Rolo Graph (XX-XXI) - Geometría del silencio

Ενα έργο τέχνης του καλλιτέχνη Rolo Graph (XX), φτιαγμένο με ακρυλικό σε καμβά.
Δεσμευόμαστε για ένα ανθεκτικό προϊόν με οπτική ποιότητα.
Να προβλεφθεί για τον πίνακα:
Διαστάσεις του πίνακα 100 x 100 εκ. με βάθος 3 εκ.
Στο πίσω μέρος του τεμαχίου, θα βρείτε τις πληροφορίες για το έργο.
Η αποστολή θα πραγματοποιείται από την La Poste με παρακολούθηση και ασφάλεια
Το έργο θα κυλήσει και θα προστατευτεί με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, διάφανο φουσκωμένο πλαστικό και θα τοποθετηθεί σε ένα ανθεκτικό σωλήνα.
Μόλις η εργασία πληρωθεί, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και διανομής προς την εταιρεία μεταφορών.
Το έργο θα φτάσει σε δέκα ημέρες, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.
Εκφράζουμε τη βούληση για πλήρη απόλαυση της τέχνης.

Στο «Geometría del Silencio», η ζωγραφική εγκαταλείπει συνειδητά κάθε αναφορά στη φιγούρα για να χτίσει ένα κόσμο που στηρίζεται μόνο στην εσωτερική δομή του: μορφή, ρυθμός, χρώμα και τάση. Αυτό το λιθογραφικό έργο λαμβάνει χώρα στην παράδοση της γεωμετρικής αφηρημένης τέχνης, μια κληρονομιά που αναζητά στην οπτική ουσία τον λόγο ύπαρξής της, όπου το περιεχόμενο δεν αφήνεται να αφηγηθεί αλλά να βιώσει.

Αυτό που εντυπωσιάζει αρχικά το βλέμμα είναι η αυστηρή χρωματική οικονομία: αχνά λευκά, βαθύ μαύρο, υφασμένες αποχρώσεις του γκρι και μια έντονη κόκκινη απόχρωση, σχεδόν αίμα, που εμφανίζεται ως οπτική και συναισθηματική έμφαση. Η παλέτα δεν επιδιώκει να ευνοήσει, αλλά να προκαλέσει. Εδώ το κόκκινο δεν είναι διακοσμητικό˙ είναι μια διακοπή της ηρεμίας, μια συναισθηματική ρωγμή που διαπερνά τη λογική των γεωμετρικών επιπέδων.

Η επιφάνεια του καμβά χτίζεται από στρώσεις λαδιού που εφαρμόζονται με τεχνική ανάμικτη: σπάτουλα, στεγνά πινέλα και πιθανές χαράξεις που θυμίζουν χαρακτικά σε υγρό περιβάλλον. Αυτές οι στρώσεις προσφέρουν υφή και βάθος, δημιουργώντας μια απτική εμπειρία που προστίθεται στη οπτική εμπειρία. Το λάδι, λόγω της πυκνότητας και της ευκαμψίας του, επιτρέπει αυτές τις ήπιες μεταβάσεις ανάμεσα στη γυαλάδα και το σχίσιμο, στο καλυμμένο και σε ό,τι υπαινίσσεται.

Ιδεολογικά, το έργο μπορεί να διαβαστεί ως μια συγκερασμένη σκέψη για την ένταση μεταξύ τάξης και χάους. Οι καμπύλες που διαπλέκονται δεν ανταποκρίνονται σε τέλεια συμμετρία, αλλά σε μια αρμονία που διαταράσσεται, ζωντανή. Υπάρχει κάτι μουσικό στην κατανομή των επιπέδων: μια οπτική παρτιτούρα που εξελίσσεται με σιωπές, επαναλήψεις και dissonances. Το μαύρο λειτουργεί όπως παύση, το λευκό όπως άνοιγμα, και το κόκκινο όπως ρήξη.

Δεν υπάρχουν χαρακτήρες. Δεν υπάρχουν σκηνές. Υπάρχει μια παρουσία. Μια παρουσία που εμφανίζεται στη σύγκρουση των μορφών, στις δονήσεις των χρωμάτων, στο πώς τα όρια κάθε σχήματος φαίνονται να πιέζουν κατά το πλαίσιο του καμβά. Το έργο δεν απεικονίζει: υπαινίσσεται. Δεν αφηγείται: ερευνά. Τι εισδύει σε αυτές τις κυρτές, κλειστές, διακοπτόμενες μορφές; Ένα μάτι; Ένα δόντι τροχού; Μνήμη;

«Γεωμετρία της Σιωπής» μας θυμίζει ότι η ζωγραφική δεν χρειάζεται να αφηγηθεί μια ιστορία για να έχει ψυχή. Είναι μια οπτική δήλωση που αποκαλύπτει πώς η ισορροπία μπορεί να επιτευχθεί με τον υπολογισμένο ασύμμετρο, πώς η αφαίρεση μπορεί να είναι εξίσου διεισδυτική με οποιαδήποτε πορτρέτο. Εδώ ο θεατής δεν είναι μάρτυρας˙ είναι ερμηνευτής. Και το έργο, αντί να δίνει απαντήσεις, ρίχνει ερωτήματα με τη μορφή γραμμής, όγκου και χρωστικού. Μια σιωπηλή σονάτα σε οπτικό κλειδί.