Ninni Pagano (1969) - Corazza di seta

Η Νίννι Παγάνο γεννήθηκε στην Κατάνια, από παιδική ηλικία οπωσδήποτε παθιασμένος με Wunderkammer και με όλα όσα προσφέρει η φύση στην ομορφιά της, αυτή η του πάθηση τον οδηγεί να παρακολουθήσει το εργαστήριο του δάσκαλου Antonio Sciacca, δάσκαλός του. Ηταν το 2011 και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει η καλλιτεχνική του καριέρα που τον φέρνει όλο και πιο ψηλά και κερδίζει την εκτίμηση κριτικών όπως ο Aldo Albani, Roberta Filippi της γκαλερί Orler, ο Philippe Daverio και ο Daniele Radini Tedeschi. Το 2016 το όνομά του φαίνεται στον τιμητικό αμερικανικό οδηγό Guide Museums Galleries Artists. Μετά τη συμμετοχή σε 2 Τριεννά λα τε αρτε κοντ πόρο στη Ρώμη με τα έργα του δημοσιευμένα στους καταλόγους Mondadori, το 2020 το όνομά του εμφανίζεται στο τιμητικό Atlante dell'arte contemporanea della De Agostini.

Το έργο είναι ελαιογραφία σε καμβά, υπογεγραμμένο και συνοδεύεται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας με το λογότυπο του καλλιτέχνη, τα χαρακτηριστικά του έργου και την υπογραφή στο τέλος του καλλιτέχνη.
Τα χρώματα του πίνακα μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς από τη φωτογραφία λόγω ρυθμίσεων της κάμερας και της οθόνης.
Το έργο συσκευάζεται με φροντίδα με πολυχολόν και χαρτόνι, φυσικά αποστολέται με πλαίσιο.

Corazza di seta
Η ματιά σε αυτό το έργο σημαίνει είσοδος μέσα στην ποιητική της Νίννι Παγάνο σημαίνει βύθιση σε μια αισθητική που ο καλλιτέχνης συχνά ορίζει ως διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν του κλασικού και ένα μελλοντικό προγονικό.
Ο ίδιος ο τίτλος, "Corazza di Seta", ενσωματώνει τέλεια την οπτική της Νίννι Παγάνο. Το γυναικείο σώμα φαίνεται να περιβάλλεται από μια επιβλητική δομή από κολάρια και διακοσμήσεις που θυμίζουν τις γεωλογικές στρώσεις ή τις αρχαίες πανοπλίες. Ωστόσο, αυτή η "πανοπλία" δεν μεταδίδει πόλεμο, αλλά προστασία και ιερότητα. Η επιδερμίδα της γυναίκας και το οπτικό της βλέμμα διατηρούν τη μαλακότητα του μεταξιού, δημιουργώντας μια ισορροπία μεταξύ της σκληρότητας του κοσμήματος-γλυπτού και της ευαλωτότητας του ανθρώπινου όντος.
Στις εικόνες της Νίννι Παγάνο, το ζωικό στοιχείο (σε αυτήν την περίπτωση ο αμάδιλος) δεν είναι απλός διακοσμητικός παράγων, αλλά alter ego ή πνεύμα οδηγός.
Ο Αμάδιλος: Με το καβούκι του με πλάκες, καλεί οπτικά την υφή των κοσμημάτων που φορά η γυναίκα. Αντιπροσωπεύει την ικανότητα αποχώρησης μέσα στον εαυτό για να προστατεύσει την εσωτερικότητά της.
Υπάρχει μια συνεχή χρωματική και υλική συνέχεια, μια συμβίωση μεταξύ του πλάσματος και του ανθρώπου· φαίνονται φτιαγμένα από τον ίδιο «ουρανόσπινθο αστέρια» ή πρωτομάργαρο πηλό, τονίζοντας το πνευματικό θέμα της επιστροφής στη φύση.
Η χρήση του chiaroscuro αποτελεί σφραγίδα του καλλιτέχνη. Το σκούρο υπόβαθρο, σχεδόν χωρίς λεπτομέρειες, εξυπηρετεί για να απομονώσει το υποκείμενο σε μια διάσταση εκτός χρόνου (ατέρμονο). Το φως χτυπά το πρόσωπο με μια ευαισθησία που θυμίζει τη φλαμανική ή αναγεννησιακή ζωγραφική, προσφέροντας στην γυναίκα μια αύρα ευγενείας αυστηρής. Είναι τέχνη της σιωπής: το έργο δεν "βοά", αλλά προσκαλεί στην περισυλλογή.
Για τον Pagano, ο κόσμος είναι τελετουργικός. Τα κλω-νάρια μαργαριταριών και τα σκληρά υφάσματα δεν είναι "μόδα", αλλά σύμβολα ένταξης σε έναν φανταστικό πολιτισμό, ευγενή και περήφανο. Το κόκκινο στέμμα, σχεδόν μια βασιλική περικεφαλαία, ανυψώνει το σώμα σε έναν τύπο θεότητας ή ιέρειας ενός ξεχασμένου τελετουργικού.

Κατακλείδα
Στο "Corazza di Seta", ο Νίννι Παγάνο διερευνά την ανθεκτικότητα της ομορφιάς. Το έργο μας λέει ότι μπορούμε να είμαστε δυνατοί και προστατευμένοι (η πανοπλία) χωρίς να χάσουμε τη γλυκύτητα και την πνευματική μας ουσία (το μετάξι). Είναι ένα ύμνος στην αξιοπρέπεια του είναι, όπου ο άνθρωπος και το φυσικό συνυπάρχουν σε μια ιερή και προστατευτική αγκαλιά.

Instagram:@ninnipagano