Roberto Lazzarini (Italia 1951) - Hourse

Roberto Lazzarini (1951) Ιταλία
τεχνική, μίξη υλικών, ακρυλικό, σε πίνακα ξύλου πολλαπλών στρώσεων πάχους 12 mm
Έργο υπογεγραμμένο και πιστοποιημένο στο πίσω μέρος
Με πιστοποιητικό γνησιότητας
- ΑΠΟΣΤΟΛΗ;
Πληρώνεις μόνο ένα κόστος αποστολής σύμφωνα με τις αυτοματοποιημένες ρυθμίσεις, αυτόματο εάν αγοράσεις στην ίδια δημοπρασία, όπως συμφωνήθηκε με τον Catawiki
- ΑΝ instead αγοράσεις σε πολλαπλές διαφορετικές δημοπρασίες μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας πριν από την πληρωμή, δηλώνοντας τις Αναφορές στα τεμάχια και θα διαγράψουμε ΜΗΧΑΝΙΚΑ τα επιπλέον κόστη, ώστε να πληρώσεις μόνο ένα κόστος αποστολής αποστέλλοντας τα όλα σε ένα ενιαίο πακέτο
- Σου προτείνουμε να επισκεφθείς τη διαδικτυακή δημοπρασία χωρίς σταθερή προσφορά στον ιστότοπο "delauretisart"
- Βιογραφικά
- Roberto Lazzarini γεννήθηκε το 1951 στη Μassarosa, οι ρίζες του εκτείνονται βαθιά στη Βερσίλια, ένα βήμα από τη θάλασσα. Ο καλλιτεχνικός του δρόμος ξεκινά από μικρή ηλικία, με συνεχή αναζήτηση και πειραματισμό, κάποιος που τον γνωρίζει προσωπικά θα έλεγε: μια ψυχή σε ταραχή που δεν αντιμάχεται μια καλλιτεχνική ψυχή. Τα πρώτα έργα εκφραστικής σφραγίδας ήδη τονίζουν μια ισχυρή προσωπικότητα και μια δημιουργική ορμή που εκδηλώνεται με τη χρήση του χρώματος. Οι χρωματικές μίξεις είναι ενεργητικές, αποφασιστικές, συχνά αντίθετες, η μάζα πλούσια και υλικότη. Για πολλά χρόνια, ο Lazzarini δεν κατορθώνει να αποσπαστεί πλήρως από τον εικονισμό, απεικονίζει ανθρώπους, σπίτια, δέντρα, ποτάμια, ζώα, ενταγμένα σε έναν χώρο απολύτως ιδιαίτερο, όπου το χρώμα επικρατεί πάνω από τις μορφές. Τα πίνακές του δεν έχουν συνθετική τάξη και δεν ακολουθούν τους κανόνες της προοπτικής, είναι εικόνες του νου και της εσωτερικής πραγματικότητας που υλικοποιούνται στον καμβά με αταξία, αυθορμητισμό και χειρονομία, δεν υπάρχει προπαρασκευαστικό σχέδιο, δεν υπάρχει ριζωμένο σχήμα, η ιδέα εκρήγνυται και εισβάλλει στο χώρο της επιφάνειας. Ο Lazzarini χρησιμοποιεί τη σπατούλα, την προτιμά από το πινέλο, διότι το σημάδι είναι καθαρό, η χειρονομία εκφράζει δύναμη και αποφαστικότητα και δεν γίνεται επιστροφή πίσω. Με τα χρόνια, απομακρύνεται σταδιακά από τον εικονιστικό χαρακτήρα και αρχίζει η πορεία προς την αφαιρετικότητα, όπου φαίνεται να έχει βρει τον δρόμο προς το σπίτι. Ποτέ το χρώμα δεν ήταν πιο εκφραστικό, η κίνηση γρήγορη και βέβαιη, οι μορφές αναδυονται από το βάθος των χρωματικών συνδέσεων σε μια συνεχόμενη επικάλυψη. Οι κολάζ του 2008 σημειώνουν τη μετάβαση προς την αναζήτηση ενός βάθους ή τρισδιάστατότητας που δεν θα είναι πλέον ψευδαίσθηση και φαινόμενο, το χρώμα με σοφή δόση στην δύο-διαστατικότητα της επιφάνειας. Με αυτά τα έργα, οι καμβάδες προσκολλημένοι και επάνω τους ο ένας πάνω από τον άλλον προεξέχουν από τον πίνακα, δημιουργώντας σκιές και πραγματικά ανάγλυφα αν και ελαφρώς αισθητά.