Domenico Abriola (XX) - Madre e Figlio

Η σύνθεση είναι δομημένη γύρω από τη σχέση των δύο μορφών, με το βλέμμα του παιδιού στραμμένο προς το βιβλίο και την καθησυχαστική παρουσία της μητέρας που το περιβάλλει με μια κίνηση φροντίδας. Μέσω ενός εκφραστικού ύφους, το έργο επιχειρεί να δημιουργήσει συναισθηματική σύνδεση με όποιον το βλέπει, γιορτάζοντας με γλυκύτητα τους οικογενειακούς δεσμούς.