Bruno Giunta (XX) - Paesaggio, la Riviera del Brenta

Μπρούνο Τζιούντα (XX) ιταλός ζωγράφος. Δημιουργός ενεργός στο βενετσιάνικο περιβάλλον κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα, η καλλιτεχνική του πορεία διαπλέκεται με τους πιο σημαντικούς εκθεσιακούς θεσμούς της πόλης-λιμνίας. Παρότι οι βιογραφικές λεπτομέρειες για τη γέννησή του και τη διαμόρφωσή του παραμένουν θολές, η παρουσία του τεκμηριώνεται ιστορικά στο πολιτιστικό υλικό της Τριβενέτο κατά τα δύσκολα χρόνια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Το κεντρικό σημείο της γνωστής δραστηριότητάς του ανέρχεται στα χρόνια του ’40. Το ’43, ο Giunta εκθέτει στην Τέταρτη Σωματειακή Περιπεριφερειακή Έκθεση της Τριβενέτα, το ’44 συμμετέχει στην έκθεση της Opera Bevilacqua La Masa στη Βενετία. Αυτός ο θεσμός αντιπροσώπευε τότε το βασικό πεδίο δοκιμών για νέους καλλιτέχνες, συχνά λειτουργώντας ως προθάλαμος για την Μπιενάλε και υποδεχόμενος τις φωνές των πλέον πολλά υποσχόμενων στη ιταλική ζωγραφική. Ζωγράφος με φινγκερέ χαρακτήρα, εμποτισμένος καλλιτεχνικά από την εμπειρία της Σχολής Burano.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Τοπίο, η Ριβιέρα του Μτρέντα», λάδι σε πάνελ, 55×65 εκ. με κορνίζα, 45×35 εκ. το μόνο πάνελ, υπογεγραμμένο από κάτω αριστερά, χρονολογείται στα χρόνια του ’40 του 20ού αιώνα.

Ο Giunta προσφέρει μια λυρική και ηλιόλουστη ματιά στη βενετική περιοχή, αποτυπώνοντας ένα σκηνικό όπου η φύση και η ιστορική αρχιτεκτονική συνυπάρχουν σε τέλεια αρμονία. Στο κέντρο της σκηνής, τα ήρεμα νερά του ποταμού Μτρέντα αντικατοπτρίζουν το διάχυτο φως της μεσημεριανής ώρας, οδηγώντας το βλέμμα προς τη δεξιά όχθη όπου διακρίνεται καθαρά το περίγραμμα ενός ιερου ναού, στοιχείο χαρακτηριστικό των κήπων μιας βίλας βενετικής. Η σύνθεση εξισορροπείται επιμελώς από την παρουσία, αριστερά, μιας πυκνής κόμης δένδρων που απλώνεται προς το επιφάνειк του νερού, λειτουργώντας ως φυσική φανέζ ήχος και δίνωντας βάθος στην προοπτική. Το θέμα, αποτυπωμένο με ευαισθησία σχεδόν θεασιακής παρατήρησης, γιορτάζει τη γαλήνη του αγρού μέσω ενός σοφούς ισορροπίας ανάμεσα στις μάζες της βλάστησης και στη διαυγή διαφάνεια τοπίου ποταμού.

Τεχνικά, το έργο φανερώνει παχιές και ζωηρές πινελιές, τέκνο της λαικής διδασκαλίας της Σχολής Burano, που προτιμά την ατμοσφαιρική απόδοση και την υλική αίσθηση του χρώματος. Ο χρωματικός χειρισμός διατυπώνεται σε μια γκάμα εύπλοκων πρασίνων και θερμών γηϊκών τόνων, φωτιζόμενων από λευκά και έντονα γαλάζια που οριοθετούν αντανακλάσεις του νερού και την αρχιτεκτονική στο υπόβαθρο. Αυτή η εργασία, χρονολογείται στα χρόνια ’40, τοποθετείται στη φάση της μέγιστης εκθεσιακής δραστηριότητας του καλλιτέχνη, μεταξύ της συμμετοχής στην Τέταρτη Σωματειακή Περιφερειακή Έκθεση της Τριβενέτα του 1943 και εκείνης στην Ιδρυμα Bevilacqua La Masa το 1944. Έργο φρέσκιας σύνθεσης και ευχάριστης αισθητικής με επίδραση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Άριστη η γενική κατάσταση, ζωγραφισμένο άθικτο σε κάθε του μέρος με ζωηρή χρωματική αρμονία και πινελιά ευανάγνωστη. Το πλαίσιο θεωρείται ως φιλοδώρημα.

Αποστολή παρακολουθούμενη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.