Tristan Mottier - Veilleur de nuit

Περιγραφή του έργου:

Ο Φύλακας της νύχτας αντιπροσωπεύει έναν μοναχικό φάρο, υψωμένο απέναντι σε μια ψυχρή και ατίθαση θάλασσα.
Ο ουρανός είναι βαρύς, φορτωμένος με σκούρα σύννεφα, σχεδόν σε κίνηση, ενώ η γη, ακίνητη από τον παγερό κρύο, χαράσσει έναν στενό δρόμο που οδηγεί στον πύργο. Τα παγωμένα χόρτα λυγίζουν υπό τον άνεμο, αλλά δεν σπάνε.

Στο πόδι του φάρου, ένα μικρό σπίτι φέρνει φως ελαφρώς στη νύχτα, υπενθυμίζοντας την ανθρώπινη παρουσία, ταπεινή και διακριτική. Το φως του φάρου, ζεστό και σταθερό, διακρίνεται από τη βία του τοπίου: δεν αγωνίζεται, φρουρεί.

Όλα σε αυτήν την εικόνα μιλούν για σιωπηρή αντίσταση, σταθερότητα, αποδεκτή μοναχικότητα.
Αυτό δεν είναι καταφύγιο από τον κόσμο, αλλά ένα σταθερό σημείο όταν τα πάντα τρεμοπαίζουν.

⸻

Λεπτομέρειες τεχνικές
• Εκτύπωση 60 × 40 εκ
• Περιορισμένη έκδοση σε 30 αντίτυπα
• Παρουσιαζόμενο αντίτυπο: 2 / 30
• Αριθμός έργου: T137981
• Φωτογραφία αριθμημένη και υπογεγραμμένη από το χέρι του καλλιτέχνη

Αποστολή:

• Αποστέλλεται σε σκληρό σωλήνα
• Επιμελημένη συσκευασία
• Γρήγορη και ασφαλής παράδοση

Λόγος του καλλιτέχνη:

Από καιρό έχω αυτό το απλό και ριζοσπαστικό όνειρο:
να ζήσω σε έναν φάρο.

Να είμαι μόνος απέναντι στη θάλασσα, μακριά από τον θόρυβο, μακριά από τον συνεχόμενο ρυθμό.
Να σκέφτομαι αυτόν τον κόσμο που κινείται, που καταναλώνει, που συγκρίνει, που εξαντλείται…
και να μένω εκεί, ακίνητος.

Μου φαίνεται τον εαυτό μου κάτω από αυτόν τον φάρο, με τον εξοπλισμό ψαρέματος, μια μικρή βάρκα,
να φεύγω κάθε μέρα στη θάλασσα, να επιστρέφω, να ζω με το λίγο, αλλά να ζω δίκαια.
Να επιβιώνω με την έννοια ενός ευγενούς όρου.

Ο Φύλακας της νύχτας είναι αυτή η εσωτερική στάση:
να μην εγκαταλείπω τον κόσμο από οργή,
αλλά να απομακρύνομαι από αυτόν με διαύγεια.

Μένω όρθιος.
Φυλάω.
Και αφήνω να περάσει η καταιγίδα.