Francesco Polazzi - Storie dal campo quantico

Ο Francesco Polazzi είναι ένας σύγχρονος ζωγράφος καταγωγής Εμίλιαν από την ιταλική περιφέρεια, δραστηριοποιείται στη Μπολόνια όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Ιστορίες και Φιλοσοφία στη Μπολόνια και στη συνέχεια απέσπασε Μεταπτυχιακό στη Καλές Τέχνες στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Η ζωγραφική του συνενώνει στοιχεία ρεαλιστικά και αφαιρετικά, με επιρροές που εκτείνονται από το ποπ και τη street art στην μετα-μοντέρνα απεικόνιση, δημιουργώντας μια προσωπική και δυναμική οπτική γλώσσα. Στις δημιουργίες του συνυπάρχουν μορφές πραγματικές και συμβολικές, μοτίβα και πεδία χρώματος, σε έναν συνδυασμό που προσκαλεί σε διάλογο μεταξύ νου και σώματος και σε ευαίσθητη ερμηνεία των εικόνων.

“Ιστορίες από το πεδίο κβαντικών δυνατοτήτων” – περιγραφή και ερμηνεία
Σε αυτό τον πίνακα:

Συνένωση μορφών και χρωμάτων:
Ο Polazzi χρησιμοποιεί ρέουσες μορφές και χρώματα συχνά συμπληρωματικά για να δημιουργήσει ένα αποτέλεσμα ισχυρού φωτεινού αντίκτυπου. Τα χρώματα αλληλοπροβάλλονται, δίνoντας στον καμβά ενέργεια ζωντάνια και μια οπτική ένταση που παραπέμπει στην συνεχώς μεταβαλλόμενη κίνηση των πιθανοτήτων στο πεδίο των κβάντων.

Πολυμορφία των μορφών:
Η σύνθεση υπενθυμίζει μορφές που ταυτόχρονα προτείνουν ανθρωπομορφικές φιγούρες, αιθέρια τοπία ή συμβολικές διαμορφώσεις. Δεν υπάρχουν σταθετές εικόνες, αλλά μάλλον οπτικά κατώφλια στα οποία η αντίληψη μπορεί να κυμανθεί ανάμεσα σε διαφορετικές ερμηνείες: μια μάσκα, μια φωτισμένη κοιλάδα, ένας χαρακτήρας εν εξελίξει.

Πεδία δυνατοτήτων – κβαντική πραγματικότητα:
Το θέμα του «κβαντικού πεδίου» αποδίδεται οπτικά ως χώρος-κατώφλι ανάμεσα στην ύπαρξη και τη μη-ύπαρξη: οι μορφές δεν είναι πλήρως οριοθετημένες, αλλά φαίνονται να διστάζουν ανάμεσα σε διαφορετικά καταστάσεις. Αυτό εικονογραφεί μεταφορικά την ιδέα της κβαντικής μηχανικής, στην οποία τα σωματίδια και οι καταστάσεις υπάρχουν ταυτόχρονα σε πολλές πιθανότητες πριν από το «κατάρρευσμα» σε μια οριστική μορφή.

Φιλοσοφική και συμβολική προσέγγιση:
Δεδομένης της φιλοσοφικής εκπαίδευσης του καλλιτέχνη και της κλίσης του να συνδυάζει τον εξ abstraction και τον συμβολισμό, ο πίνακας προσφέρεται και για μια φιλοσοφική και εσωτερική εξέταση: το «κβαντικό πεδίο» ως μεταφορά απεριόριστων εσωτερικών δυνατοτήτων και ενός διαλόγου ανάμεσα στην επιστημονική γνώση και την υποκειμενική εμπειρία.

Σύνδεση με νευροεπιστήμες και εσωτερισμό:
Οι συνεχείς οξειώσεις χρωματικές και μορφολογικές στον πίνακα μπορούν να εγείρουν διαδικασίες αντίληψης και συνείδησης που μελετώνται από τη νευροεπιστήμη, και ταυτόχρονα να θυμίζουν την εσωτερική ιδέα της πραγματικότητας ως «δίκτυο δυνατοτήτων» σε συνεχή μεταμόρφωση.

Στυλ συνολικά
Συνολικά, το στυλ αυτού του πίνακα αντικατοπτρίζει την αναζήτηση ενός καλλιτεχνικού γλώσσας που δεν περιορίζεται στην αμιγή αναπαράσταση, αλλά επιδιώκει μια σύνθεση ανάμεσα στην εικονογραφία και την αφαιρετικότητα, ανάμεσα σε αισθητική εμπειρία και φιλοσοφικό νόημα, χτίζοντας εικόνες που δεν αποκαλύπτονται αμέσως αλλά αποκαλύπτονται και μεταμορφώνονται μπροστά στα μάτια του θεατή. Αυτό το δυναμικό και ανοιχτό στοιχείο είναι συνεκτικό με την προσέγγιση του Polazzi, ο οποίος συνδυάζει σύγχρονες επιρροές με μια οπτική αφήγηση ικανή να προκαλέσει πολυάριθμες ερμηνείες.