Pippo - Sails Fading into the Grey

Οι Πανιά που Ξεθωριάζουν στο Γκρίζο
Κάθομαι σε φόρεμα κεντρίνο, μια απομονωμένη φλόγα ενάντια στο μελανό γκρίζο του ορίζοντα. Το καπέλό μου shielding eyes that have seen too many departures. Πριν από εμένα, τα λευκά πανιά γίνονται φάντασμα, διαλύονται στον αέρα πλούσιο σε αλάτι μέχρι να μείνουν μόνο μνήμες. Το νερό καθρεφτίζει τη δική μου ηρεμία, βαρύ και βαθύ. Είμαι αγκυροβολημένη σε αυτό το λευκό προσγείωμα καθώς ο κόσμος γλιστρά μακριά στη ομίχλη, παρακολουθώντας το τελευταίο φως να σβύνει σε έναν ήσυχο, ασημένιο πόνο.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής κλάσης
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Ανοικτό χωρίς πλαίσιο (τα πλάγια είναι ζωγραφισμένα, δεν συμπεριλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γέννημα στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν κι εξαιρετικά κομμάτια, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να περάσει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αοράτου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Μετριοπαθής και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή παρουσία, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με πανίχρωμα παλέτας υποτονικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακεκριμένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι του πίνακες— γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιάς, και ακτινοβόλο φως— δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάρης.