Giuliano Ottaviani opera scultura coppa cristallo base argento - Κύπελλο - .925 silver

Απίθανη Αυθεντική Κούπα του Ottaviani, βάση ανάγλυφη σε φύλλο επίστρωμένου αργύρου. Σύνθεση του φύλλου: σφραγιζόμενος αργύρος R 925, δηλαδή κράμα που περιέχει χαλκό, καλύπτεται από φύλλο αργύρου 925/°°° και από ηλεκτρολυτική επίστρωση αργύρου 1000/°°°.Έργο κατατεθειμένο από το Studio Ottaviani. Σφραγίδα του στούντιο αριστερά (ΠΡΟΚΥΨΕΙΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΩΝ)• στα σφραγίσματα αργύρου υπάρχει η βαθμολόγηση.

Όροι: το έργο σε άριστη κατάσταση · .Διαστάσεις: κάδρο περίπου 13,5x9,5 εκ.

'' Η κρυστάλλινη κούπα είναι διαφανής και όχι θολή όπως μπορεί να φαίνεται στη φωτογραφία ''

Το έργο θα αποσταλεί σε χαρτοκιβώτιο τριών κυμάτων κατά της διάτρησης και κατά της κρούσης με ασφάλιση

Οι παραδόσεις των προϊόντων ανατίθενται μόνο σε μεταφορικές εταιρείες κορυφαίας κατηγορίας όπως UPS, DHL και BRT, με εγγύηση παράδοσης και ασφάλιση. Οι τιμοκατάλογοι είναι δημόσιοι online.

Ο Giuliano Ottaviani γεννήθηκε στη Φολίνγκο (Πέριτζια). Από μικρή ηλικία διακρινόταν η κλίση του στις εφαρμοσμένες τέχνες με εκρηκτική δημιουργικότητα και αξιοσημείωτη τεχνική αβρότητα· γι’ αυτόν τον λόγο φοίτησε στη Σχολή Τέχνης στη Μπερούρα και, υπό την κριτική ματιά του M° Domenico Purificato, απέκτησε δίπλωμα από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Brera στο Μιλάνο.

Μετά το ντεμπούτο του με μία πρώτη ατομική έκθεση στο Μιλάνο, μόλις 17 ετών, στράφηκε προς την Ελβετία και, στο Ζυρίχη, ο μεγάλος γκαλλερίστας Her Bolag ήθελε να αγοράσει ορισμένες από τα έργα του για τη ιδιωτική του συλλογή. Μέχρι το 1976 ο Ottaviani χωρίζεται μεταξύ Ιταλίας και Ελβετίας, δύο χώρες που βλέπουν την άνθηση της επιθυμίας του για πλήρη πραγματοποίηση στον καλλιτεχνικό χώρο μέσα από πολλές ατομικές εκθέσεις, και οι αιτήσεις για συνέχιση της διδασκαλίας της ζωγραφικής και του γλυπτικού επαγγέλματος που είχε εξασκήσει για μικρό χρονικό διάστημα δεν ευοδώθηκαν, αφιερώνοντας τη ζωή του στην επίμονη και πλήρη δέσμευση στην αναζήτηση νέων ιδεών και σχημάτων.

Πολλές ήταν οι ικανοποιήσεις που σφράγισαν τη διαδρομή του Giuliano Ottaviani, μια πορεία πλούσια σε επιτυχίες: στο Παρίσι, αφού του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστημών και Γραμμάτων, 1ο βραβείο, ο μοναδικός Ιταλός, γίνεται δημιουργός πολλών νωδών σε γνωστό χώρο μόδας· οι γκαλερί της γαλλικής πρωτεύουσας τον διεκδικούν για ατομικές εκθέσεις: Gallerie du Pack Royal, Gallerie Robin.

Στην Ιταλία εμφανίζεται συνεπής στην έκθεση των έργων του στην Αμάλφι ακτή: από το Positano μέχρι το Ravello, η Αμάλφι τον φιλοξενεί στα Τάγματα της Δημοκρατίας, και σε αυτή την περίσταση αγωνίζεται στην εικονογράφηση του βιβλίου «Masamoeòòp do Amalfi» κατόπιν αιτήματος του ίδιου του Δήμου. Θα παρευρεθεί για 8 ολόκληρα χρόνια με ατομικές εκθέσεις.

