Paolo Fedeli - Nocturno

PAOLO FEDELI γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Παρακολούθησε το ινστιτούτο τέχνης της Σιέννας, λαμβάνοντας το δίπλωμα Δάσκαλος της Τέχνης. Έχει εγκαταστήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων: Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διατηρεί παρουσία σε διάφορες μόνιμες εκθέσεις.Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εφημερίδες και σε περιοδικά εθνικά και διεθνή. Έχει συμμετάσχει στις μεγαλύτερες ομαδικές εκθέσεις τέχνης εθνικού χαρακτήρα, αποκομίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει 176 Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι κατ’ εξοχήν περιπατητής της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ:

Paolo Fedeli είναι ζωγράφος της απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και ανεξέλεγκτων γεγονότων, αναπάντητων ερωτήσεων.
Το ταξίδι του ανάμεσα στην Τοσκάνη και τη νοητή μητρόπολη μιας σύγχρονης δύσης, όπου οι αρχιτεκτονικοί ορίζοντες ομοιάζουν στην ανοησία της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί και έκπληξη. Όπως και η μεταβολή της γλώσσας του. Ωστόσο βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα αγροτόσπιτα, στους λόφους, στα διαυγή ουράνια, στα νυχτερινά φώτα, στους λαμπερούς δρόμους με υγρασία, στις σκονισμένες ατμόσφαιρες ενός καπνού smog: δεν υπάρχουν ζωντανοί οργανισμοί, όπως αν η ψυχή, η καθημερινότητα, η εργασία, η αγάπη, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, η φρουρούλα, ο ύπνος να έχουν αποφύγει τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος ήθελε να αποκλείσει από τη ποιητική του οποιοδήποτε κοινωνικό αναφορά ή, καλύτερα, τον ρεαλισμό. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν να συμφωνούσε μαζί του, αφού ληφθούν οι αναγκαίες αποστάσεις ανάμεσα σε λόγια και χρώματα:

Μετά χρειάζεται να μη διαλέξεις τα λόγια σου χωρίς κάποιο λάθος:
τίποτα δεν είναι πιο αγαθό από το γκρι τραγούδι στο οποίο ο αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές.
Προχώρησε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την καταστρεπτική ευφυΐα από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο; που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!
Πάρε τη ρητορική και γύρνε της τον λαιμό!
Ακολουθεί λοιπόν η κλειδαριά ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εκπληκτικό, τα αντικατέστησε με την αβέβαιη ασάφεια. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των ασυντονισμένων φωνών τα αντικατέστησε με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η αποτύπωση του ορατού τού το αντικαταστάθηκε με την υπέρβαση της οπτικής ποίησης.

Paolo Levi