Andy Warhol (after) - Marilyn Monroe

Μετά τον Andy Warhol & Sunday B. Morning, Marilyn Monroe (ροζ), 1967.

Στερεότυπο σε χρώμα, 91 x 91 cm. Στο οπίσθιο μέρος φέρει σφραγίδα: Published by Sunday B. Morning" und "fill in your own signature".

Κτηματολόγιο: Αποκτήθηκε στον εκδότη.

Αποτελεί το έργο εκτυπωμένο σε εξουσιοδοτημένη έκδοση από Sunday B. Morning. Τα δικαιώματα για αυτά τα εκτυπώματα αγοράστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 από τους ολλανδούς ιδιοκτήτες και επιτρέπεται επίσημη αναπαραγωγή, οπότε είναι εξουσιοδοτημένα.

Βιογραφία
Ο αμερικανός καλλιτέχνης της ποπ-κουλτούρας Άντυ Γουόρχολ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1928 ως Αντριου Γουόρλα στη Φιλαδέλφεια, Πενσιλβανία. Οι γονείς του είναι μετανάστες από την Τσεχοσλοβακία. Αρχικά κάνει μια μαθητεία ως διακοσμητής βιτρινών, πριν σπουδάσει 1945–1949 στο Carnegie Institute of Technology του Πίτσμπουργκ σε Καλτιστική Ιστορία της Τέχνης καθώς και Πεικτοριακή Σχεδίαση, Κοινωνιολογία και Ψυχολογία. Στη συνέχεια μετακομίζει στη Νέα Υόρκη όπου από τότε αποκαλείται Άντυ Γουόρχολ.

Μέχρι το 1960 εργάζεται ως ελεύθερος γραφίστας διαφημίσεων μόδας για περιοδικά μόδας, ως εικονογράφος και ως διακοσμητής βιτρινών. Ο Σύλλογος Καλλιτεχνικών Διευθυντών του απονέμει το 1952 και το 1957 μετάλλια για τον σχεδιασμό του διαφημιστικών εντύπων. Το 1952 πραγματοποιείται στην Hugo Gallery η πρώτη ατομική έκθεση του Άντυ Γουόρχολ «Fifteen Drawings Based on the Writings of Truman Capote».

Το 1962 δημιουργείται η πρώτη σειρά με «Κονσέρβες Campbell’s Soup» και «Μπουκάλια Coca Cola» καθώς και σεντέβρες με τον μοτίβο των νομοψηφιών δολαρίου. Το στούντιό του, όπου πλήθος φίλων και βοηθοί εργάζονται, ονομάζει ο Άντυ Γουόρχολ την «Factory» (Εργοστάσιο). Η τέχνη του πλέον καθορίζει τη χρήση γνωστών μοτίβων ή σημάτων της καθημερινής μαζικής κουλτούρας, ενώ χρησιμοποιεί μηχανικά-σειριακές μεθόδους κατασκευής, όπως το σεντόβρισμα, οι οποίες μέχρι τότε θεωρούνταν μη καλλιτεχνικές.

Το 1962 παίρνει μέρος στην έκθεση «The New Realists» στη Νέα Υόρκη. Τα επόμενα χρόνια ο μορφολογικός του προσανατολισμός σκοτεινιάζει. Δημιουργούνται σειρές με εικόνες θανάτου και καταστροφής. Με τη σεντεβρική διαδικασία και σκόπιμα σε χαμηλή ποιότητα εικόνας από την εφημερίδα επιλέγει συντριβές αεροσκαφών, τροχαία, εγκληματικότητα, εκρήξεις ατομικών βομβών. even με τις κεραμικές και ξύλινες γλυπτικές, που ακριβώς αποτυπώνουν τα εμπορικά πακέτα, ο Γουόρχολ ασκεί κριτική στην κατανάλωση και τη μαζική κουλτούρα. Με τα έργα του, ο Άντυ Γουόρχολ διαμορφώνει την ποπ-αρτ.

Στη δεκαετία του 1960 ο Άντυ Γουόρχολ ασχολείται επίσης με το μέσο του κινηματογράφου. Αναπτύσσει μια ειδική αισθητική κινηματογράφου με απλή τεχνική, μακρές στατικές λήψεις, την αποκοπή του κοψίματος και του μοντάζ. Το 1963 δημιουργούνται οι αβάρεις «Sleep», «Kiss» και «Eat», το 1964 το «Empire». Οι επόμενες ομιλούσες ταινίες παρουσιάζονται και στο Φεστιβάλ Καννών, όπως το «Chelsea Girl» του 1966. Από το 1966 ο Γουόρχολ συνεργάζεται και με το ροκ συγκρότημα «Velvet Underground» σε παραστάσεις σε νυκτερινά κέντρα.

Τη δεκαετία του 1970 ο ποπ-αρτ καλλιτέχνης μεταφέρει πολaroid φωτογραφίες διασήμων στης καμβά με τη σεντ- εκτύπωση, συμπεριλαμβανομένων πορτραίτων όπως «Elvis Presley» (1964), «Jackie Kennedy» (1965), «Marilyn Monroe» (1967) και «Mao Tse-tung» (1972).

Το 1968 ο Άντυ Γουόρχολ πυροβολείται και σοβαρά τραυματίζεται από τη Valerie Solanas. Το 1984 συνεργάζεται σε έργα με καλλιτέχνες όπως ο Jean-Michel Basquiat και ο Francesco Clemente.

Ο Άντυ Γουόρχολ πεθαίνει στις 22 Φεβρουαρίου 1987 στη Νέα Υόρκη.