Jan Gerrit Jordens (1883-1962) - Gitaar

Ελάχιστης αφηρημένης τέχνης του καλλιτέχνη Jan Gerrit Jordens. Πρόκειται για αφηρημένη απεικόνιση μιας κιθάρας σε Μ mixed τεχνικές. Το έργο υπογράφεται και χρονολογείται στο επάνω αριστερό. Προέλευση: Συλλογή Οικογένειας Langeweg, Noordwijk.

JAN GERRIT JORDENS
Η καριέρα του Jan Gerrit Jordens, ο οποίος γεννήθηκε το 1883 στο Wageningen ως γιος ενός μπακάλικου, αρχίζει στην εκπαίδευση. Εγγράφεται στην Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten στο Den Haag και στη Rijksnormaalschool voor Tekenleraren στο Amsterdam. Μετά από αυτές τις σπουδές λαμβάνει το 1907 εργασία ως καθηγητής σχεδίου σε ένα HBS στο Groningen Warffum. Ένα χρόνο αργότερα γίνεται διευθυντής του τοπικού βραδινού σχολείου. Το 1916 μετακομίζει στην πόλη Groningen, όπου γίνεται και πάλι καθηγητής σχεδίου, αρχικά στο Rijks HBS, δύο χρόνια αργότερα στο δημοτικό HBS. Έχει σαφείς απόψεις για το τι αποτελεί καλό μάθημα· δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ελεύθερη έκφραση.

ΠΛΟΕΓΚΣ ΧΡΗΣΕΩΝ (ΠΛΟΕΓΧΙΔΕΡ)
Εκτός από τη γεμάτη απασχόληση ως δάσκαλος σχεδίου, ο Jan Jordens πάντα προσπάθησε όσο το δυνατόν περισσότερο να αφοσιωθεί στην καλλιτεχνική του φύση στις ελεύθερες ώρες του. Λίγο μετά την ίδρυση του κύκλου τέχνης De Ploeg το 1918, εντάσσεται σε αυτόν. Τρία χρόνια αργότερα παραιτείται από τη μετοχή του λόγω διαφωνίας σχετικά με τη διαδικασία κρίσης σε μια έκθεση. Ωστόσο αργότερα γίνεται και πάλι μέλος και παραμένει –παρά τις ενστάσεις– εμπλεκόμενος στη De Ploeg μέχρι το 1951, κατά πολλούς χρόνια ως πρόεδρος. Ο Jordens κοιτάζει και πέρα από τα όρια του Groningen. Ήταν μέλος της Ολλανδικής συνδέσμου καλλιτεχνών St. Lucas στο Άμστερνταμ και του Ook van de Onafhankelijken, ενός καλλιτεχνικού συνδέσμου από το Άμστερνταμ που επιδίωκε περισσότερη ελευθερία στις τέχνες. Ο Jordens ζωγραφίζει όχι μόνο, κάνει και χαλκογραφίες και ξυλογραφίες.

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΜΜΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΦΗΡΑ
Στα πρώτα του πίνακα ο Jordens φαίνεται η επιρροή από τον Henri Le Fauconnier και από ολλανδούς εξπρεσιονιστές όπως ο Piet van Wijngaerdt. Στη δεκαετία του 1930 ο Jan Jordens γοητεύεται από τον γαλλικό κυβισμό με αποτέλεσμα τα έργα του να γίνουν πιο αφηρημένα. Η προτίμηση για τον κυβισμό αποτελεί προθάλαμο για έργα όπου κυριαρχούν η ηλιόλουστη, λαμπερή παλέτα και όπου λείπουν ξεκάθαρα αναγνωρίσιμα στοιχεία. Οι πίνακες αυτών των μεταγενέστερων χρόνων συνδέονται με τα έργα της École de Paris.

ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ
Το 1948 κλείνει ο Jordens την πόρτα της HBS για τελευταία φορά· συνταξιοδοτείται. Μετὰ τη συνταξιοδότησή του έχει επιτέλους χρόνο να αφοσιωθεί πλήρως στην καλλιτεχνική του υπόσταση. Και το κάνει αυτό με πλήρη δύναμη προς τα μπροστά. Αυτή είναι μια γόνιμη και εξαιρετικά δημιουργική περίοδος στη ζωή του. Έχει ισχυρή λαχτάρα για καινοτομία και πειραματίζεται άφοβα. Σε κάποιο σημείο αναμειγνύει άμμο στη μπογιά του για να προσθέσει επιπλέον δομή. Επιπλέον ενσωματώνει σκοινί και ύφασμα στους πίνακές του.
Από τη δυσαρέσκεια για την συντηρητική πορεία της De Ploeg ιδρύει ο Jordens μαζί με άλλους έξι καλλιτέχνες το 1950 τη συλλογική τέχνης Het Narrenschip. Εκθέτουν κυρίως, αλλά όχι μόνο, στο Groningen. Μετά από επτά χρόνια ούτως ή άλλως σταματά αυτή η συλλογικότητα. Ο Jordens πεθαίνει το 1962 σε ηλικία 79 ετών στο Groningen.