Ένα ξύλινο γλυπτό - Jimini - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μια γυναικεία γλυπτική Jimini, Αβριβιοκοσ (Αϊβορική Ακτή), συλλεγμένη στην περιοχή Ταμπέι, που στηρίζεται σε κεραμίδιο βάσης με μικρά πόδια, τα γερμένα χέρια τελειώνουν σε μικρά ανοιχτά χέρια, ένας κοντός λαιμός δείχνει ένα μεγάλο ωοειδές κεφάλι με χαρακτηριστικά στοιχεία Kulango, πατίνα καφέ προς μαύρο, ίχνη χρήσης κυρίως στο στήθος.

Οι Jimini (επίσης γραμμένοι Djimini ή Dyimini) ανήκουν σε μια ομάδα μαντε-ομιλούντων που ζει στα βορειοανατολικά της Ακτής Ελεφαντοστού, ιδιαίτερα σε περιοχές γύρω από ταμπέι και στην ευρύτερη περιοχή Τάντα. Η γλυπτική τους παράδοση συνδέεται στενά με τον τελετουργικό βίο, ιδιαίτερα με τις τελετές ανώτατης μύησης των ανδρών και με τελετές ταφής. Σε αντίθεση με την απαιτητική, ήρεμη αισθητική της γλυπτικής Μπούαλ (Baule) στην κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού, η γλυπτική Jimini τείνει προς την αφαίρεση, την γωνιωτή μορφή και μια ισχυρή γραφική παρουσία.

Στην περιοχή του Ταμπέι, οι μάσκες αποτελούν τη χαρακτηριστικότερη μορφή. Συνήθως σκαμμένες από ξύλο και σχεδιασμένες για παραστάσεις. Μια εντυπωσιακή στιλιστική ιδιομορφία είναι η μακρόστενη δομή του προσώπου, συχνά οργανωμένη γύρω από έντονο κάθετο αυχένα που εκτείνεται από το μέτωπο προς τη μύτη και το στόμα. Αυτή η κεντρική προβολή μερικές φορές καλεί τον σπίριχο μύτη ενός κέρανου πουλιού, ένα ισχυρό συμβολικό πουλί στην ευρύτερη βόρεια περιοχή της Ακτής Ελεφαντοστού που συνδέεται με πνευματική εξουσία, γονιμότητα και προγονική συνάφεια.

Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι στυλιζαρισμένα αντί να διαμορφώνονται ήπια. Τα μάτια μπορεί να είναι στενά σχισίματα ή στρογγυλές μορφές τοποθετημένες σε επίπεδες επιφάνειες. Οι μάγουλοι και το μέτωπο συχνά φέρουν χαρακτικά σημάδια γρατζουνισμένων χαρακτών που διατάσσονται σε ρυθμικούς γραμμούς ή κουβαλούν τεμαχισμένες κουκκίδες, αντικατοπτρίζοντας τοπικά εθνικά σήματα και κοινωνική ένταξη. Η συνολική επιφάνεια είναι λιγότερο γυαλισμένη από τη γλυπτική των Μπούαλ, διατηρώντας μια πιο απτή, άμεση ποιότητα χαρακτικής.

Ο χρωματισμός παίζει σημαντικό ρόλο. Χρωστικές ουσίες όπως λευκό, κόκκινο και ενίοτε μπλε εφαρμόζονται για να τονίσουν τα χαρακτικά, τα μάτια ή προβάλλοντα στοιχεία. Αυτά τα χρώματα έχουν συμβολικό χαρακτήρα: το λευκό συχνά συνδέεται με τον κόσμο των πνευμάτων και την προγονική παρουσία, το κόκκινο με τη ζωή και τη δύναμη. Η χρήση χρωστικής ενισχύει την ορατότητα και την επίδραση της μάσκας κατά τις χορευτικές παραστάσεις.

Υπάρχουν επίσης στιλιστικές υπεραφές με γειτονικές παραδόσεις Senufo και Kulango, ορατές στη χρήση προ projection προσώπου και στην συνθετική συμμετρία. Ωστόσο, τα έργα Jimini από την περιοχή του Ταμπέι διατηρούν μια διακριτική έμφαση στην κάθετη διάσταση, τη γωνιώδη κατασκευή του προσώπου και μια λιτή, αφηρημένη ανθρώπινη παρουσία.

Συνολικά, η γλυπτική Jimini από την περιοχή Ταμπέι χαρακτηρίζεται από επιμήκυνση, ισχυρή κεντρική προβολή του προσώπου, μοτίβα χαρακτικής, περιορισμένο αλλά συμβολικό χρωματισμό, και λειτουργία τελετουργική που προτάσσει την πνευματική ισχύ και την εκτελεστική επίδραση αντί της φυσιοκρατικής ομορφιάς.

CAB34830