Το 1988 η πόλη της Ναντώ ζητά τη συμμετοχή του για την επέτειο της Γαλλικής Επανάστασης και διοργανώνεται μια μεγάλη έκθεση προς ανάμνησιν του γεγονότος και τα έργα του «Masaniello di Amalfi» εκτίθενται σε αυτή τη χρονική περίσταση ως μαρτυρία της εξέγερσης της Νάπολης. Η τέχνη του τον οδηγεί να γίνει ευρωπαίος πολίτης, εκθέτοντας στη Γερμανία σε Κολωνία, Νυρεμβέργη και άλλες γερμανικές πόλεις· ετησίως διεξάγονταν 6-8 ατομικές εκθέσεις και, αντί για γκαλερί ιδιωτικές, τα έργα του εκτέθηκαν σε κέντρα που παρείχαν οι διάφοροι Δήμοι και Περιφέρειες που ήταν περήφανοι να φιλοξενήσουν τον καλλιτέχνη προσφέροντας στο κοινό την ευρύτατη δημιουργικότητά του.

Το έργο του Μεγάλου Ottaviani δεν περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική και τη γλυπτική, αλλά επεκτείνεται και στην κοσμηματοποιία και το σχεδιασμό εσωτερικών χώρων, στη δημόσια διακόσμηση με τη δημιουργία γλυπτών μνημειακών διαστάσεων από 2 έως 6 μέτρα ύψος τα οποία έξω έχουν άψογη καλλιτεχνική κατασκευή και εσωτερικά ευρύ κοινωνικό χρησιμοποιήσιμο. Επίσης, υπόγειοι χώροι στάθμευσης για οχήματα και εκθεσιακά περίπτερα σε πολλαπλά επίπεδα για την παρουσίαση διαφόρων ειδών: τέχνης, μόδας και λαογραφικών ειδών κάθε περιοχής. Στα χρόνια του 80 ο Δάσκαλος Ottaviani ίδρυσε ένα Ευρωπαϊκό γκρουπ στο οποίο συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων, και οργάνωσε διεθνείς εκθέσεις υψηλού επιπέδου. Στη Γαλλία, ο καλλιτέχνης εκθέτει σε διάφορες στιγμές σε αρκετές πόλεις: η Λιόν τον φιλοξενεί σε δημοτικά αίθρια, Beaulieu sur Mer τον προσκαλεί στην έκθεση της Αφηρημένης Γλυπτικής σε διάφορες εκδόσεις, και στο Charlieu ο κος Ottaviani δημιουργεί, στο δημοτικό μουσείο, ένα μπουρλά 10 x 20 μ. και διατηρεί ένα θερινό μάθημα γλυπτικής προσκεκλημένος από το Ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Ακόμη και η Κόστα Αζόρα αξιοποιεί το έργο του: Καν, Αντίμπ, Βαλαούρι, Biot, Le Luc, Sain Janet, Cap d’Ail βλέπουν τη συνεχή παρουσία ατομικών εκθέσεων και τη φημισμένη γκαλερί Nice Quadrige εκθέτει μόνιμα τα έργα του. Τα έργα του καλλιτέχνη έχουν προβληθεί σχεδόν σε όλες τις ιταλικές πόλεις: από το περίφημο Θέατρο Rendano στην Κοζέντσα, στη αίθουσα εκθέσεων Taormina, από το Palazzo Barberini στη Ρώμη, στην Galleria La Loggia στην Ούντινε, από τη Galleria Percorsi d’arte στη Βενετία μέχρι τη Galleria Le Muse στις Μπάρια, και πολλές άλλες σημαντικές τοποθεσίες όπως το καζίνο του Σαν Ρέμο και για 8 ακόμη χρόνια σε πολλές πόλεις της Costa Smeralda στην Σαρδηνία. Η Ευρώπη έχει πλέον γίνει πεδίο περιορισμένο για τις προοπτικές του M° Ottaviani και η δραστηριότητά του φτάνει στην Αμερική. Τον προσκαλεί επίσημα το Πανεπιστήμιο της Νέα Υόρκης και τον φιλοξενεί με μια μεγάλη ατομική έκθεση. Ακολουθούν το Λος Άντζελες, η Laguna Beach και πολλές άλλες. Το πιο μεγάλο και διακεκριμένο κέντρο πυρηνικής ενέργειας του κόσμου, το Fermilab του Σικάγο τον προσκαλεί να εκτελέσει δημοσίως μια τεράστια οθόνη 2 μέτρων x 20 σε μια παράσταση με τίτλο «Simbiosi in Concerto», μια νέα του ιδέα: να συνδυάσει τη μουσική με τη ζωγραφική. Δύο ικανοί καλλιτέχνες, ένας πιανίστας και μια βιολίστα συνοδεύουν τον Δάσκαλο Ottaviani εκτελώντας ένα κονσέρτο κλασικής μουσικής.

