Ninni Pagano (1969) - Oltre il bordo

Πέρα από το όριο
Η επιλογή του τίτλου «Πέρα από το όριο» δίνει στο έργο μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Δεν βλέπουμε πλέον μόνο δύο κολυμβήτριες, αλλά μια ψυχολογική μετάβαση.

​Να μια εκτενής περιγραφή βασισμένη σε αυτή τη σκέψη.

​Ο πίνακας ανοίγει σε μια πυκνή, σχεδόν θεατρική σκιά, από την οποία αναδύονται δύο γυναικείες φιγούρες αιχμαλωτισμένες σε μια στιγμή απόλυτης αιώρησης. Το "bordo" του τίτλου δεν είναι απλώς το φυσικό όριο της πισίνας στην οποία στηρίζουν τα χέρια τους, αλλά μια αόρατη πύλη μεταξύ της απτής πραγματικότητας και ενός εσωτερικού ή μελλοντικού κόσμου.
Οι δύο γυναίκες περιλαμβάνονται σε μια διαζώνιο που κατευθύνει το μάτι προς τα πάνω και δεξιά, ακολουθώντας τη φορά των ματιών τους.
Το μαύρο φόντο δεν είναι κενό, αλλά ένα ενεργό στοιχείο που απομονώνει τα πρόσωπα, εξαλείφοντας κάθε απόσπαση προσοχής και αναγκάζοντας τον θεατή να επικεντρωθεί στο φως που διαμορφώνει τα σώματα.
Τα χέρια που στηρίζονται στο προσκήνιο δημιουργούν μια γραμμή ορίζοντα που χωρίζει εμάς, τους θεατές, από τον ιερό τους χώρο.
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι το μήκος των λαιμών, ένα σήμα κατατεθέν του Νίννι Παγκάνο.
Αυτή η στυλιστική επιλογή:
​Αποδίδει μια κύνοειδή και αριστοκρατική κομψότητα.
Δίνει την εντύπωση μιας έντασης προς τα πάνω, σαν οι φιγούρες να προσπαθούν να "αναδυθούν" για να αναπνεύσουν μια διαφορετική, πιο αέρια ατμόσφαιρα.
Τα σκουφάκια κολύμβησης είναι το μόνο στοιχείο με ζεστό και κορεσμένο χρώμα. Εκφράζουν ζωτικότητα, σκέψη, ενέργεια που ετοιμάζεται να εκραγεί.
Τα γυαλιά κολύμβησης, ακουμπισμένα στο μέτωπο όπως ένα σύγχρονο στέμμα, αντικατοπτρίζουν μια φως που δεν βλέπουμε, υποδηλώνοντας ότι υπάρχει ολόκληρος φωτεινός κόσμος "πάνω από το περιθώριο" του πίνακα.
Το δέρμα έχει σχεδόν πορσελάνινη υφή, με αμυρούς ροζ τόνους, που αντίκειται στα σκουρόχρωμα κοστούμια (ένα μπλε νύχτας, το άλλο πράσινο πετρόλ), σαν να θυμίζει τη ρευστότητα του νερού.
Το Σημαίνο Βαθύ
Στο "Πέρα από το περιθώριο", οι δύο φιγούρες φαίνονται ως η διπλή εκδοχή ενός ενιαίου σκέψης. Δεν υπάρχει σωματική προσπάθεια, αλλά διανοητική ένταση. Κοιτάζουν μακριά με μεγάλα λαμπερά μάτια, όχι προς το νερό που τις περιμένει, αλλά προς έναν ορίζοντα που μόνο αυτές μπορούν να αντιληφθούν. Είναι η ακριβής στιγμή που προηγείται της πράξης, όπου το σώμα είναι σε ακινησία αλλά το μυαλό έχει ήδη κάνει το άλμα.

Instagram:@ninnipagano