Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γλυπτό, Oiseau perché - 16 cm - Πατιναρισμένος μπρούτζος - 1930

Max LE VERRIER (1891-1973) - «Οικοκυρευμένο πουλί» - Γλυπτό σε μπρούντζο - Μοντέλο αριθμός 867 κατάλογος κίτρινος

Υπέροχο γλυπτό σε μπρούντζο με καφέ πατίνα που απεικονίζει ένα πουλί σε κλαδί. Πρόκειται για ένα αυθεντικό έργο της διάσημης χυτομορφικής φούντας Max Le Verrier, ένα όνομα αναπόσπαστο από τη φινέτσα και την αισθητική των δεκαετιών 1920-1930.
Ένα στιλιζαρισμένο πουλί, αποτυπωμένο σε φυσικό πόζα αλλά με καθαρές γραμμές, τυπικό του στυλ του καλλιτέχνη.

Ύψος: 16 εκ
Βάρος: 740 g

Αυτό το άγαλμα έχει καθαριστεί προσεκτικά από τα περίφημα Εργαστήρια Mertens στις Βρυξέλλες, αποκαθιστώντας όλο το βάθος της πατίνας ενώ διατηρεί την παλιά ημερομηνία του αντικειμένου.
Άριστη κατάσταση διατήρησης. Η πατίνα είναι πλούσια και οι λεπτομέρειες (πούλια, κλαδί) διατήρηθηκαν τέλεια.

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly sur Seine από μητέρα Βέλγαρη και πατέρα Παριζιάνη, χρυσοχόος-κοσμηματοποιός. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πριν σπουδάσει στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών της Γενεύης όπου γνώρισε τους καλλιτέχνες και συνομήλικούς του Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine · οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier άνοιξε τη δική του χυτήρια, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, βιβλιοστάτες και μασκότ αυτοκινήτων.

Οδηγημένος από την αγάπη για τα ζώα προς τα Zoo και τους τσίρκα, φιλοτεχνούσε το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο πελεκάνο σε στυλ τυπικό των δεκαετιών 1925. Υπογράφει το έργο με το ψευδώνυμό του Artus. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Max Le Verrier δημιούργησε πολυάριθμα μοντέλα ζώων, για παράδειγμα τίγρεις όπως Baghera, Ouganda και Jungle, έναν εντυπωσιακό λέοντα, γεράκια, σκίουρους και άλογα τα περισσότερα εξ’ αγαλμάτων από μέταλλο τέχνης προτιμητέο το μπρούτζο.

Μπροστά από τα κλουβιά του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το έργο του με τον πίθηκο με ομπρέλα, έναν τρία ετών χιμπατζή με το όμορφο όνομα Boubou. Μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη.
Ο Boubou, κρατούμενος από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου έξω από το κλουβί, δέχτηκε να πάρει πόζα με αντάλλαγμα μπανάνας. Επιπλέον, κάθε πρωί έβλεπε προς την είσοδο για να περιμένει εκείνον που θα τον αθανατοποιούσε.
Η γλυπτή Καταρροή (Pluie) έλαβε μετάλλιο στο Σαλόνι των Χιουμοριστών το 1927.

Το εργαστήρι Le Verrier εργάστηκε για τους ακόλουθους γλύπτες:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο του 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier υπήρξε Καταξιωμένος Μέλος της Εταιρείας Διακοσμητικών Καλλιτεχνών και έκθετε τακτικά. Είχε το περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού του 1925 στο Μεγάλο Παλάτι, όπου το περίπτερο του βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 βραβεύτηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier γλυπτά με βάση το ζωντανό μοντέλο, το φημισμένο φωτιστικό Clarté που απεικονίζει μια γυναίκα γυμνή στα ακροδάχτυλα, έναν φωτεινό σφαγιά στο χέρια προς τα εμπρός, κομβικό κομμάτι της συλλογής του. Ωστόσο, χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος, ζήτησε από μια χορεύτρια του Μπαλέτου της Joséphine Baker να ποζάρει. Το μοντέλο υπάρχει σε 4 μέγεθη: Lueur Lumineuse, Lumina, Clarté, Clarté ανθρώπινης κλίμακας. Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρές κοπέλες με εξιδανικευμένο αθλητικό σώμα παρόμοιο.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Κέντρο Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Έγινε επίσης έκθεση στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε σε όλη τη δεκαετία του 1930. Συνελήφθη το 1944 για τη δουλειά του στην αντίσταση γαλλική, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier έχουν στυλ εξαιρετικά προσωπικό και μαρτυρούν μια ευαίσθητη όραση.

Ο καλλιτέχνης αφιέρωσε επίσης τον εαυτό του να προσαρμόσει την τέχνη του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και δημιούργησε μερικά όμορφα δείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία παρέχουμε εδώ αντίγραφες. Εκτιμά δικαίως ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να μείνει προνόμιο λίγων ευνοημένων, αλλά να φτάσει στο μεγαλύτερο δυνατό κοινό και να διαδοθεί σε κάθε χρήση που εξυπηρετεί τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη ή ανθρωπίνως, διότι στις έρευνες του για στύλισμα πέτυχε να τις εφαρμόσει με πολύ χαρά.