Vincenzo Raimondo - Mano_With Love #2

Αυτή η ζωγραφιά, 60x90 εκ., ακρυλικά, χρησιμοποιεί ένα από τα πιο καταχρηστικά σύμβολα της σύγχρονης επικοινωνίας: το μεσαίο δάχτυλο.\n\nΑυτό που συνήθως φωνάζει «να πας» χωρίς καν να κουραστεί να τεκμηριώσει.\n\nΕδώ όμως τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Και φαίνονται, αν και μερικοί θα προβάλλουν ότι όχι.\n\nΤο χέρι είναι σαφές, ευθέως απέναντι, αδύνατον να αγνοηθεί. Αλλά τα έντονα χρώματα, σχεδόν παιγνιώδη, το μεταμορφώνουν. Δεν υπάρχει μαύρη οργή, δεν υπάρχει χρωματική βία. Υπάρχει μια παλέτα που μιλά για ζωτικότητα, ειρωνεία, συνείδηση της ελαφρότητας. Και μετά έρχεται το κείμενο: “With love”. Δυο λέξεις που σαμποτάρουν τα πάντα.\n\nΤο μήνυμα δεν είναι “σου μισώ”, δεν είναι “εξαφανίσου”, δεν είναι καν μια υστερική εξεγερση. Είναι μάλλον μια άβολη διατύπωση: και τα όχι μπορούν να ειπωθούν με αγάπη.\nΑκόμα και τα όρια μπορούν να τεθούν χωρίς να καταστρέφουν.\nΑκόμη και μια απόρριψη μπορεί να είναι πράξη ειλικρίνειας, όχι επίθεση.\n\nΑυτό το δάχτυλο\nΔεν απορρίπτει: προειδοποιεί.\nΔεν υβρίζει: υπερασπίζεται τον εαυτό του.\nΔεν σπάει: διευκρινίζει.\n\nΕίναι μια χειρονομία που λέει: “Είμαι εδώ, έτσι όπως είμαι. Αν σε ενοχλεί, καλά. Με αγάπη.”\nΚαι ακριβώς αυτή η ελεγχόμενη αμφισημία κάνει το έργο ενδιαφέρον: σε αναγκάζει να σταματήσεις μισό δευτερόλεπτο παραπάνω από προβλέπεται. Εκείνο το μισό δευτερόλεπτο που καταλαβαίνεις ότι δεν παρακολουθείς μια εύκολη πρόκληση, αλλά μια συναισθηματική θέση.\n\nΈνα έργο που λειτουργεί γιατί είναι άμεσο χωρίς να είναι ηλίθιο, ειρωνικό χωρίς να είναι ελαφρύ, προκλητικό χωρίς να είναι κενό.\nΜε άλλα λόγια: δεν στέλνει στον τοίχο.\nΣε συνοδεύει ευγενικά μέχρι τα όρια… και μετά σου δείχνει το όριο με ένα χαμόγελο.\n\n******\n\nΑυτοδίδακτος καλλιτέχνης, η δουλειά μου δεν ακολουθεί σταθερό στυλ, αλλά εξελίσσεται με τον χρόνο και με τις εμπειρίες.\nΗ ζωγραφική μου γεννιέται από την παρατήρηση της καθημερινής ζωής και την ακρόαση των συναισθημάτων.\nΑντιμετωπίζω διαφορετικά θέματα και πειραματίζομαι με νέες γλώσσες, αφήνοντας κάθε έργο να βρει τη δική του μορφή.\nΗ τέχνη μου είναι μια ένστικτη τέχνη, ουσιαστική και ατέλειωτη, συνδεδεμένη με την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου όντος και της φύσης.\nΗ τέχνη, για μένα, δεν είναι διακόσμηση αλλά αυθεντική και βιωμένη παρουσία.\n\nΤο 2015 και 2016 ήμουν φιναλίστ στο διαγωνισμό Sunday Painters που προώθησε η La Stampa, ανάμεσα σε πάνω από 3.000 επιλεγμένες δημιουργίες.\nΟι επιλογές έγιναν από επιτροπή ειδικά καταρτισμένη, με τη συμμετοχή του κριτικού Francesco Bonami.\nΟι φιναλίστι παρουσιάστηκαν σε μια έκθεση που συνδέεται με την Artissima – τη Διεθνή Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης του Τορίνο.\nΤο 2016 έλαβα το Πρώτο Βραβείο Κριτικής.