Giangiacomo Spadari - Milano






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
| 2 € | ||
|---|---|---|
| 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 128581 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Giangiacomo Spadari Milano, σειγράφημα του 1972, περιορισμένη έκδοση 100 αντίτυπων (80/100), 50 × 70 εκ., χειρόγραφη υπογραφή, σε καλή κατάσταση, θεμα pop κουλτούρα, Ιταλία, σύγχρονο στυλ, περίοδος 1970–1980.
Περιγραφή από τον πωλητή
Σεριγραφία
9 χρώματα
50x70 εκ.
Έκδοση 100 αντίτυπων, 80/100
Γεννήθηκε στη Δημοκρατία της Αγίας Μαρίνης το 1938, κατά την παιδική του ηλικία ο Giangiacomo Spadari μετακομίζει στην Ρώμη, από όπου το 1961 ξεκινά για το Μιλάνο. Εκείνο τον πόλη της Λομβαρδίας αναπτύσσει την καλλιτεχνική του πορεία, περνώντας το 1972 και μακρύς παραμονές στο Παρίσι. Μεγάλη και πολύπλοκη είναι η σειρά των ατομικών εκθέσεων, εγκαινιασμένη το 1961 στη Γκαλερί Spotorno του Μιλάνου, στις οποίες το έργο του καλλιτέχνη παρουσιάζεται στο κοινό. Μεταξύ των σημαντικότερων εκθέσεων, θυμόμαστε τις παρουσιάσεις στην Γκαλερί Gian Ferrari του Μιλάνου το 1965, την «Contestation autorisée» στην Libreria Einaudi του Μιλάνου το 1966, στην Bergamini του Μιλάνου το 1968, «Due o tre cose che so di politica» στη Γκαλερία Schwarz του Μιλάνου το 1970, «La Rosa e il Leone» – πάντα στη Γκαλερία Schwarz του Μιλάνου το 1972, «Rosa Luxemburg, una vita per il socialismo» στη Galerie Poll του Βερολίνου το 1973, στο Palais des Beaux-Arts του Βρυξέλλιου το 1973, στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris – Arc 2 του Παρισιού το 1974, «Garibaldi e il compromesso storico» στη Γκαλερί Borgogna του Μιλάνου το 1975, «Immagini da film» στη Γκαλερί Rizzardi του Μιλάνου το 1976, «Tra cronaca e storia: il 1968» στο Palazzo dei Diamanti της Φεράρα το 1979, «Il tempo della natura» στη Γκαλερί Bergamini του Μιλάνου το 1982, «La pitié de l’amour» στη Galerie Bercovy-Fugier του Παρισιού το 1988, «I paesaggi della Biennale di Venezia» στο Museo d’Arte Moderna della Repubblica di San Marino το 1989, «Giangiacomo Spadari» στο Palazzo Ducale di Pavullo nel Frignano (Modena) το 1990, «I sette peccati capitali» στη Γκαλερί L’Eroica του Μιλάνου το 1992, «Amarcord» στη Galerie du Centre του Παρισιού το 1993, «Autobiografia» στο Studio Spaggiari του Μιλάνου το 1996. Ο καλλιτέχνης πεθαίνει στο Μιλάνο το 1997. Το 2007 στη Γκαλερί Annunciata του Μιλάνου πραγματοποιείται η έκθεση «Spadari: ένας ευρωπαϊκός ζωγράφος» επιμελημένη από τον W. Guadagnini. Το 2010 η Fundación Martínez Guerricabeitia φιλοξενεί μια ολική αναδρομή του Spadari, ο χρονιάτοχος visual chronicle στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθια στην Ισπανία. Το 2016 το μουσείο Villa Tamaris στη La Seyne-sur-Mer αφιερώνει στον καλλιτέχνη την ανθρωπολογική έκδοση «Spadari, un franctireur de l’image».
Σεριγραφία
9 χρώματα
50x70 εκ.
Έκδοση 100 αντίτυπων, 80/100
Γεννήθηκε στη Δημοκρατία της Αγίας Μαρίνης το 1938, κατά την παιδική του ηλικία ο Giangiacomo Spadari μετακομίζει στην Ρώμη, από όπου το 1961 ξεκινά για το Μιλάνο. Εκείνο τον πόλη της Λομβαρδίας αναπτύσσει την καλλιτεχνική του πορεία, περνώντας το 1972 και μακρύς παραμονές στο Παρίσι. Μεγάλη και πολύπλοκη είναι η σειρά των ατομικών εκθέσεων, εγκαινιασμένη το 1961 στη Γκαλερί Spotorno του Μιλάνου, στις οποίες το έργο του καλλιτέχνη παρουσιάζεται στο κοινό. Μεταξύ των σημαντικότερων εκθέσεων, θυμόμαστε τις παρουσιάσεις στην Γκαλερί Gian Ferrari του Μιλάνου το 1965, την «Contestation autorisée» στην Libreria Einaudi του Μιλάνου το 1966, στην Bergamini του Μιλάνου το 1968, «Due o tre cose che so di politica» στη Γκαλερία Schwarz του Μιλάνου το 1970, «La Rosa e il Leone» – πάντα στη Γκαλερία Schwarz του Μιλάνου το 1972, «Rosa Luxemburg, una vita per il socialismo» στη Galerie Poll του Βερολίνου το 1973, στο Palais des Beaux-Arts του Βρυξέλλιου το 1973, στο Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris – Arc 2 του Παρισιού το 1974, «Garibaldi e il compromesso storico» στη Γκαλερί Borgogna του Μιλάνου το 1975, «Immagini da film» στη Γκαλερί Rizzardi του Μιλάνου το 1976, «Tra cronaca e storia: il 1968» στο Palazzo dei Diamanti της Φεράρα το 1979, «Il tempo della natura» στη Γκαλερί Bergamini του Μιλάνου το 1982, «La pitié de l’amour» στη Galerie Bercovy-Fugier του Παρισιού το 1988, «I paesaggi della Biennale di Venezia» στο Museo d’Arte Moderna della Repubblica di San Marino το 1989, «Giangiacomo Spadari» στο Palazzo Ducale di Pavullo nel Frignano (Modena) το 1990, «I sette peccati capitali» στη Γκαλερί L’Eroica του Μιλάνου το 1992, «Amarcord» στη Galerie du Centre του Παρισιού το 1993, «Autobiografia» στο Studio Spaggiari του Μιλάνου το 1996. Ο καλλιτέχνης πεθαίνει στο Μιλάνο το 1997. Το 2007 στη Γκαλερί Annunciata του Μιλάνου πραγματοποιείται η έκθεση «Spadari: ένας ευρωπαϊκός ζωγράφος» επιμελημένη από τον W. Guadagnini. Το 2010 η Fundación Martínez Guerricabeitia φιλοξενεί μια ολική αναδρομή του Spadari, ο χρονιάτοχος visual chronicle στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθια στην Ισπανία. Το 2016 το μουσείο Villa Tamaris στη La Seyne-sur-Mer αφιερώνει στον καλλιτέχνη την ανθρωπολογική έκδοση «Spadari, un franctireur de l’image».
