Pablo Palazuelo (1927-2003) - Sigilla

Λιθογραφία του Πάμπλο Παλαζουέλο (1927–2003, Μαδρίτη) με τίτλο “Sigilla”
Αυτό το έργο ανήκει στη σειρά "Emblema", που δημιούργησε ο Παλαζουέλο το 1980.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα από τον καλλιτέχνη.
Εκδόθηκε από τη Maeght. Τυπωμένο από την Arte París * Έκδοση Εξαντλημένη *
Φτιαγμένο σε χαρτί Arches υψηλής βαρύτητας, με το χαρακτηριστικό υδατόσημά του.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

*** ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ***

Διαστάσεις: 80 x 58 εκ.
Έτος: 1980
Έκδοση: 3000 αντίτυπα
Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο αυτό δεν έχει ποτέ τοποθετηθεί σε κορνίζα ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα πακεταριστεί σε αποκόλλημα από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς σύμφωνα με τη συνολική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Pablo Palazuelo σπούδασε αρχιτεκτονική στη Μαδρίτη και στο Royal Institute of British Architects του Όξφορντ. Από το 1939 αφιερώθηκε αποκλειστικά στη ζωγραφική. Μετά από σύντομο πειραματισμό με ένα νατουραλιστικό-νεο-κουβιστικό στυλ, άρχισε να ενδιαφέρεται για τη δουλειά γλυπτών όπως ο Naum Gabo και ο Anton Pevsner και για τη ζωγραφική του Paul Klee, που τον επηρέασε βαθύτατα.
Τα πρώτα του αφηρημένα σκίτσα βασίζονταν στην παρατήρηση δομών της φύσης, όπως κρύσταλλα χιονιού, μικροσκοπικές εξετάσεις κυττάρων ή αεροφωτογραφίες· η αναζήτηση γεωμετρικών δομών και των μαθηματικών τους διαστάσεων θα χαρακτήριζε το έργο του Παλαζουέλο σε ολόκληρη την πορεία του.
Το 1948 εγκαταστάθηκε στο Ισπανικό περίπτερο της Πανεπιστημιούπολης του Παρισιού, όπου συνάντησε τον Chillida.
Η πρώτη ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε στη Γκαλερί Maeght του Παρισιού το 1955. Αργότερα εξέθεσε στα κύρια ευρωπαϊκά και αμερικανικά μουσεία, όπως το Guggenheim στη Νέα Υόρκη, το Carnegie International του Πίτσμπουργκ, ή το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης του Παρισιού.
Το 1954 άρχισε να αναπτύσσει μια σφαίρα γλυπτικής, που κορυφώθηκε στις δεκαετίες του 1970. Με το πέρασμα του χρόνου η γεωμετρία του απέκτησε μεγαλύτερο δυναμισμό και ευελιξία, και ο ρυθμός του έγινε ταχύτερος: η τριβή που προκαλείται στην επιφάνεια δημιουργεί ολόκληρο πλέγμα ευθειών και καμπυλών γραμμών και προβάλλει μια δομή κρυσταλλοποίησης.
Το 1969 επέστρεψε στην Ισπανία, όπου ίδρυσε το μόνιμο εργαστήριο του. Βραβεύτηκε με το Μετάλλιο Χρυσών Τεχνών το 1982. Το 2004 τιμήθηκε με το Βραβείο Velázquez του Ισπανικού Υπουργείου Πολιτισμού.