Montiel (1985) - "AUREUM"

«AUREUM» 81 × 65 εκ.

Το χρυσό ψάρι, ονομάζεται έτσι στα λατινικά, δεν κολυμπά σε νερό, αλλά στο φως. Το σώμα του δεν αντικατοπτρίζει τον κόσμο: τον μεταμορφώνει. Κάθε λέπιο είναι ένα τμήμα ήλιου παγωμένο, ένα ζωντανό νόμισμα που αμφισβητεί το βάρος του χρόνου. Δεν είναι πλάσμα ούτε αντικείμενο, είναι σύμβολο: αφθονία που αναπνέει, επιθυμία που γλιστρά ήσυχα.

Στον πίνακα, το φόντο διαλύεται σε σκιάσεις βαθιές, σχεδόν άπειρες, ώστε το χρυσό όχι μόνο να λάμπει, αλλά και να αναδυθεί ως αποκάλυψη. Το ψάρι προχωρά χωρίς βιάση, αιωρούμενο ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Η κίνησή του είναι κυκλική, αιώνια, σαν να σχεδιάζει με την ουρά το αόρατο σχήμα του άπειρου.

Δεν αντιπροσωπεύει τον υλικό πλούτο, αλλά τον εσωτερικό πλούτο: διαίσθηση, φαντασία, ελπίδα που επιμένει ακόμα και σε θολά νερά. Το χρυσό δεν είναι μόνο χρώμα· είναι πνευματική ενέργεια, φλόγα σε υγρή μορφή. Το φως γεννιέται από αυτό και επιστρέφει σε αυτό, κλείνοντας έναν ιερό κύκλο.

Το χρυσό ψάρι είναι φρουρός του βαθιού. Κατοικεί στο ασυνείδητο, όπου οι σκέψεις ακόμα δεν έχουν όνομα. Το βλέποντάς το θυμάσαι ότι κάτω από την επιφάνεια πάντα υπάρχει κάτι που λάμπει, περιμένοντας να ανακαλυφθεί.