Bruno Di Giulio (1948) - Tramonto in mareggiata

Τίτλος: «Ηλιοβασίλεμα σε θαλασσοταραχή»
Καλλιτέχνης | Bruno Di Giulio (Pozzuoli, 1943)
Τεχνική: Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 40 x 50 εκ.

Το έργο του Bruno Di Giulio, λάδι σε καμβά 40×50 εκ., παρουσιάζεται ως μια πυκνή θαλάσσια όραση στα όρια ανάμεσα σε ηλιοβασίλεμα και λυκόφως, όπου η θάλασσα γίνεται ο απόλυτος πρωταγωνιστής μιας αέναης και ζωτικής κίνησης.
Η σύνθεση ανοίγεται σε ένα ευρύ απέραντο νερό που κινείται από μια ζωηρή ενέργεια: μεγάλες κύματα, με σκούρο πράσινο σμαραγδένιο προς τα μέσα, καμπυλώνουν και συντρίβονται με δύναμη πάνω στα βράχια που ξεπροβάλλουν εμπρός αριστερά και δεξιά, σαν να πλαισιώνουν τη σκηνή με φυσικά πλαίσια. Οι αφροί, αποδοσμένοι με κρεμώδη λευκά και νότες απαλού ροζ, υψώνονται σε αφρούς-σαν δαχτυλίδια, αιχμαλωτίζοντας το φως που παραμένει από τον ουρανό και δημιουργώντας αντίθεση φωτεινή και υλική, χαρακτηριστική της πινελιάς του καλλιτέχνη.
Στο κέντρο, η γραμμή του ορίζοντα φαίνεται χαμηλή, σχεδόν πιεσμένη από το βάρος της ταραγμένης θάλασσας, ενώ στο βάθος υψώνεται ένα αρχαίο παράλιο χωριό που σκαρφαλώνει πάνω στο ακρωτήριο: σπιτάκια στοιβαγμένα, κεραμίδια πορφυρά προς καφέ, φώτια ανοιχτά που αιχμαλωτίζουν τις τελευταίες ζεστές ανταύγειες. Το χωριό φαίνεται να επιπλέει, δια της σιλουέτας του στερεωμένη ανάμεσα στη γη και το νερό, με την πυκνή και ήρεμη μορφή του να αντιπαρατίθεται με τη θορυβώδη κίνηση των κυμάτων από κάτω. Μικροί βραχώδεις υφάλοι και ξεπετάσματα παντρεύονται τη θάλασσα κοντά στην ακτή, δημιουργώντας επιπλέον σημεία ρωγμών και ανάδρασης του φωτός.
Ο ουρανός καταλαμβάνει το άνω μέρος με μια εκλεπτυσμένη και ποιητική αλληλουχία απόχρωσης: από το ροζ σοκολάς και την απαλή ροζέ του τμήματος της κορυφής, σε διαβαθμίσεις βιολέτας και ασημο-γκριλί, έως τον ορίζοντα σε μια ζώνη γαλάζιου-τυρκουάζ καθαρού. Ν ύχτα, στρωτές νεφέλες, ζωγραφισμένες με φαρδιές και μαλακές πινελιές, εκτείνονται οριζόντια, σχεδόν ακολουθώντας την κίνηση του ανέμου, προσφέροντας βάθος και ανάσα στη σκηνή.
Στο ύψος, ένα σμήνος γλάρων σε πτήση – αποδοσμένος με ουσιώδεις και δυναμικές γραμμές – διασχίζει διαγώνια τον ουρανό, προσθέτοντας αίσθηση ελευθερίας και ζωής στο έργο. Το σφράγισμα “B.D.Giulio” εμφανίζεται χαμηλά αριστερά, διακριτικά αλλά αποφασιστικά, πάνω σε έναν σκιάχτρο.
Η παλέτα προτιμά ζεστούς και ψυχρούς τόνους σε ασταθή ισορροπία: τα έντονα πράσινά και τα βαθιά μπλε της θάλασσας συνδιαλέγονται με τα ροζ, τα σαλμονώδη και τα μώβ του ουρανού, ενώ τα βράχια εισάγουν γήινους και ώχρες που εδραιώνουν τη σύνθεση στη γη. Η ζωγραφική είναι συμπαγής, με μια εμφανή ύλη που μεταδίδει το βάρος και τη δύναμη του νερού, και παρ’ όλα αυτά το φώς που διαχέεται και ρομαντικό ροζ δίνουν σε ολόκληρο το έργο μια ατμόσφαιρα υπόστασης, σχεδόν ονειρική, μακριά από την απλή ρεαλιστική αναπαράσταση προς μια συναισθηματική και λυρική διάσταση.