Edgardo Rossaro (1882-1972) - Autoritratto

ΑΥΤΟΡΕ

Edgardo Rossaro (1882-1972) Ιταλός ζωγράφος. Γεννημένος στο Vercelli το 1882 σε μια οικογένεια καλλιτεχνών και πατριωτών, διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του ταυτότητα ανάμεσα στον αυστηρό ρυθμό της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και μια βαθιά πολιτική συμμετοχή. Αποκόμισε τα πρώτα στοιχειώδη από τον πατέρα Ferdinando, τελειοποίησε τις σπουδές του ανάμεσα στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του Luigi Nono και την Accademia Albertina του Τορίνο, για να εγκατασταθεί στη Φλωρεντία όπου προσέγγισε τους κύκλους της πρωτοπορίας και τη ζωγραφική των Macchiaioli. Ένα βασικό κεφάλαιο της ζωής του υπήρξε η εμπειρία ως εθελοντής καιλάρχης κατά τον Μεγάλο Πόλεμο: στα Νότια Dolomiti, ο Rossaro δεν διέκοψε ποτέ να ζωγραφίζει και να σχεδιάζει, αιχμαλωτίζοντας στιγμές ζωής σε χαρακές χαρακτήρων σε χαρακτικές, και τοπογραφικά τοπία που ενσωματώθηκαν αργότερα στο διάσημο βιβλίο-μάρτυρα La mia guerra gioconda.

Μεταπολεμικά ο καλλιτέχνης επέλεξε ως μόνιμη κατοικία το Rapallo, μεταμορφώνοντας την ιταλική Ριβιέρα σε ένα από τα κύρια θέματα της ωριμότητάς του στην εικαστική τέχνη, χαρακτηρισμένη από μια αδιάκοπη αναζήτηση για τη σχέση χρώματος-φως. Το ύφος του, που εξελίχθηκε από έναν επιφανειακό ρεαλισμό σε μια σχεδόν μετα-ιμπρεσιονιστική σύνθεση και ρομαντικές υπονοήσεις με τη Turner, τον κατέστησε έναν εκτιμημένο προσωπογραφέα και τοπιογράφο, ικανό να μεταδώσει ένα αίσθημα ήρεμης συλλογιστικής στα τοπια του. Από τα πλέον σημαντικά έργα του ξεχωρίζουν οι προσωπογραφίες της αστικής τάξης της εποχής και τα ζωντανά τοπία του Cadore και του Κόλπου του Tigullio, επιβεβαιώσεις ενός art που προσπαθούσε να παγώσει τη συναισθηματική όραση μέσα από παχιές πινελιές και ευφυείς αντίστιξες τόνων.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

"Αυτοπροσωπογραφία", παστέλ σε πάνελ, 37*32εκ. με κύκλο, 23*18εκ. το μόνο πάνελ, 1963, υπογραφή, ημερομηνία και τίτλος στο κάτω αριστερά.

Το έργο προσφέρει στον θεατή ένα έντονο και σχεδόν φωτογραφικό πρώτο πλάνο, που αποτυπώνει τη φυσιογνωμία του καλλιτέχνη στη σύνοψη της ωριμότητάς του. Το πρόσωπο, χαρακτηριστικό με τα κλασικά γυαλιά-ρόμβους και μια λευκή γενειάδα που απλώνεται απαλά προς τη βάση, αναδύεται με πλαστική δύναμη χάρη σε μια σύνθεση που εξαλείφει κάθε περιβαλλοντική απόσπαση. Ο χειρισμός είναι επιμελής και ζωντανός, επιλυμένος με μια πυκνή υφή σημαδιών που αποκαλύπτει τη σοφή χρήση του παστέλ: το φως χτυπά τη χροιά δημιουργώντας θερμές και φυσικές μεταβάσεις τόνων, ενώ το σκοτεινό φόντο, δουλευμένο σε βαθιές κόκκινες αποχρώσεις, εντείνει το ανάγλυφο των χαρακτηριστικών και τη λαμπερότητα του βλέμματος, ακόμη ζωντανό και διερευνητικό.

Το έργο τοποθετείται στη μεταπωλεία φάση της παραγωγής του Rossaro, αποτελώντας μια σημαντική μαρτυρία της συνεχούς αναζήτησής του για την αξία του χρώματος-φως. Η αυτοπροσωπογραφία έγινε για τον συγγραφέα ένα επαναλαμβανόμενο και σχεδόν εμμονικό θέμα στη γήρανση, μια άσκηση αυτοστοχασμού όπου το μάθημα του ρεβισμού του Luigi Nono και η σύνθεση των Macchiaioli συγχωνεύονταν σε μια πιο οικεία αντίληψη. Για να αντιμετωπίσει αυτές τις φυσιογνωσικές μελέτες, ο Rossaro προτιμούσε συχνά το παστέλ ή, πιο σπάνια, την τεχνική της εναρχίας, εργαλεία που του επέτρεπαν να επιτύχει αυτήν τη διακριτική αεροφυή και διαφάνεια χρωμάτων ικανή να γοητεύσει το γραφείο και να αποδώσει την ψυχική βύθιση του υποκειμένου. Έργο ωραίας εκτέλεσης και έντονου συλλεκτικού ενδιαφέροντος.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Εξαιρετική η γενική κατάσταση. Το αντικείμενο είναι άφθαρτο σε κάθε του μέρος με ζωηρή χρωματική αντίθεση και ευανάγνωστη γραμμή. Το κάδρο θεωρείται ως φιλοφρόνηση.

Αποστολή με ιχνηλάσιμη και ασφαλισμένη με κατάλληλο σάκωμα.