Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις ilustraciones που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων “Parler Seul” (**) (Μιλώντας μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί Vellum από ίνες βαμβακιού υψηλής γραμμής.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα της εκδότριας και της Διαδοχής Miró στην όψη του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikations:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετικό (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και διατηρούνταν πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, συνεπώς διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται με φροντίδα και θα συσκευαστεί σε πακέτο επίπεδου χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επιπλέον πλήρη ασφάλεια για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέτει μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Ο ερεθισμός του αφηρημένου εξπρεσιονισμού τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στα φαίνεται της δεκαετίας του τεσσαρακοστού. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει τον εξόριστό του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μάλαγα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά γλυπτικής και αγγειοπλαστικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος με το τοπίο Mont-roig πρώτα και με τη Μαγιόρκα μετά θα αποδειχθεί αποφασιστικός στην εργασία του. ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και για το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφικές έρευνές του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, προς μια συνεχώς αναζητούμενη παγκόσμια και αγνή εργασία, όχι συνδεδεμένη με κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει τη στάση του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυναμικών τον οδηγεί στη δημιουργία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιρρεάζοντες καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά και αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον πέτρινο κορμό με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σχέδια, φέρνουν τη ζωηρή εφευρετικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικά λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φαβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκτέθηκε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Ο ερεθισμός του αφηρημένου εξπρεσιονισμού τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αφήσει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μάλαγα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα είχε ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζωμα στο τοπίο Mont-roig και μετά στην Mallorca θα είναι καθοριστικό για το έργο του. ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές ερευνές του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, σε μια μόνιμη αναζήτηση για ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενες μορφές και δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση των δυναμικών θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μίας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιρρεασμένους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποδοτική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και αόμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες κατευθείαν πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν τη δημιουργική ζωντάνια των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. .