Stefania Ormas - With the morning lights

Με το πρωινό φως è il titolo di questo dipinto che fa' parte della serie "perché lo voglio io" . Το τίτλος της σειράς, "Perché lo voglio io", είναι η κλειδί της ανάγνωσης όλου του έργου. Το πρωινό φως συνήθως είναι σκληρό, φυσικό και απαλλαγμένο από τα δραματικά φίλτρα του βραδινού. Υπόσχεται μια στιγμή διανοητικής και φυσικής ειλικρίνειας. Η πρωταγωνίστρια φαίνεται όπως ακριβώς είναι τη στιγμή που ξεκινά η μέρα, τονίζοντας ότι η επιλογή της να εμφανιστεί είναι συνειδητή απόφαση λογικής διαύγειας.
Η γυναίκα στον πίνακα κατοικεί τον προσωπικό της χώρο με πρόθεση. Η γυμνότητα αντιπροσωπεύει μια εξώθηση όχι μόνο φυσική αλλά κοινωνική: είναι η πράξη της προβολής χωρίς φίλτρα ή υπεροδοφές, όχι για να ευχαριστήσει κάποιον, αλλά για μια προσωπική και αυτόνομη θέληση. Το βλέμμα: Είναι το κεντρικό στοιχείο. Τα μάτια δεν στρέφονται αλλού, αλλά στοχεύουν άμεσα τον θεατή με ένα μείγμα ευάλωσης και σταθερής επίγνωσης. Δεν είναι ένα παθητικό βλέμμα· αντικατοπτρίζει τον τίτλο της σειράς, διεκδικώντας την επιλογή και τη αυτοδιάθεση πίσω από τη στάση. Η κλίση του κεφαλιού και η τάση του λαιμού δημιουργούν μια δυναμική γραμμή που διασπά τη στατικότητα του φόντου. Η γυμνότητα δεν εμφανίζεται ως αντικείμενο οπτικής κατανάλωσης, αλλά ως φυσική κατάσταση και περήφανη έκθεση του εαυτού.
Stefania Ormas pittrice italiana, laureata in pittura all'international art school di Terni, negli ultimi anni ha esposto in diverse mostre personali e collettive sia in Italia che all'estero come: Casa della Cultura di Navacerrada - Madrid, Palazzo del Infantado a Guadalayara. Museo Reina Sofia - Madrid, galleria RED03 di Barcellona. Galeria Bernet di Barcellona. Roccartgallery Firenze. Le sue opere sono presenti in collezioni private in Italia, Spagna, Francia, Olanda, Germania, America e pubbliche come nel comune di Gata de Gorgos in Spagna.
Il mondo che rappresenta è soprattutto femminile e lo fa con un occhio attento e realistico, cogliendo sempre una vena poetica. Il suo stile è un compendio delle forme pittoriche più recenti, mantenendo stretto il suo figurativismo con un'attenzione all'antropologia del personaggio.