Anton Kaestner - #354 - M - " Vertical Stripes ".

#354 - M - "Κάθετες Ρίγες".
Μονάδα, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3 mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Είναι ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή τελική επιφάνεια "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ενός ρητινώδους υλικού, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συστήνεται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το αρχείο αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλυπτής και συγγραφέας από τη Ελβετία, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάνη Μάιος 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιβαλλόμενος από την πανέμορφη φύση και τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα ήταν εκτιμημένη στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αναρίθμητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αυτά ευθυγραμμίζονταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διέγραψα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι Μαρόκο, Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Παντού κινούμουν, βυθιζόμουν στη ν local σκηνή τέχνης και ενσωματωνόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά-σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ήλπιζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Ιδρύσα τον χώρο γραφείου μου στο Παρίσι και αφοσιώθηκα πλήρως στην τέχνη μου. Με το τέλος του 2023 ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα έγινε αναγνωρισμένο, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και ψεκασμούς στον πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωτυλιγμένου Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -ό,τι πάει- ώστε να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, αφήνοντας περιθώριο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ελέγχονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας ωστόσο σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φωτεινά.
Διατηρώ τη μέθοδο μου σκόπιμα απλή. Ούτε “συναισθήματα” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για “ζωή στη θερμή καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως ο γαλλικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio θα το έθετε.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglass παρέχει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπών μερών, απαιτεί μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω η αλληλεπίδραση μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό θέαμα» και «απόσταση για το σύνολο» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω what μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτεί σημαντικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πράξη πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπει κανείς."

Anton Kaestner