Pippo - A Forgotten Shore

Μια λησμονημένη ακτή
Στέκομαι όπου το νερό ξεχνά το όνομά του. Οι γερανοί γέρνουν προς τον άνεμο, τα κεφάλια τους με κόκκινο στέμμα λυγισμένα σε μια σιωπηρή προσευχή που πια δεν θυμάμαι. Οι μανδύες μου είναι βαριμένοι από το βάρος των σκιών και του αρχαίου φωτός. Σε αυτήν τη ομίχλη ο κόσμος είναι ένας λεκές γκρι, ένας ήσυχος πόνος που ποτέ δεν επουλώνεται πλήρως. Προσπαθώ να πιάσω μια ανάμνηση, αλλά γλιστράει σαν ιλύς μέσα από το ρεύμα. Περιμένουμε μια παλίρροια που ποτέ δεν φτάνει.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: 100% χειροποίητο ακρυλικό σε καμβά
* Κατάσταση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Κρεμαστό: Τεντωμένο σε ξύλινο σκελετό, έτοιμο για ανάρτηση
* Πλαισίωση: Ανοικτό γύρω από τα πλευρά (οι πλευρές έχουν βαφτεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Πιστοποίηση: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
* Αποστολή: Αποστέλλεται από την Ιταλία με πλήρη ασφάλιση

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Πίπο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται στην ήρεμη ζώνη μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον τομέα του γραφικού σχεδιασμού για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του αποτυπώνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνεται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Εμπλέκεται με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, νοερά εισερχόμενος στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν φέρουν χαρακτηριστικά προσώπου. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο καθένας», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να ζήσει ο ίδιος την ιστορία.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Λακωνικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που διακρίνει το έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικό χρώμα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και λαμπερό φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες προσμονής και χάρης.