Mattia Montone - Tra abbandono e sconforto

Το έργο γεννιέται από την επιθυμία να αφηγηθεί μια στιγμή ευαλωτότητας που μοιράζεται, εκείνο το σιωπηλό στιγμιότυπο όπου ένα άτομο βρίσκει καταφύγιο στην παρουσία του άλλου. Οι δύο φιγούρες – η μία γονατιστή, η άλλη με το κεφάλι στηριγμένο στα γόνατά της – εκφράζουν έναν απλό αλλά γεμάτο φροντίδα, εμπιστοσύνη και προστασία χειρονομία.
Το κοινό καλείται να αναγνωρίσει σε αυτή τη σκηνή ένα παγκόσμιο συναίσθημα: την ανάγκη να αφεθείς ελεύθερος και τη δύναμη που γεννιέται από το να σε στηρίζουν. Ο αφαιρετικός λόγος και η επιλογή ενός καθαρού στυλ βάζουν στο κέντρο τη χειρονομία και τη σχέση, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα σύμβολο οικειότητας και κοινής ανθρωπιάς.