Signed; Henry James - Henry James Reference Works (first and limited editions) - 1920-1994

Henry James Reference Works:

1 "A Bibliography of the writings of Henry James" από LeRoy Philips - Coward McCann, New York - 1930 περιορισμένη έκδοση αριθμημένη 147 από 500 αντίτυπα, υπογεγραμμένο από τον συγγραφέα Leroy Philips - 18cmx15cm - κατάσταση: πολύ καλή, όλες οι λογοτυπικές πλάκες παρούσες

2 "Pardon My Delay: letters from Henry James to Bruce Richmond" - Foundling Press, 1994, Περιορισμένη έκδοση 350 αντιτύπων, αυτό το αντίτυπο αριθ. 259 τυπωμένο σε Monotype Baskerville σε χαρτί Zerkall mould-made

3 "The Library of Henry James" συνταγμένη και επιμέλεια by Leon Edel - UMI Research Press, Ann Arbor - 1987 πρώτη έκδοση - 18cmx15cm - κατάσταση: Πολύ καλή με προστατευτικό εξώφυλλο

4-5 "The Letters of Henry James" by Henry James and edited by Percy Lubbock - Charles Scribner's, NY - 1920 πρώτη αμερικάνικη έκδοση - πλήρες σε 2 τόμους - 20cmx15cm - κατάσταση: καλή, με μερική τριβή στα εξώφυλλα, πορτρέτα του Henry James ως frontispieces

Henry James OM (15 Απριλίου 1843 – 28 Φεβρουαρίου 1916) ήταν Αμερικανο-Βρετανός συγγραφέας. θεωρείται ως σημαντικό μεταβατικό πρόσωπο ανάμεσα στον λογοτεχνικό ρεαλισμό και τον λογοτεχνικό μοντερνισμό, και πολλοί τον θεωρούν ανάμεσα στους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους της αγγλικής γλώσσας. Ήταν γιος του θεολόγου Henry James Sr. και αδερφός του φιλόσοφου και ψυχολόγου William James και της ημερολογιογράφου Alice James.

Είναι καλύτερα γνωστός για τα μυθιστορήματά του που ασχολούνται με τον κοινωνικό και γάμο-διαδραστικό χαρακτήρα των μεταναστών Αμερικανών, των Άγγλων και των ευρωπαϊκών ηπείρων, όπως το The Portrait of a Lady. Τα μεταγενέστερα έργα του, όπως The Ambassadors, The Wings of the Dove και The Golden Bowl, ήταν όλο και πιο πειραματικά. Περιγράφοντας τα εσωτερικά συναισθήματα και την κοινωνική δυναμική των χαρακτήρων του, ο James συχνά έγραφε με στυλ στο οποίο κρυμμένα ή αντιφατικά κίνητρα και εντυπώσεις επικαλύπτονταν ή συγκρούονταν στη συζήτηση της ψυχής ενός χαρακτήρα. Για τη μοναδική αμφισημία τους, καθώς και για άλλες πτυχές της σύνθεσής τους, τα αργά έργα του έχουν συγκριθεί με τον ιμπρεσιονιστικό πίνακα.