sylvain barberot - Skull #2






Πάνω από 10 χρόνια εμπειρίας στο εμπόριο τέχνης, ίδρυσε δική του γκαλερί.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 130581 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Skull #2, γλυπτό με τεχνικές μίξης του Sylvain Barberot, αντίτυπο σε γύψη εποξειδικής ρητίνης με επάλειψη φύλλου χρυσού 24 καρατίων, έτος 2015, ύψος 19 cm, πλάτος 16 cm, βάρος 1 kg, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, σε εξαιρετική κατάσταση, αρχική έκδοση, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη στη Γαλλία.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μουλάζζ ενος ανθρωπινου κρανίου κατασκευασμένο από εποξειδική ρητίνη και καλυμμένο με φύλλο χρυσού 24 καρατιών.
Εδώ και σε αυτά τα έργα ο χρόνος παγώνει εξαιτίας της χρήσης του κρανίου ως αιώνιου, αμετάβλητου και παγωμένου στηρίζματος. Οι χρονικότητες συγκρούονται και η σκοτεινότητα της αντίληψης για τον θάνατο υποτάσσεται στη λάμψη του φύλλου χρυσού που αντανακλά με τη φωτεινότητά του το φως.
Ένα έργο τέχνης είναι κατ’ ουσίαν μια ματαιότητα. Αντικατοπτρίζει την επιθυμία του καλλιτέχνη να αντικειμενοποιηθεί ώστε να επιβιώσει (του) στο χρόνο και απαντά στην ματαιότητα της ιδέας του καλλιτέχνη-δημιουργού. Η μνήμη δεν παγιώνεται, παραμένει επόμενη χωρίς ποτέ να εδρεώνεται σε ένα άπειρο. Η απώθειά της είναι η μόνη της λύση.
Διεθνής καλλιτέχνης, του οποίου το έργο στηρίζεται στην διχοτομία που υπάρχει ανάμεσα στη μνήμη και τη λησμόνηση. Η μνήμη κατά τη γνώμη μου είναι το αναγκαίο στοιχείο που συνδέει το σώμα μας με τον κόσμο. Ωστόσο, καθώς ο πολιτισμός μας προσπαθεί να χαράξει την ιστορία με τον ριγμό, εγώ προσπαθώ να εμποδίσω, να αποδομήσω, ακόμα και να ξεπεράσω τη δική μου μνήμη. Μεγάλη επιχείρηση η άσκηση της λησμόνησης…
Το σώμα είναι μόνο η στήριξη αυτής της μνήμης που εξαρτάται από αυτό, ακόμα και χρειάζεται. Αυτή το χτίζει, το μοντελοποιεί και το μεταμορφώνει. Και αν η αναμνησια είναι στα ελληνικά όπως η άνοδος της ανάμνησης, κατά τη γνώμη μου την καταδιώκω για να διαφύγω καλύτερα από αυτήν.
Μουλάζζ ενος ανθρωπινου κρανίου κατασκευασμένο από εποξειδική ρητίνη και καλυμμένο με φύλλο χρυσού 24 καρατιών.
Εδώ και σε αυτά τα έργα ο χρόνος παγώνει εξαιτίας της χρήσης του κρανίου ως αιώνιου, αμετάβλητου και παγωμένου στηρίζματος. Οι χρονικότητες συγκρούονται και η σκοτεινότητα της αντίληψης για τον θάνατο υποτάσσεται στη λάμψη του φύλλου χρυσού που αντανακλά με τη φωτεινότητά του το φως.
Ένα έργο τέχνης είναι κατ’ ουσίαν μια ματαιότητα. Αντικατοπτρίζει την επιθυμία του καλλιτέχνη να αντικειμενοποιηθεί ώστε να επιβιώσει (του) στο χρόνο και απαντά στην ματαιότητα της ιδέας του καλλιτέχνη-δημιουργού. Η μνήμη δεν παγιώνεται, παραμένει επόμενη χωρίς ποτέ να εδρεώνεται σε ένα άπειρο. Η απώθειά της είναι η μόνη της λύση.
Διεθνής καλλιτέχνης, του οποίου το έργο στηρίζεται στην διχοτομία που υπάρχει ανάμεσα στη μνήμη και τη λησμόνηση. Η μνήμη κατά τη γνώμη μου είναι το αναγκαίο στοιχείο που συνδέει το σώμα μας με τον κόσμο. Ωστόσο, καθώς ο πολιτισμός μας προσπαθεί να χαράξει την ιστορία με τον ριγμό, εγώ προσπαθώ να εμποδίσω, να αποδομήσω, ακόμα και να ξεπεράσω τη δική μου μνήμη. Μεγάλη επιχείρηση η άσκηση της λησμόνησης…
Το σώμα είναι μόνο η στήριξη αυτής της μνήμης που εξαρτάται από αυτό, ακόμα και χρειάζεται. Αυτή το χτίζει, το μοντελοποιεί και το μεταμορφώνει. Και αν η αναμνησια είναι στα ελληνικά όπως η άνοδος της ανάμνησης, κατά τη γνώμη μου την καταδιώκω για να διαφύγω καλύτερα από αυτήν.
