιο.
Galería B.C.S. Estrasburgo. Γαλλία.
Haus Arnold. Φρανκφούρτη Α.Μ.- Γερμανία.
Haus Berlinghoff. Heidelberg. Γερμανία.
Naumilenium. Μπαρτσελόνα.
Lart century art. Μπαρτσελώνη.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Μαδρίτη.
Galeries d'Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Γαλλία.
Έκθεση-Μνημόνευμα για τα 25 χρόνια του Καταστατικού της Ισπανίας. Μαδρίτη.
Sala Constanti Art, Reus. Ομαδική έκθεση Χριστουγέννων, 2009-Ταρραγόνα.
#parisapartment