Lorenzo Bellini - ANATOMY Opera Omnia - 1708

Ο ανατομικός της νεφρικής «σωληνώσεως»: Η πρώτη έκδοση-συλλογή Opera Omnia του Bellini

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΦΥΛΑΚΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ:

Λίγοι ανατόμοι του 17ου αιώνα άλλαξαν τόσο αποφασιστικά την αντίληψη για το νεφρό όσο ο Bellini. Για τα χέρια του γίνεται όχι έμβλημα ούτε μυστήριο, αλλά ευανάγνωστο εργαλείο: ένα έδαφος αγωγών όπου η γεωμετρία εξηγεί τη λειτουργία. Αυτή η μετατόπιση—από τον νεφρό ως «σάρκα» στον νεφρό ως αρχιτεκτονική—είναι μια από τις ήσυχες επαναστάσεις της πρώιμης νεότερης ιατρικής, και αυτή η συλλογική έκδοση του 1708 αποτελεί τον πιο συνοπτικό ενιαίο μάρτυρα σε ένα στάδιο.

ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ:

BELLINI, Lorenzo (1643–1704). Opera Omnia. Cum praefatione Joannis Bohnii.
Βενετία, apud Michaelem Hertz, 1708. 2 μέρη σε 1 τόμο. 4to.
[12] φύλλα, 504 σελίδες; [4] φύλλα, 285 σελίδες; [1] φύλλο.
Επαναληπτικό σκίτσο τίτλου σε ξύλοː 5 πλάκες χαλκού.
Δέσιμο: σύγχρονο ευέλικτο περγαμηνό (λόβηνο περγαμηνής), ελαφρά λεκιασμένο, με υπέροχο καλλιγραφικό τίτλο στον οπίσθιο/ριζικό σβήσιμο.
Βιβλιογραφία: Blake, σελ. 40· Wellcome II, σελ. 140· DSB I, 592 ff.; βλ. Bleker, Geschichte der Nierenkrankheiten, σελ. 53 ff.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΤΟΜΟΥ:

Η πρώτη πλήρης έκδοση των ιατρικών συγγραμμάτων του Lorenzo Bellini. Ο Bellini—διαμορφωμένος στο Πίζα υπό τον ισχυρό κύκλο της γενιάς του Marcello Malpighi (μεταξύ των Redi και Borelli, σύμφωνα με τις τυπικές αφηγήσεις)—ανήκει στην τοσκανική παράδοση στην οποία η ανατομία, ο μηχανισμός και το πείραμα αρχίζουν να συγκλίνουν σε μια σύγχρονη φυσιολογική φαντασία.

Μεταξύ των κύριων κειμένων που συγκεντρώνονται εδώ βρίσκεται το νεανικό ορόσημο του Bellini για το νεφρό, το Exercitatio anatomica de structura et usu renum (πρωτοδημοσιευμένο το 1662), το οποίο χαιρετίζεται στη βασική ιατρική βιβλιογραφία ως «κλασική περιγραφή της ευρύτερης ανατομίας του νεφρού». Η αποφασιστική κίνηση του Bellini ήταν να τονίσει ότι ο οργανο δεν είναι κυρίως μια στερεά μάζα, αλλά μια τεράστια συγκέντρωση σωληνώσεων και διαύλων—μια αντίληψη που αργότερα θα ονομάζουν οι ανατόμοι κυριολεκτικά ως τους αγωγούς/σωληνίσκους του Bellini, τους συλλεκτικούς σωληνίσκους του νεφρού.

Παρουσιάζεται επίσης η ουρολογική και κλινική σύνθεση που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1683 (De urinis et pulsibus…), για την οποία οι Garrison & Morton διατηρούν μια συνοπτική κρίση: «Ο Bellini συνειδητοποίησε την αξία των ούρων ως βοήθειας στη διάγνωση και επέμενε στην χημική ανάλυσή τους σε παθολογικές καταστάσεις». Αυτός ο τόμος όχι μόνο διατηρεί την ανατομική όραση του Bellini, αλλά καταγράφει και μια πρώιμη επιμονή ότι τα σωματικά ρευστά μπορούν να αναλυθούν—μια στάση που προοιωνίζει τη μελλοντική κλινική χημεία.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Συχνά με κηλίδες και καφέδες.
Το δέσιμο ελαφρώς λεκιασμένο.
Αποτυχία του πρόσθετου δεσίματος: η επάνω κάλυψη αποκολλημένη, κρεμάει από τα σταντ των νημάτων/συνδέσμων (σκοινιά)· εσωτερικά το αρθρωτό αρμό ανοίγει με σχίσιμο/απώλεια στην κορυφή και εκτεθειμένο ράψιμο.

Συνολικά μια ήχος, ελκυστική εργάσιμη αντίγραφο σε ένα ελκυστικό σύγχρονο φελάνι με εξαιρετικά καλλιγραφικό τίτλο στον οπίσθιο σκελετό.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Αυτό το κείμενο από τη Βενετία του 1708 του Hertz περιγράφεται τακτικά στο εμπόριο ως «2 τόμοι σε ένα» (δύο μέρη που εκδόθηκαν μαζί), με τον διαγνωστικό σημείο για τους συλλέκτες την ύπαρξη των πέντε γλυπτών πλακών και το επαναλαμβανόμενο φυτικό σκίτσο στους τίτλους.