Salvatore Fiume (1915-1997) - Relax






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 128340 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Salvatore Fiume Relax, λιθογραφία του 1984, περιορισμένη έκδοση XXVIII/L, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, χωρίς κορνίζα, 50 × 70 cm, απεικονίζει εσωτερικό σκηνικό, Ιταλία, σύγχρονο στιλ, σε εξαιρετική κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Χαρακτική σε χαρτί τεσσάρων χρωμάτων - Έργο υπογεγραμμένο χειρόγραφα στο κάτω δεξιά και αριθμημένο στο κάτω αριστερά - διαστάσεις 50x70 cm - έτος 1984 - Περιορισμένη έκδοση - αντίτυπο που θα αποσταλεί με πιστοποιητικό εγγύησης XXVIII/L - χωρίς κάδρο - εξαιρετική κατάσταση - ιδιωτική συλλογή - αγορά και προέλευση Ιταλία - αποστολή μέσω UPS - SDA - TNT - DHL - BRT.
Βιογραφία
Σαβότορι Φιούμε (Κοιμόνο, 23 Οκτωβρίου 1915 – Μιλάνο, 13 Ιουνίου 1997). Φοιτά από πολύ νέος στο Ρετζιο Ινστιτούτο Τέχνης του Βιβλίου της Ορμπίνο, όπου μαθαίνει τεχνικές εκτύπωσης. Το 1949 στο Μιλάνο, η πρώτη επίσημη έκθεσή του, με τα έργα “Νήσοι αγαλμάτων” και “Πόλη αγαλμάτων”, προκαλώντας μεγάλο ενδιαφέρον από την κριτική. Αυτή η έκθεση του επιτρέπει να δημιουργήσει επαφές με καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς σε διεθνές επίπεδο. Εκείνη τη στιγμή αγοράζεται ένα έργο για το Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης και για τη συλλογή Jucker του Μιλάνου. Την επόμενη χρονιά προσκαλείται στην Μπιενάλε της Βενετίας: εκθέτει το τριπτύχιο Νήσος αγαλμάτων, που του αποφέρει ένα εξώφυλλο στο αμερικανικό περιοδικό Life. Από τα έργα του προκύπτει το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική της Αναγέννησης, ειδικά για τον Πιέρο ντα Φρανσεσκά και τον Παύλο Οκουέλλο. Το 1953 αναλαμβάνει παραγγελίες από τα περιοδικά Life και Time. Το 1962 εκατό πίνακες κάνουν περιοδεία σε διάφορα μουσεία της Γερμανίας. Το 1973 επισκέπτεται τη κοιλάδα Μπαμπίλε στην Αιθιοπία, όπου ζωγραφίζει με αντιδιαβρωτικά θαλασσινά χρώματα μια ομάδα πετρών. Στην μεγάλη αναδρομική του έκθεση το 1974 στο Παλάτσο Ρεάλε του Μιλάνου παρουσιάζει για πρώτη φορά τη «Μαγική Μόνα Λακρούδα» (Γιοκόντα Αφρικανική), η οποία τώρα φυλάσσεται στα Βατικά Πανεπιστήμια. Ακολουθούν αρκετές εκθέσεις: το 1985 στο Καστέλ Σαντ’Ανζέλο στη Ρώμη, το 1987 στο Sporting d’Hiver του Μοντε Κάρλο και το 1991 στη Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής του Μιλάνου. Ως γλύπτης κάνει το ντεμπούτο του το 1994 με έκθεση στο Μιλάνο. Στην πραγματικότητα οι προσεγγίσεις του στη γλυπτική ανάγονταν στα χρόνια της δεκαετίας του ’40. Η παραγωγή του περιλαμβάνει έργα από πέτρα, μπρούντζο, ρητίνη, ξύλο και κεραμική, ορισμένα από τα οποία μεγάλης κλίμακας. Μεταξύ αυτών το άγαλμα από μπρούντζο στην Ευρωπαϊκή Βουλή στο Στρασβούργο και οι ομάδες από πέτρα στα νοσοκομεία Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου και της Ρώμης. Πεθαίνει στο Μιλάνο στις 3 Ιουνίου 1997. Τα έργα του διαφυλάσσονται στα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου.