Το Πριγκιπάτο του Μονακό τον φιλοξενεί επανειλημμένα για να πραγματοποιήσει τις παραστάσεις του στο Μοντεκέλο και η περιοδεία συνεχίζεται και στην Ιταλία. Η Λιγουρία είναι η ιταλική περιφέρεια που καλεί επανειλημμένα τον Giuliano Ottaviani στις γραφικές της πόλεις Spotorno, Savona, Celle Ligure, Loano, Varazze και άλλες. Για τη σημαντική συνεισφορά του στους τομείς της τέχνης, το 1991 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Francesco Cossiga του απένειμε το Τιμητικό Αξίωμα του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το ευρύ του έργο αγγίζει και τον χώρο της Νομισματικής και Φιλοτελικής: εκτελεί με εντολή μεταλλικά δώρα για Τράπεζες και Ιερούς Ιδρύματα, και για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ποιητή Eugenio Montale δημιουργεί τη σφραγίδα για τη Δημοκρατική Πολιτεία. Από το 1997 ο Μ° Ottaviani αφιερώνει τον χρόνο του και τη σημαντική του δημιουργικότητα στον κοινωνικό τομέα: στη Βραζιλία, στη Σάο Πάολο, του δίνεται η ευκαιρία να διδάξει γλυπτική σε παιδιά του δρόμου, που ονομάζονται pichadores, νεαροί που λόγω της φτώχειας τους γίνονται κοινωνικοί απόβλητοι διαπράττοντας πράξεις που τιμωρούνται από τον τοπικό νόμο. Η αποκατάσταση αυτών των παιδιών οδήγησε τις διάφορες δημοτικές διοικήσεις να εκτιμήσουν το έργο του Ottaviani προσφέροντας την ευκαιρία ίδρυσης της Πρώτης Ακαδημίας Ottaviani στη Βραζιλία. Η ίδια κίνηση θα ακολουθήσει στο μέλλον και σε άλλες πόλεις της Βραζιλίας και με πιθανότητα και στην Ιταλία.

Το 1998 σηματοδότησε μια σημαντική στροφή για τη δραστηριότητα του Giuliano Ottaviani, ο οποίος κέρδισε διεθνή διαγωνισμό γλυπτών και είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα μαρμάρινο γλυπτό ύψους 5 μ. στην Κίνα, συγκεκριμένα στη Changchun, τιμή με την οποία έγινε ο πρώτος Ιταλός που έχει γλυπτό εκτεθειμένο μόνιμα σε κινεζική πλατεία. Ακολουθεί έκθεση στο World Art Museum China Millennium Monument προς τιμής της χρονιάς της Ιταλίας στην Κίνα το 2006, όπου θα παραμείνουν μόνιμα 13 μεγάλα μνημειακά έργα στη συλλογή του Μουσείου. Η κινεζική περιοδεία συνεχίζεται στο Σανγκάη, όπου η πόλη αποκτά αμέτρητα έργα για τη δημόσια συλλογή. Μετά το Σανγκάη μετακινείται ξανά στη Βραζιλία για την περιοδεία στο Μουσείο της πόλης του Σαλβαδόρ.

Το βιογραφικό του βρίσκεται αποθηκευμένο στα αρχεία στο: Φλωρεντία, Ινστιτούτο Κουστωρώνης στη Φλωρεντία, στο Παρίσι, Beaubourg, κέντρο Pompidour.

Είναι γραμμένος στην Εθνική Γκαλερία Σύγχρονης Τέχνης – Ρώμη.