Pablo Palazuelo (1927-2003) - Sigilla

Λιθογραφία του Πάμπλο Παλαζουέλο (* 1927 † 2003, Μαδρίτη) με τίτλο «Sigilla»
Αυτό το έργο ανήκει στη σειρά «Emblema», που δημιούργησε ο Παλαζουέλο το 1980.
Υπογεγραμμένο πάνω στην πλάκα από τον καλλιτέχνη.
Εκδόθηκε από τη Maeght. Εκτυπώθηκε από το Arte París * Έκδοση Εξαντλημένη *
Φτιαγμένη σε χαρτί Arches υψηλής ογκολογίας, με το χαρακτηριστικό υδατοσήμιό της.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

*** ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ ***

Διαστάσεις: 80 x 58 εκ.
Έτος: 1980
Αριθμός αντίτυπων: 3000 τεμάχια
Κατάσταση: Άριστη (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαστικοποιηθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε φάκελο επαγγελματικής τέχνης, με αποτέλεσμα να διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται με προσοχή και θα πακεταριστεί σε κουτί από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα πιστοποιείται με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς για την αρχική αξία του έργου με πλήρη επιστροφή σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Πάμπλο Παλαζουέλο σπούδασε αρχιτεκτονική στη Μαδρίτη και στο Royal Institute of British Architects του Όξφορντ. Από το 1939 αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Μετά από μια βραχεία καθιέρωση ενός στυλ νεο-κυβιστικού συνεχιστή του Πικάσο και Braque, άρχισε να ενδιαφέρεται για το έργο γλυπτών όπως ο Naum Gabo και ο Anton Pevsner και για τη ζωγραφική του Paul Klee, που τον επηρέασε sâuτα.
Τα πρώτα του αφηρημένα σκίτσα βασίζονταν στην παρατήρηση φυσικών δομών, όπως κρύσταλλα χιονιού, μικροσκοπικές εξετάσεις κυττάρων ή αεροφωτογραφίες· η αναζήτηση γεωμετρικών δομών και των μαθηματικών τους αναλογιών θα χαρακτήριζε το έργο του Παλαζουέλο σε όλη την καριέρα του.
Το 1948 εγκαταστάθηκε στο Ισπανικό Περίπτερο της Κοινωνίας Πανεπιστημιακής Πόλης του Παρισιού, όπου συνάντησε τον Chillida.
Η πρώτη ατομική έκθεσή του έγινε στη Γκαλερί Maeght του Παρισιού το 1955. Αργότερα εξέθεσε στα σημαντικότερα ευρωπαϊκά και αμερικανικά μουσεία, όπως το Guggenheim στη Νέα Υόρκη, το Carnegie International του Pittsburg, ή το Musée d’Art Moderne της Ville de Paris.
Το 1954 άρχισε να αναπτύσσει μια γλυπτική πτυχή που κορυφώθηκε στη δεκαετία του ’70. Με τον καιρό η γεωμετρία του απέκτησε μεγαλύτερο δυναμισμό και ευελιξία, και ο ρυθμός του επιτάθηκε: ο κατακερματισμός που παράγεται στην επιφάνεια δημιουργεί ολόκληρο δίκτυο ευθύγραμμων και σπασμένων γραμμών και εμφανίζεται μια δομή κρυσταλλοποίησης.
Το 1969 επέστρεψε στην Ισπανία, όπου εγκατέστησε το μόνιμο εργαστήριο. Τον τίμησαν με Χρυσό Μετάλλιο των Καλών Τεχνών το 1982. Το 2004 έλαβε το Βραβείο Velázquez του Ισπανικού Υπουργείου Πολιτισμού.