Χαρακτική σε χαρτί τεσσάρων χρωμάτων - Έργο υπογεγραμμένο χειρόγραφα στο κάτω δεξιά και αριθμημένο στο κάτω αριστερά - διαστάσεις 50x70 cm - έτος 1984 - Περιορισμένη έκδοση - αντίτυπο που θα αποσταλεί με πιστοποιητικό εγγύησης XXVIII/L - χωρίς κάδρο - εξαιρετική κατάσταση - ιδιωτική συλλογή - αγορά και προέλευση Ιταλία - αποστολή μέσω UPS - SDA - TNT - DHL - BRT.
Βιογραφία
Σαβότορι Φιούμε (Κοιμόνο, 23 Οκτωβρίου 1915 – Μιλάνο, 13 Ιουνίου 1997). Φοιτά από πολύ νέος στο Ρετζιο Ινστιτούτο Τέχνης του Βιβλίου της Ορμπίνο, όπου μαθαίνει τεχνικές εκτύπωσης. Το 1949 στο Μιλάνο, η πρώτη επίσημη έκθεσή του, με τα έργα “Νήσοι αγαλμάτων” και “Πόλη αγαλμάτων”, προκαλώντας μεγάλο ενδιαφέρον από την κριτική. Αυτή η έκθεση του επιτρέπει να δημιουργήσει επαφές με καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς σε διεθνές επίπεδο. Εκείνη τη στιγμή αγοράζεται ένα έργο για το Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης και για τη συλλογή Jucker του Μιλάνου. Την επόμενη χρονιά προσκαλείται στην Μπιενάλε της Βενετίας: εκθέτει το τριπτύχιο Νήσος αγαλμάτων, που του αποφέρει ένα εξώφυλλο στο αμερικανικό περιοδικό Life. Από τα έργα του προκύπτει το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική της Αναγέννησης, ειδικά για τον Πιέρο ντα Φρανσεσκά και τον Παύλο Οκουέλλο. Το 1953 αναλαμβάνει παραγγελίες από τα περιοδικά Life και Time. Το 1962 εκατό πίνακες κάνουν περιοδεία σε διάφορα μουσεία της Γερμανίας. Το 1973 επισκέπτεται τη κοιλάδα Μπαμπίλε στην Αιθιοπία, όπου ζωγραφίζει με αντιδιαβρωτικά θαλασσινά χρώματα μια ομάδα πετρών. Στην μεγάλη αναδρομική του έκθεση το 1974 στο Παλάτσο Ρεάλε του Μιλάνου παρουσιάζει για πρώτη φορά τη «Μαγική Μόνα Λακρούδα» (Γιοκόντα Αφρικανική), η οποία τώρα φυλάσσεται στα Βατικά Πανεπιστήμια. Ακολουθούν αρκετές εκθέσεις: το 1985 στο Καστέλ Σαντ’Ανζέλο στη Ρώμη, το 1987 στο Sporting d’Hiver του Μοντε Κάρλο και το 1991 στη Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής του Μιλάνου. Ως γλύπτης κάνει το ντεμπούτο του το 1994 με έκθεση στο Μιλάνο. Στην πραγματικότητα οι προσεγγίσεις του στη γλυπτική ανάγονταν στα χρόνια της δεκαετίας του ’40. Η παραγωγή του περιλαμβάνει έργα από πέτρα, μπρούντζο, ρητίνη, ξύλο και κεραμική, ορισμένα από τα οποία μεγάλης κλίμακας. Μεταξύ αυτών το άγαλμα από μπρούντζο στην Ευρωπαϊκή Βουλή στο Στρασβούργο και οι ομάδες από πέτρα στα νοσοκομεία Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου και της Ρώμης. Πεθαίνει στο Μιλάνο στις 3 Ιουνίου 1997. Τα έργα του διαφυλάσσονται στα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου.
