Mario Smeraglia (1950) - Terrazza sull'azzurro silenzio

Τίτλος: Βεράντα στην Μπλε Σιωπή

Λάδι σε καμβά σε οριζόντια διάσταση· το έργο ανοίγεται σαν λαμπερό παράθυρο σε μια μεσογειακή τοπογραφία που παγώνει ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη μνήμη. Στο προσκήνιο, πλούσια και ζωντανή βλάστηση ξεσπά σε μια συμφωνία από πράσινα, κόκκινα, ροζ και μωβ, χτισμένη με πυκνές, απτικές πινελιές που μεταδίδουν το άρωμα και την κίνηση λουλουδιών που κουνιούνται από το θαλασσινό αεράκι. Τα χρώματα αποτυπώνονται με ελεύθερη και βεβαία κίνηση, δημιουργώντας μια ζωντανή ύφανση που αμέσως τραβάει τα βλέμματα.

Σαράντα αριστερά, ένα κατειλημμένο χωριό ξεδιπλώνεται σε καθαρές, ροδοκοκκινωπές διαφάνειες, που ελάχιστα υποδηλώνονται και όμως είναι ορατές, σαν να αναδύεται αργά από το φως. Τα σπίτια, στρωμένα και ακανόνιστα, συνομιλούν με το βουνό στο παρασκήνιο, αποδοσμένα σε τόνους μπλε και βαθμιαία μπλε, που δίνουν βάθος και αίσθηση ατμοσφαιρικής απόστασης. Το ζωγραφικό έργο εδώ γίνεται πιο συνθετικό, σχεδόν αποκαλυπτικό, αφήνοντας χώρο για το συναίσθημα αντί για περιγραφική λεπτομέρεια.

Στο κέντρο και προς τα δεξιά, η θάλασσα κυριαρχεί στη σύνθεση με έναν έντονο και λαμπερό γαλάζιο, ήρεμη και σιωπηλή, διακοπτόμενη μόνο από φωτεινές, καθαρές πινελιές που υποδηλώνουν αντανάκλασεις και αποστάσεις.

Μια πλακόστρωτη βεράντα, με γλάστρες φούξιας και ροζ λουλουδιών, εισάγει ένα ανθρώπινο και οικείο στοιχείο, προτρέποντας τον θεατή να επιμείνει, να ατενίσει τον ορίζοντα.

Ο ουρανός, ευρύς και αέρινος, διαπερνάται από απαλά και κινούντα σύννεφα, ζωγραφισμένος με φως και γρήγορες πινελιές που εντείνουν την αίσθηση φωτός και γαλήνης.

Το σύνολο μεταδίδει μια ατμόσφαιρα λαμπρού ηρεμίας και μεσογειακής ποίησης, όπου το χρώμα γίνεται ο πραγματικός πρωταγωνιστής και η πραγματικότητα φιλτράρεται μέσα από μια ζεστή, συναισθηματική και βαθιά στοχαστική ζωγραφική νοημοσύνη.