Paolo Fedeli - Manhattan

Ο Paolo Fedeli γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σιέννας και απέκτησε δίπλωμα Δάσκαλος της Τέχνης. Έχει παρουσιάσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις εντός και εκτός της χώρας. Μεταξύ άλλων στην Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει παρόν σε διάφορες Διαρκείς Εκθέσεις. Τα έργα του απεικονίζονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριτικαριστεί σε εθνικά και διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες ομαδικές εκθέσεις τέχνης της χώρας κερδίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία σε διαγωνισμούς ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι ο ακαδημαϊκός ιχνηλάτης της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και ανέφικτων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση. Το περιπλάνησή του ανάμεσα στην Τοσκάνη και την αφανή μητρόπολη μιας ύστερης Δύσης, όπου όλες οι αρχιτεκτονικές εικόνες μοιάζουν μεταξύ τους στην ανοησία της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί και έξοχος. Όπως εξάλλου αλλάζει η γλώσσα του. Και όμως βλέπουμε μια διακριτή σύνδεση ανάμεσα στα αγροτόσπιτα, τις εξοχές, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους δρόμους υγρούς από ομίχλη, τις ατμόσφαιρες καπνισμένες από το smog: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί άνθρωποι, σαν να έχουν ξεφύγει η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος, ο ύπνος από την φαντασία του καλλιτέχνη, που ήθελε να εξαιρέσει από τη ποιητική του οτιδήποτε αναφορικό κοινωνικό ή, καλύτερα, τον ρεαλισμό. Προφανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν θα συμφωνούσε μαζί του, δοθείσας της απαραίτητης απόστασης ανάμεσα σε λόγια και χρώματα:
Είναι αναγκαίο λοιπόν να μη διαλέγεις
τις λέξεις σου χωρίς κάποιο λάθος:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό από το γκρι τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο συνενώνεται με το ακριβές.
Προχώρησε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την δηλητηριώδη διορατικότητα
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο;
που κάνουν κλάμα τα μάτια του γαλανά!
Πάρε την ρητορική και γύρισε το λαιμό της!
Αυτή είναι λοιπόν η κλειδαριά ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και ο εντυπωσιασμός, τα αντικατέστησαν με τη ρευστότητα του αβεβαιότητας. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των αντίφωνων φωνών, τα αντικατέστησαν με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Ο απεικονισμός του ορατού ταυτόσημου τον αντικατέστησε με τη υπερβατικότητα της οπτικής ποίησης.

Paolo Levi