Edward Hopper - Morning Sun (1952)

Morning Sun όπως αποδίδεται από τον Edward Hopper,
Impression pigmentaire autorisée sur papier Fine art de haute qualité (310 g/m2)

Υπογραφή τυπωμένη στην πλάκα
Σφραγίδα του εκδότη στο πίσω μέρος του κάδρου.

Εκτύπωση σε χαρτί Canson Arches Aquarelle Rag 310 g/m², ένα χαρτί 100% βαμβάκι υψηλής μουσειακής ποιότητας, αναγνωρισμένο για την ήπια υφή του και την ματ βελούδινη απόδοση.

Κατάσταση: εξαιρετική. Ποτέ δεν ήταν σε κάδρο, ποτέ δεν εκτέθηκε.

Διαστάσεις του μοτίβου: 57,5 x 40 εκ. (Εξωτερικές διαστάσεις: 59,5 x 42 εκ.)

Αποτυπώθηκε μετά τον πόλεμο· το Morning Sun αντικατοπτρίζει έναν ορισμένο αποσυμπλέγμα από τη σύγχρονη κοινωνία. Ο Hopper, μέσα από σκηνές που φαίνονται καθημερινές, εκφράζει βαθιές εντάσεις που σχετίζονται με το απομόνωση στις πόλεις και με την ανθρώπινη κατάσταση.

Ο Edward Hopper (1882–1967) ήταν Αμερικανός ρεαλιστής ζωγράφος γνωστός για τις απεικονίσεις της σύγχρονης αμερικανικής ζωής, συχνά χαρακτηριζόμενες από αίσθημα απομόνωσης και μοναξιάς. Τα έργα του απεικονίζουν συνήθως αστικές και αγροτικές σκηνές, δίνοντας έμφαση στο παιχνίδι φως και σκιά. Το διακριτικό ύφος του Hopper χαρακτηρίζεται από καθαρές συνθέσεις, απλοποιημένες μορφές και δραματικά αντίθετα ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, και τα έργα του έχουν γίνει υπαινιγμοί της αμερικανικής ζωής του μεσοπολέμου.

Η ματιά του στη πραγματικότητα συνδέεται, μέσω της μοντερνιστικής του προσέγγισης, με τις έρευνες του Ρενέ Μαγκρίτ, του Ντέιβιντ Χόκνεϊ, του Ρόι Λίχτενστάιν ή του Άντι Γουόρχολ, ο καθένας από τους οποίους διερεύνησε το φως, το χρώμα και την αντίληψη της καθημερινότητας. Η προσέγγιση του Hopper συνομιλεί επίσης με τον Κλοντ Μονέ, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ανρί Ματίς, τη Τζον Μιρō και τον Μαρκ Σαχαγάλ, προοιωνιζόμενη ταυτόχρονα την αυστηρότητα αρχιτεκτονικής ενός Πιέτ Μοντριάν ή την χρωματική ευαισθησία ενός Μαρκ Ροθκό. Όπως οι Μπασκιά, Κουσάμα ή Μπανκsy, διερωτάται για το άτομο σε έναν σύγχρονο χώρο, ανάμεσα σε απομόνωση, ομορφιά και αστική ένταση.

Έργο διαχρονικό, σταυροδρόμι ρεαλισμού και οπτικής ποίησης, που εντάσσεται φυσικά ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης – από τον Χάρινγκ μέχρι τους Κουνς, από τους Σουλάζ έως τον Μουρακάμι, περνώντας από τον Μποτέρο, τον Μοντιλιάνι ή τον Σεζάν.