Μετεωρίτης Αλεταϊ. Μετεωρίτης σιδήρου - 334 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρόλις από σίδηρο στον κόσμο (74 τ.) βρέθηκε στην επαρχία Αλέταϊ, στην κινεζο-Ουιγούρικη περιοχή του Ξινγιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε με την πρόφαση της «προστασίας».

Ένας χρόνος και μισός αργότερα, οι ανακαλυπτές του μετεωρίτη — ο Χάιλατι Άισα και ο Τζιερένχ Χαμπούδεχαϊ, δύο οδηγοί από το Καζάχικο εθνικότητα — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση περί ιδιοκτησίας αντικειμένων διαστήματος, σύμφωνα με το Southern Weekly. Οι αγρότες που βρήκαν τον μετεωρίτη στο λιβάδι όπου ανακαλύφθηκε επίσης διεκδίκησαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι πρώτοι που ανακάλυψαν τον σιδερένιο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τα δικαστικά όργανα να αποφανθούν σωστά, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία καθορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου πραγμάτων τεκμαίρεται από το άτομο που την αξιώνει πριν κάποιο άλλο το πράξει.

Ο Χάιλατι προέρχεται από το νομό Τσινγκχέ του Αλέταϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε η μεγαλύτερη μετεωρίτης σιδήρου της Κίνας, το «Ασημένιο Καμήλι» . Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιερενχ, καθώς έκανε επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλον θαυμαστή των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε ένα αλπικό βοσκότοπο στο Αλέταϊ και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενωθεί στην έρευνα.

Μια εννιαμελής ομάδα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε στη συνέχεια για να βρει το αντικείμενο που θεωρούνταν ότι προήλθε από το διάστημα. Ανάμεσά τους βρέθηκαν ο Τζάνγκ Μάολίν, ειδικός σε μετεωρίτες από τον Πεκινό Καναδικό Πανεπιστήμιο, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν χωριστούν οι εννέα άνδρες, έκαναν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιερενχ ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζάνγκ Μάολίν είπε ότι πιθανότατα θα λάβουμε μεγάλη αμοιβή αν το βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνήθη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιερενχ θεώρησαν την έρευνα ως ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιερενχ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά παθιασμένους μετεωριτών που απέμεναν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα, από τον Πεκίνου Καναδικό Πανεπιστήμιο έμαθαν ότι ο άνδρας που είχαν ενημερώσει είχε δηλώσει την ανακάλυψη στην Κινεζική Ακαδημία Επιστημών ως ο «πρώτος ανακαλύπτοντας».

Οι ειδικοί από τον Πεκίνο Πανεπιστήμιο διαφορώντας προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι τον βρήκατε οι δύο σας» και τους έδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Τη 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και ότι προερχόταν από τον ίδιο μετεωροειδή του «Ασημένιου Καμηλιού».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδερένιο μετεωρίτη από το λιβάδι μόλις το δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει μια καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιερενχ ήταν οι πρώτοι ανακαλύψαντες τον μετεωρίτη, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλέταϊ, ο Σουν Τζιανγκου, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Όμως δεν υπήρχαν αποδείξεις γι' αυτήν τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιερενχ, κανένας κυβερνητικός οργανισμός δεν είχε νομική βάση να απαιτήσει, να συλλάβει ή να διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζιερενχ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της ευαίσθητης συμπεριφοράς τους». Ως εκ τούτου, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πεκίνο Πανεπιστήμιο και εγώ είχαμε καταβάλει στους Χάιλατι και Τζιερενχ για τη βοήθειά τους». Πίστευε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, άρα δεν θα έπρεπε να αξιώσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιερενχ αμφισβήτησαν αυτή τη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι έλαβαν ένα μικρό ποσό από το Πεκίνο Πανεπιστήμιο κατά την τελευταία έρευνα.

Ωστόσο, χωρίς προειδοποίηση, οι αγρότες-επιχειρηματίες Τζούμαν και Κεντζιεμπέκε Ρεμαζάν έχουν τώρα δηλώσει ότι είχαν πράγματι ανακαλύψει τον μετεωρίτη από το 1986 και έτσι διεκδικούν και αυτοί την ιδιοκτησία.

Με βάση το κινεζικό σύστημα ανάθεσης γης, οι αγρότες-επιχειρηματίες μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και συμφέροντα επί της γης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τη γη, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να διακρατήσουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τινγούο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Πράγματι, μερικοί επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οχτώ χρόνια, αλλά αυτή η ιδέα είχε σε κάποιο σημείο παραλύσει. Ο θαυμαστής μετεωρίτων Λιού Ξιν είπε στις εφημερίδες ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρει κανείς μετεωρίτη,

«Οι ανακαλυψάτες θα τραυματιστούν αν οι δύσκολοι εντοπίσιμοι μετεωρίτες τους απλώς μεταφερθούν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω ότι οι νόμοι θα μπορούν να παρακινήσουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθούν τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυψας», δήλωσε ο Λιού Ξιν.