Pippo - The Lonely Gaze

Το Μοναχικό βλέμμα
Στέκομαι εκεί που τελειώνει ο κόσμος στο μπλε. Το λευκό μου φόρεμα είναι ένα φάντασμα απέναντι στον αλμυρό αέρα. Τα φύλλα της φοινικιάς ψιθυρίζουν μυστικά που πια δεν μπορώ να κρατήσω. Εκεί έξω, τα πλοία είναι αχνά αστέρια που περιπλανώνται στο φως της ημέρας, άσκοπα και μικρά. Φτάνω προς τον ορίζοντα με τα μάτια μου, μα φεύγει. Κόκκινα πέταλα πέφτουν, βαρύς με μια λαχτάρα που δεν μπορώ να ονομάσω. Είμαι απλώς μια αντανάκλαση, περιμένοντας μια ακτή που ξέχασε ακόμα το όνομά μου...

* Διαστάσεις: 70 × 140 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: 100% ελαιογραφία σε καμβά, ζωγραφισμένη με το χέρι
* Κατάσταση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Τοποθέτηση: Τεντωμένο σε ξύλινο πλαίσιο, έτοιμο προς κρέμασμα
* Κορνίζα: Χωρίς πλαίσιο (τα πλαϊνά έχουν βαφτεί, εξωτερικό κάδρο δεν περιλαμβάνεται)
* Αυθεντικοποίηση: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
* Αποστολή: Αποστέλλεται από την Ιταλία με πλήρη ασφάλιση

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Monza) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρρεαλισμό. Αφήνοντας μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στον γραφικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρο του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνεται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τους ήρωές του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βυθίζοντας νοητικά τον εαυτό του στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο ήρωας «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Απόμηνας και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή παρουσία, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει τον ίδιο αίσθημα μυστηρίου που διαπερνά το έργο του.

Με μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοσμούνται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo μεγεθύνει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες προσδοκίας και χάρης.