David Izquierdo (1967) - Paseando en Passeig de Gràcia





| 25 € | ||
|---|---|---|
| 20 € | ||
| 20 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 127726 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Περιπάτος στο Passeig de Gràcia
1. ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ
Τίτλος: Βόλτα κάτω από τη βροχή στο Passeig de Gràcia
Συγγραφέας: David Izquierdo (n. 1967)
Χρονολογία: 1993
Τεχνική: Λάδι σε ξύλινο πάνελ
Διαστάσεις: 74 × 105 εκ. (έργο) · 78 × 108 εκ. (με κάδρο)
Υποστήριξη: Πάνελ επεντυπωμένο πάνω σε σκελετό από ξύλο
Στυλ: Σύγχρονος εξπρεσιονισμός ιμπρεσιονιστικός
Κατάσταση συντήρησης: Εξαίρετη· επιφάνεια σταθερή και καλά προστατευμένη
2. ΠΑΡΑΡΤΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Το έργο αιχμαλωτίζει μια καθημερινή σκηνή στο Passeig de Gràcia της Βαρκελώνης, σε μια συννεφιασμένη χειμωνιάτικη ημέρα. Στο προσκήνιο, ένας άντρας με γκαρνταίνια διασχίζει το οδόστρωμα, σύμβολο του ανώνυμου πολίτη που βυθίζεται στον ρυθμό της πόλης. Ο δρόμος, περιβαλλόμενος από γυμνά δέντρα και αρχιτεκτονική μοντερνισμού, φαίνεται να χάνεται στο βάθος κάτω από μια γκρίζο-μπλε ατμόσφαιρα.
Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί γρήγορη και παχιά πινελιά, με πλατιά και αυθόρμητα ίχνη, που αναδημιουργούν τον υγρό αντίτυπο του ασφάλτου και τη δόνηση των φώτων.
Τα οχήματα και οι πεζοί σχεδιάζονται με γεμιστή κίνηση, ενισχύοντας το δυναμικό και τον εφήμερο χαρακτήρα της στιγμής.
Η κεντρική προοπτική, μαζί με την παλέτα γκρίζων, ωχρών και κοκκινωπών τόνων, οικοδομεί μια ποιητική και μελαγχολική ματιά στο αστικό τοπίο της Βαρκελώνης, αποτυπωμένο ανάμεσα στην ομίχλη και τη μνήμη.
3. ΣΤΥΛ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Το έργο εντάσσεται στην παράδοση του εξπρεσιονιστικού ιμπρεσιονισμού, κοντά στη γλώσσα ατμόσφαιρας του Nicolau Raurich, του Joaquim Mir και του λυρισμού του αστικού Maurice Utrillo ή Raoul Dufy.
Ο David Izquierdo φέρνει μια σύγχρονη προσέγγιση, όπου η πόλη δεν είναι απλώς τοπογραφία αλλά ένας συναισθηματικός χώρος. Η γρήγορη, σχεδόν μουσική γραμμή του μεταμορφώνει την λεωφόρο σε μεταφορά της κίνησης και της μοντέρνας μοναξιάς.
Λόγω της φρεσκάδας της πινελιάς και της ισορροπημένης σύγχροσης μεταξύ κίνησης, χρώματος και προοπτικής, το έργο αυτό κατατάσσεται ανάμεσα στα πιο αξιοσημείωτα της πρώιμης παραγωγής του, αντικατοπτρίζοντας τη ζωντανή και μελαγχολική Βαρκελώνη της δεκαετίας του 1990.
Ιστορία πωλητή
Περιπάτος στο Passeig de Gràcia
1. ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ
Τίτλος: Βόλτα κάτω από τη βροχή στο Passeig de Gràcia
Συγγραφέας: David Izquierdo (n. 1967)
Χρονολογία: 1993
Τεχνική: Λάδι σε ξύλινο πάνελ
Διαστάσεις: 74 × 105 εκ. (έργο) · 78 × 108 εκ. (με κάδρο)
Υποστήριξη: Πάνελ επεντυπωμένο πάνω σε σκελετό από ξύλο
Στυλ: Σύγχρονος εξπρεσιονισμός ιμπρεσιονιστικός
Κατάσταση συντήρησης: Εξαίρετη· επιφάνεια σταθερή και καλά προστατευμένη
2. ΠΑΡΑΡΤΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Το έργο αιχμαλωτίζει μια καθημερινή σκηνή στο Passeig de Gràcia της Βαρκελώνης, σε μια συννεφιασμένη χειμωνιάτικη ημέρα. Στο προσκήνιο, ένας άντρας με γκαρνταίνια διασχίζει το οδόστρωμα, σύμβολο του ανώνυμου πολίτη που βυθίζεται στον ρυθμό της πόλης. Ο δρόμος, περιβαλλόμενος από γυμνά δέντρα και αρχιτεκτονική μοντερνισμού, φαίνεται να χάνεται στο βάθος κάτω από μια γκρίζο-μπλε ατμόσφαιρα.
Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί γρήγορη και παχιά πινελιά, με πλατιά και αυθόρμητα ίχνη, που αναδημιουργούν τον υγρό αντίτυπο του ασφάλτου και τη δόνηση των φώτων.
Τα οχήματα και οι πεζοί σχεδιάζονται με γεμιστή κίνηση, ενισχύοντας το δυναμικό και τον εφήμερο χαρακτήρα της στιγμής.
Η κεντρική προοπτική, μαζί με την παλέτα γκρίζων, ωχρών και κοκκινωπών τόνων, οικοδομεί μια ποιητική και μελαγχολική ματιά στο αστικό τοπίο της Βαρκελώνης, αποτυπωμένο ανάμεσα στην ομίχλη και τη μνήμη.
3. ΣΤΥΛ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Το έργο εντάσσεται στην παράδοση του εξπρεσιονιστικού ιμπρεσιονισμού, κοντά στη γλώσσα ατμόσφαιρας του Nicolau Raurich, του Joaquim Mir και του λυρισμού του αστικού Maurice Utrillo ή Raoul Dufy.
Ο David Izquierdo φέρνει μια σύγχρονη προσέγγιση, όπου η πόλη δεν είναι απλώς τοπογραφία αλλά ένας συναισθηματικός χώρος. Η γρήγορη, σχεδόν μουσική γραμμή του μεταμορφώνει την λεωφόρο σε μεταφορά της κίνησης και της μοντέρνας μοναξιάς.
Λόγω της φρεσκάδας της πινελιάς και της ισορροπημένης σύγχροσης μεταξύ κίνησης, χρώματος και προοπτικής, το έργο αυτό κατατάσσεται ανάμεσα στα πιο αξιοσημείωτα της πρώιμης παραγωγής του, αντικατοπτρίζοντας τη ζωντανή και μελαγχολική Βαρκελώνη της δεκαετίας του 1990.

