Anton Kaestner - #350 - M - " Forms ".

#350 - M - «Μορφές».
Μονά piece, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε Plexiglas πλάκα 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για μια πρωτότυπη εργασία που έχει ζωγραφιστεί σε πολλαπλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, το λαμπερό τελείωμα «glossy», παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : 16,8 x 13,8 x 0,12 ίντσες / 42,7 x 35 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας μάρκας γερμανικής Nielsen σε αλουμίνιο, κωδικός 34 (Ίντσες 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) προτεινόμενος και διαθέσιμο κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Έρχεται μαζί ένα «Certificate of Authenticity».
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ελβελός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη Μαΐου 2026.

"Βιογραφία
Γεννήθηκα Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτισμικής μου πατρίδας. Η δημιουργία είχε αξία στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακρινός μου παππούς, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η αφηρημένη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αυτά ευθυγραμμίζονται με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες είχα ακολουθήσει διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διευρύνθηκαν οπτικά, εκθέτοντάς με σε ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στη τοπική καλλιτεχνική σκηνή και ενασχολούμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέα εργασία είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου ελπώ πάντοτε να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, τα έργα μου κέρδισαν γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV
Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, «Échos», που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά κονιάματα και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτμημένου Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά περιεχόμενα ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» — οτιδήποτε πάει για να βραχυκυκλώσει τη λογική — να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις απεικονίσεις καθρέφτη που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που αντηχεί με τη διαδικασία αποκαλύψεως/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δ giving κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «απαιτήσεις που δεν μπορούν να ριχθούν», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φωτεινοί.
Διατηρώ τη μέθοδό μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF μαστέρ Αλαν Νταμάσιο.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωταψία των stained glass, παραμένει σχεδόν ολόκληρα αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στο πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, μαζί με τα κενά, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιγνιώδης συνδυασμός «λεπτομέρειες για το κοντινό» με «απόσταση για όλο», θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχής διερεύνηση και ανάπτυξη. Κάθε νέα δημιουργία είναι αντίσταση με τα όριά μου, ωθώντας με να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να μου επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.
Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner