Modest Cuixart (1925-2007) - Untitled

Ο Cuixart αρχικά studied ιατρική, αλλά σύντομα abandonar τα σπουδές του για να αφιερωθεί στη ζωγραφική και εντάσσεται στην Ακαδημία Ελεύθερης Ζωγραφικής της Μπαρτσελονέτα. Το 1948 συμμετέχει στη βάση της ομάδας Dau al Set, μαζί με τους Brossa, Ponç, Tàpies και Tharrats, μεταξύ άλλων. Ανησυχώντας για την πλαστική αξία του σήματος, το έργο του από την αρχή παρουσιάζει έντονο συγγενικό δεσμό με τον σουρεαλισμό, καθώς και μεγάλη ευαισθησία προς τη δυναμική έκφρασης του χρώματος. Περί τα 1955 βυθίζεται στον μπαροκικό μορφοπλαστικό ρεαλισμό matérico, που θα τον οδηγήσει στη χρήση του “grattage” σε έργα με μια ορισμένη ανατολιόμορφη γεύση. Το 1959 κερδίζει το πρώτο βραβείο της Μπιενάλε του Σάο Πάολο και παρουσιάζεται στην Documenta του Κάσσελ, και τον επόμενο χρόνο συμμετέχει σε μια έκθεση ισπανικής πρωτοπορίας που πραγματοποιήθηκε στη Tate Gallery του Λονδίνου και στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης. Ο Cuixart εισάγει στη μυθοπλασία του το κολάζ το 1962, το οποίο τον οδηγεί σταδιακά προς το pop-art. Εμπλουτισμένος από όλες αυτές τις εμπειρίες, επιστρέφει στη ζωγραφική επίπεδη, φτάνοντας σε ένα πολύ προσωπικό κριτικό ρεαλισμό, που συνθέτει τον εξπρεσιονισμό με τη δραματικά μετασχηματισμένη εικονοπλασία, πάντα αξιοποιώντας τις χρωματικές ποιότητες. Στη δεκαετία του 1970 εκθέτει σε πολλές εθνικές και διεθνείς πρωτεύουσες, όπως Παρίσι, Μαδρίτη, Σάο Πάολο, Άμστερνταμ, Τόκιο, Βασιλεία, Μπαρτσελόνα και Μιλάν, μεταξύ άλλων. Στην επόμενη δεκαετία, ο Cuixart ελευθερώνει τη ζωγραφική του από τις επιθετικές πτυχές για να της δώσει έναν πιο ποιητικό τόνο. Επιπλέον, συμμετέχει σε ομαδική έκθεση στο Παλάτι της UNESCO στο Παρίσι, λαμβάνει τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου της Generalitat de Cataluña και τον Σταυρό της Ισαβέλλα της Καθολικής. Το 1988 πραγματοποιεί μια ανθολόγηση έκθεση στην Ιαπωνία, στις πόλεις Kobe και Τόκιο. Συνεχίζει να εργάζεται με πλούσια χρώματα και μορφές, και επαναφέρει στη δουλειά του μια μεγαλύτερη υλικότητα στη φορεμάτισή του. Το 1998 δημιουργείται το ίδρυμα με το όνομά του στο Palafrugell, και το επόμενο έτος του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο για την άξια τέχνης από το Υπουργείο Πολιτισμού. Έχει εκπροσώπηση στο Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, στη Tate Gallery του Λονδίνου, στο Nacional de Arte de Cataluña, στα Μουσεία Τέχνης Σύγχρονης της Μαδρίτης, της Μπαρτσελόνας και του Saint-Etienne (Γαλλία), στο Patio Herreriano του Valladolid, στο Museo de Grabado Español Contemporáneo της Marbella, στο Museo de Arte της Universidade de São Paulo, στο Museo de Arte Abstracto de Cuenca και στο Ampurdán, ανάμεσα σε πολλούς άλλους.