Leon Abramowicz (1889-1978) - Landschaft

Το πίνακας αγοράστηκε από ιδιωτική συλλογή στη Σάλzburg, Αυστρία.

Ο Λέον Αμπραμοβιτς (18 Μαρτίου 1889 – 15 Φεβρουαρίου 1978) ήταν ενός εβραϊκής καταγωγής αυστριακός ζωγράφος, που διέφυγε από την εθνικοσοβιετική Αυστρία.

Αρχή ζωής
Επεξεργασία
Ο Αμπραμοβιτς γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια στην Τσερνοβιτς στην ουγγο-βλαχική (Βουκοζίνης) περιοχή (στην αυστριακή-ουγγαρική Αυτοκρατορία) (σήμερα Czerniwzi, Ουκρανία). Ο πατέρας του εργαζόταν ως κρεοπώλης. Ο αδελφός του ήταν ο Serge Abranovic (καλλιτεχνικό όνομα· πέθανε το 1942 στο Βαρσοβία), ο οποίος ήταν γνωστός ως «Caruso της όπερέτας». Ο Αμπραμοβιτς φοίτησε στη Σχολή Ζωγραφικής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης και από το 1912 έως το 1914 στην Κοριγενική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου με τον Κάρλ Ράουπ και τον Λούδικ Φον Χέρτερινχ. [1]

Καριέρα ως καλλιτέχνης
Επεξεργασία
Μετά τη θητεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ως στρατιώτης του αυστριακού στρατού, ο Αμπραμοβιτς έζησε στη Ελβετία και στη Γαλλία και από τη δεκαετία του 1920 στη Βιέννη, όπου εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας ζωγράφος. Από το 1933 έως το 1935 φοίτησε στη Βιεννέικη Ακαδημία υπό τον Κάρλ Στέρρερ. [2] Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας ζωγράφος και γραφίστας στη Βιέννη. Προοδεύοντας γρήγορα, απέκτησε παραγγελίες από τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα για προσωπογραφίες. Αυτό του επέτρεψε να ενοικιάσει ένα εργαστήριο στην οδό Prinz-Eugen-Straße στη Βιέννη και να αγοράσει, για τον ίδιο και τη σύζυγό του Μαρία, γεννημένη Prenosyl (* 1907), ένα διαμέρισμα στη Schottenbastei 16 στο κέντρο της πόλης της Βιέννης.

Κατασχέσεις και εσωτερικώσεις κατά την περίοδο του ναζισμού
Επεξεργασία
Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία τον Μάρτιο του 1938, ο Αμπραμοβιτς και η σύζυγός του καταδιώχθηκαν στο πλαίσιο των αντιεβραϊκών νόμων του ναζιστικού καθεστώτος στην Αυστρία. Ο Αμπραμοβιτς διέφυγε στις 24 Μαΐου 1938 στη Γαλλία, η γυναίκα του τον ακολούθησε τον Ιανουάριο του 1939. [3] Το διαμέρισμά τους μαζί με το περιεχόμενό του κατασχέθηκαν το 1938. Το περιεχόμενο του διαμερίσματος και του στούντιο, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου του καλλιτεχνικού έργου από το 1918, εκτιμώμενο σε περίπου 600 πίνακες ελαιογραφίας και 7.000 έργα σε χαρτί, αντίγραφα επί παλιών δασκάλων, λαμπερά πρωτότυπα κοστούμια που χρησιμοποιήθηκαν στα έργα του Αμπραμοβιτς, μια μικρή συλλογή πινάκων σύγχρονων ζωγράφων καθώς και αρκετές προβολικές και φωτογραφικές μηχανές, κατασχέθηκε και πωλήθηκε υπό απειλή. [4] [5] Η τύχη τους παραμένει άγνωστη. [3]

Μετά τη φυγή τους, το ζευγάρι έφτασε αρχικά στη Νίκαια. Ο Αμπραμοβιτς έγινε φίλος με τον ζωγράφο Πιερ Μπονάρ, ο οποίος τον επηρέασε καλλιτεχνικά σε μεγάλο βαθμό. Το 1940 ο Αμπραμοβιτς και η σύζυγός του φυλακίστηκαν διαχωρισμένα σε καταναγκαστικά στρατόπεδα. Με άδεια της προφυπουργίας της Γκενών (Préfecture de Grenoble) έλαβαν ως θύματα των ναζί ένα διαμέρισμα-καταφύγιο. [2] Τον Ιούλιο του 1943 η γυναίκα συνελήφθη από τους Ναζί και εξορίστηκε στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Γκούρς. Ο Αμπραμοβιτς συνελήφθη τον Αύγουστο του 1943 σε μια επιχείρηση εφόδου και μεταφέρθηκε σε ένα στρατόπεδο στο Τουλούζ. Εκείνος και η γυναίκα κατάφεραν να αποδράσουν, και έζησαν με τη βοήθεια μιας εβραϊκής Επιτροπής Φυγάδων μέχρι την απελευθέρωση της χώρας υπό το υπόκοσμο. [2]

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής της κατάστασης.