J Earley - Boy on Boat

Ζωγραφίζω συναισθήματα. Πάντα προσπαθώ να δημιουργήσω ένα πίνακα υπερρεαλισμού που σιωπηλά φωνάζει και ουρλιάζει. Υπάρχουν ορισμένες σκηνές που δεν θα ξεχάσω ποτέ, σκηνές στις οποίες δεν μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι. Μία από αυτές τις σκηνές ήταν κατά την επίσκεψή μου σε ένα μικρό νησί στο Μπανγκλαντές.
Η επίσκεψή μου στο Μπανγκλαντές το 2022 έγινε ως προσκεκλημένος ενός κοινωνικού σκοπού οργάνωσης, της Friendship. Ήθελα να δω πώς η κλιματική αλλαγή καταστρέφει το Μπανγκλαντές και αυτή η διαδικασία περιελάμβανε την επίσκεψη σε πολλά νησιά (αυτά ονομάζονται Τσαιρ). Αυτά τα νησιά πλημμύριζαν συνεχώς και εξαφανίζονταν πλήρως όταν ερχόταν ο στρατός. Σε αυτό το συγκεκριμένο νησί συνάντησα τους χωρικούς και είδα πώς προετοιμάζονταν για όταν έρθουν οι πλημμύρες. Τους ευχαρίστησα για την καλοσύνη και τη φιλοξενία τους. Στη συνέχεια άρχισα να περπατώ πίσω προς τη μικρή μας βάρκα όταν είδα αυτό το παιδί. Στάθηκε σε μια βάρκα κοιτώντας προς τα νερά. Ξέραμε ότι οι πλημμύρες ερχόταν και ο αέρας ήταν γεμάτος απελπισμένο φόβο. Η σιωπή ήταν τόσο δυνατή όταν είδα αυτό το παιδί. Είδα τον φόβο στα μάτια του, θα ήταν να προειδοποιήσει την οικογένειά του αν έβλεπε ενδείξεις πλημμύρας και καταιγίδων. Τότε θα έφευγαν όλοι με αυτή την μικρή ξύλινη βάρκα.
Ήξερα ότι έπρεπε να ζωγραφίσω αυτόν τον φόβο. Δεν θα μπορούσα να τον περιγράψω με λόγια και ήξερα ότι θα μπορούσα να τον εκφράσω μόνο με τα χρωματοκούτια μου. Άρχισα να προετοιμάζω τον καμβά. Μετά χρησιμοποίησα μεγάλες βούρτσες για να ζωγραφίσω το φόντο, χρησιμοποιώντας τόνους που θα υπαινίσσονταν μια καταιγίδα. Η εστίαση έπρεπε να είναι στο παιδί και είναι πολύ δύσκολο να ζωγραφίσεις τέτοια λεπτομέρεια όταν το όν on τον καμβά είναι τόσο μικρό. Πρέπει να χρησιμοποιήσω ειδικές μινιατούρες βούρτσες για να το επιτύχω.
Ελπίζω ότι όποιος βλέπει το “Ripples” θα οραματιστεί την ανησυχία του παιδιού, τη σιγή της σκηνής και θα αισθανθεί τη μεγάλη δύναμη της καταιγίδας που επρόκειτο να φτάσει.