Luis Sinovas (1956-2010) - Contemplación

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnificent έργο τέχνης που ανήκει στον Luis Sinovas, το οποίο συμβολίζει τη σύνθεση και την ενδοσκόπηση τριών μορφών που κοιτάζουν μαζί ορίζοντα ως σύμβολο μέλλοντος και ελπίδας. Ο πίνακας διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 50x65x2 εκ.
· Λάδι σε μουσαμά χειρογράφτη από τον καλλιτέχνη στο κάτω αριστερό τμήμα, Sinovas.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Gironα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της δημοπρασίας.

Ο πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές παγκοσμίως.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ανοιχτή και ήσυχη σκηνή στην οποία τρία άτομα βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα ευρύ και καθαρό τοπίο, κυριαρχούμενο από ένα εκτεταμένο πράσινο χείλος που συγχωνεύεται με έναν ουρανό με αποχρώσεις γαλαζωπές και αποχρώσεις. Η σύνθεση οργανώνεται οριζόντια, με σαφή διαχωρισμό μεταξύ του πρώτου πλάνου, που καλύπτεται από έναν τοίχο χρωματικό φαιόβιο με έντονη υφή, και του φόντου, όπου το πεδίο εκτείνεται μέχρι τον ορίζοντα. Οι μορφές, τοποθετημένες πάνω στον τοίχο, φαίνονται να αιωρούνται σε μια στιγμή παύσης, σαν το χρόνο να έχει παγώσει για να αιχμαλωτίσει μια προσωπική και στοχαστική σκηνή.
Στα αριστερά βρίσκεται ένα παιδί ντυμένο με ένα έντονο κόκκινο ρούχο που εισάγει ένα σημείο χρωματικής ενέργειας αντίθετο με τη σοβαρότητα του περιβάλλοντος. Η στάση του, ελαφρώς γερμένη προς τα πίσω με τα πόδια κρεμασμένα, μεταφέρει ένα μείγμα απερισκείας και περισυλλογής. Δίπλα του, ένας άλλος νέος με πιο σκούρα ενδύματα διατηρεί μια αντίστοιχα συλλογισμένη στάση, το σώμα ελαφρώς στραμμένο προς το τοπίο. Και οι δύο φαίνονται να κοιτάζουν προς το ανοιχτό πεδίο, μοιράζονται έναν σιωπηλό τόνο που δεν χρειάζεται λόγια. Τα αόριστα καθορισμένα προσωπεία τους ενισχύουν τον καθολικό χαρακτήρα της σκηνής, προτρέποντας τον θεατή να αποτυπώσει συναισθήματα και προσωπικές αναμνήσεις.
Δεξιά βρίσκεται μια γυναίκα με μεγαλύτερο ανάστημα, ντυμένη με μακρύ φόρεμα σε βαθύ μπλε που πέφτει κομψά μέχρι το χείλος του τοίχου. Η παρουσία της εισάγει κατακόρυφοτητα και ισορροπία στη σύνθεση, αντισταθμίζοντας την κυριαρχούσα οριζόντια φύση του τοπίου. Η γυναίκα κλίνει απαλά το κεφάλι προς τα παιδιά, σαν να είναι προσεκτική σε αυτά ή να συμμερίζεται την ίδια τους ω observers. Η αντίθεση ανάμεσα στο βαθύ μπλε του ενδύματός της και στο φωτεινό πράσινο του πεδίου δημιουργεί μια ήμερη και αδιάκοπη χρωματική αρμονία. Η σχέση ανάμεσα στα τρία άτομα υποδηλώνει έναν κοντινό δεσμό, ίσως οικογενειακό, γεμάτο προστασία και συναισθηματική εγγύτητα.
Το τοπίο στο φόντο, ευρύ και καθαρό, προσφέρει μια αίσθηση ελευθερίας και ανοιχτότητας. Η γραμμή του ορίζοντα είναι χαμηλή, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στον ουρανό και ενισχύοντας την αίσθηση απεραντοσύνης. Από μακριά διαφαίνονται απαλές μορφές που θα μπορούσαν να είναι λόφοι ή βουνά, ελάχιστα αισθητές, που προσθέτουν βάθος χωρίς να αποσπούν από τον πυρήνα της σκηνής. Το πράσινο πεδίο, ομοιόμορφο και εκτεταμένο, λειτουργεί ως σύμβολο ελπίδας, ανάπτυξης και συνέχεια. Η απλότητα του περιβάλλοντος αντιπαρατίθεται με την συναισθηματική πολυπλοκότητα που υποδηλώνουν οι μορφές, δημιουργώντας μια ποιητική ένταση μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού.
Το τοίχο στο πρώτο πλάνο λειτουργεί ως στοιχείο μετάβασης ανάμεσα στον χώρο του θεατή και τον κόσμο που απεικονίζεται. Η επιφάνειά του, σημαδεμένη από μεταβολές χρώματος και τόνων, προσδίδει βάρος και σταθερότητα στη σύνθεση. Τα πόδια των παιδιών που κρέμονται πάνω σε αυτόν τον τοίχο δημιουργούν μια δυναμική λεπτομέρεια που σπάει τη σκληρή οριζόντια γραμμή. Η κατανομή σε τριγωνικό σχήμα που σχηματίζουν τα τρία άτομα προσφέρει οπτική συνοχή και δομική ισορροπία, οδηγώντας το βλέμμα από τα αριστερά προς τα δεξιά και από τα κάτω προς τα πάνω. Όλα στη σκηνή αναπνέουν ηρεμία, ενδοσκόπηση και μια διακριτή αίσθηση σύνδεσης.
Συνολικά, το έργο παρουσιάζει μια στιγμή ορατής συλλογικής παρατήρησης ενώπιον της απεραντοσύνης του τοπίου, συμβολίζοντας την ενότητα της οικογένειας, την προστασία και τη στοχαστικότητα μπροστά στον ανοιχτό ορίζοντα της ζωής."}{