Αρχαία Ρωμαϊκή Ασημί Μικρή περόνη σε σχήμα φιόγκου

Προσέξτε: λόγω τελωνειακών κανονισμών μπορούμε να αποστέλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν από την κατάθεση προσφοράς.

Ρωμαϊκή ασημένια φιβούλα σε σχήμα τόξου, σπάνια μικρού μεγέθους.

Μέγεθος: ± 25,2 x 7,8 mm
Κατάσταση: καλή, σταθερή κατάσταση. Σημάδια φθοράς σύμφωνά με την ηλικία και τη χρήση. Δείτε τις εικόνες.

Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (μορφή pdf).

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι εκτιμούσαν πολύπλοκα σχέδια κοσμημάτων και χρησιμοποίησαν ένα ευρύ φάσμα υλικών. Ημιπολύτιμοι λίθοι όπως λαπίς λαζούλι, διαμάντια, χαλαζίας και καρνελίαν ήταν πολύ δημοφιλείς. Εισήγονταν από διάφορα μέρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ή μέσω των εμπορικών οδών που απλωνόταν από την περιοχή της Βαλτικής, το Περσικό Κόλπο, τον Δρόμο του Μεταξιού μέχρι την Άπω Ανατολή.

Οι φιβούλες φοριούνταν από άνδρες και από γυναίκες, συχνά πλουσιοπάροχα διακοσμημένες με (ημι-)πολύτιμους λίθους και μέταλλα. Οι φιβούλες απαντώνται σε ευρεία ποικιλία στυλ, από αυστηρά λειτουργικές έως πολύ εξεζητημένα σχέδια με λίθους, πολύχρωμα σμάλτα ή ενσωματωμένες ζωομορφικές φιγούρες.

Οι Ρωμαίοι των κατώτερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων χρησιμοποιούσαν απομιμήσεις γυαλιού ή διάφορους χαλκοειδείς ή μεταλλικά κράμάτων για να μειώσουν το κόστος κατασκευής ενώ επιδείκνυαν την κοινωνική τους θέση.

ΥΛΙΚΟ
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί με ιδιαίτερη προσοχή ως προς τη σύνθεση και τις επιφανειακές του χαρακτηριστικές.

Ειδικευμένες εργαστηριακές αναλύσεις, όπως μεταλλουργικοί έλεγχοι (π.χ. XRF), δεν διεξάγονται συστηματικά σε ιδιωτικές συλλογές και συνήθως συνδέονται με ακαδημαϊκή ή θεσμική έρευνα.

Οι καταστροφικές μέθοδοι ελέγχου (όπως οξύ έλεγχος) προκαλούν μόνιμη ζημιά στην επιφάνεια του αντικειμένου και δεν είναι κατάλληλες για αρχαιολογικά υλικά.

Ιστορικά, τα σύγχρονα συστήματα σφραγίδων δεν υφίσταντο. Η σύνθεση κράματος χρυσού και αργύρου μπορούσε να ποικίλει ανάλογα με τους τοπικούς πόρους, τα εμπορικά δίκτυα, τις πρακτικές ανακύκλωσης και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες.