Ένα ξύλινο γλυπτό - Γιορούμπα - Νιγηρία

Αυτή η θραυσματική γλυπτική ιππική μορφή από τον Νίγηρα, συλλεγμένη στην περιοχή Εκίτι, αποδίδεται με πιθανότερη βεβαιότητα στον Olowe of Ise και παρουσιάζεται σε μια φθαρμένη, φθαρμένη ξύλινη βάση. Ο ιππέας κρατάει μια λόγχη στο ένα χέρι και ένα καμπυλωτό μαχαίρι στο άλλο, περιβαλλόμενος από τρεις μικρότερους συνοδούς που πιθανώς λειτουργούν ως φύλακες ή στρατιώτες. Το άλογο, αξιοσημείωτο για την απώλεια ενός αυτιού, εμφανίζει ισχυρές μορφολογικές συγγένειες με άλλα ιππικά έργα του Olowe, ιδιαίτερα με τα φημισμένα ροκανίσματα βεράντας, αποδεικνύοντας τη χαρακτηριστική εκφραστικότητα κίνησης και παρουσίας του δασκάλου.

Το πρόσωπο του ιππέα φέρει διακριτικά χαρακτηριστικά σχεδόν εμβληματικά για το εργαστήριο του Olowe: ένα ανοιχτό κάτω σαγόνι κάτω από το αποκαλούμενο «διάστημα δόντι», μια ελαφρώς καμπυλωτή μύτη, και έντονες, προς τα εμπρός προεξέχουσες ματιές. Αυτά τα μορφολογικά στοιχεία υποδηλώνουν το χέρι του μεγάλου δασκάλου ή, εναλλακτικά, ενός πολύ ικανού βοηθού εν Within his immediate circle. Ο δυναμικός αλληλεπιδραστικός χειρισμός της μορφής με το ιπποειδές, μαζί με τα συνοδευτικά μορφές, αντικατοπτρίζουν την ενσωμάτωση αφήγησης, κατάστασης και τελετουργικού συμβολισμού στην ιβουραϊκή αυλή γλυπτικής, ενώ οι φυσικές ίχνη φθοράς και θραύσης μαρτυρούν τη μακρά ιστορία ενός σεβασμού, έκθεσης και έκθεσης εντός του αρχικού του πολιτιστικού πλαισίου.

Ο Olowe of Ise (περ. 1873–περ. 1938) ευρέως θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους γλυπτικής της Γεωργίας της Ορόρου, του νοτίου-δυτικού Νιγηρίας, των οποίων το έργο αποτελεί παράδειγμα της άνθισης της καλλιτεχνικής καινοτομίας στην αυλεία τέχνης της περιοχής. Γεννημένος στην πόλη Ίσε στην Πολιτεία Εκίτι, ο Olowe εκπαιδεύτηκε σε παραδοσιακές τεχνικές ξυλουργικής της Γεωργίας και γρήγορα έγινε διάσημος για την κατοχής της ξύλινης γλυπτικής, ιδιαίτερα για παραγγελίες στην αυλή. Η φήμη του επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη Γεωργιανή περιοχή, και συχνά καλούνταν να δημιουργεί ιερά, βεράντες κολώνες, πόρτες και άλλα συνθέματα γλυπτικής που συνδύαζαν λειτουργική αρχιτεκτονική με ζωντανή αφήγηση.

Μεταξύ των πιο γιορτασμένων συνεισφορών του είναι οι ιππικοί του γλυπτοί. Αυτοί οι ιππικοί συχνά απεικονίζουν ένα κεντρικό πρόσωπο υψηλής τάξης, όπως πολεμιστής ή ευγενής, ακουμπισμένος πάνω σε ένα στυλιζαρισμένο άλογο και συνοδευόμενος από μικρότερους υπηρέτες, στρατιώτες ή συμβολικές φιγούρες. Τα άλογα του Olowe είναι αμέσως αναγνωρίσιμα για τις δυναμικές τους πόζες, εντονωμένη μυϊκότητα και λεπτομερή διακόσμηση, συμπεριλαμβανομένων υπερβολικών ματιών, ανοιχτών στόχων και αρθρωτών άκρων. Οι ιππείς συχνά εμφανίζουν χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά προσώπου όπως το αποκαλούμενο «διάστημα δόντι» ή τα ευρέως διαχωρισμένα κούφια, έντονη μύτη και επίφοβα, προεξέχοντα μάτια, όλα χαρακτηριστικά του εργαστηρίου του Olowe.

Αυτοί οι ιππικοί γλυπτοί δεν ήταν απλώς διακοσμητικοί· εξυπηρετούσαν ως σύμβολα κοινωνικής θέσης και οπτικές αφηγήσεις εντός των παλατιών των Γεωργιανών, επικυρώνοντας αρχές, τιμώντας έργα και ενσωματώνοντας πνευματική και πολιτική εξουσία. Έργα όπως οι βεράντες του στην Ikere, Efon, και σε άλλες πόλεις του Εκίτι αποκαλύπτουν το ταλέντο του για τον συνδυασμό λειτουργικότητας αρχιτεκτονικού με γλυπτική έκφραση, παράγοντας φιγούρες που μεταφέρουν κίνηση, ιεραρχία και δράμα. Η επίδρασή του επεκτάθηκε σε κύκλο μαθητών και οπαδών, εξασφαλίζοντας τη συνέχεια του στυλιστικού λεξιλόγιου του και για τον 20ό αιώνα. Σήμερα, οι ιππικοί του ιππείς γιορτάζονται τόσο για την τεχνική αρτιότητα όσο και για την συγκινητική απεικόνιση της αυλικής ζωής της Γεωργίας, και κατέχουν κεντρική θέση στη μελέτη της ιστορίας της Δυτικής Αφρικής τέχνης.

Ο Henry John Drewal παρέχει βασικές μελέτες πάνω στο έργο του Olowe, τοποθετώντας τους βεράντες και τους ιππικούς γλυπτούς του μέσα στην αυλική τέχνη της Γεωργίας. Το African Art του Frank Willett (London, 1971) περιλαμβάνει συζήτηση για τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και τη τεχνική τελειότητα του Olowe. Το Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought (New York, 1989) του Henry J. Drewal εξετάζει τις πρακτικές εργαστηρίου, την εικονογραφία και την επιρροή στον διάδοχο γενών γλυπτών του Yoruba. Οι συνεισφορές του Roland L. Adams σε διάφορους καταλόγους εκθέσεων, συμπεριλαμβανομένου του Master Sculptors of the Yoruba: Olowe of Ise (London, 1992), τεκμηριώνουν τους ιππικούς γλυπτούς και τις βεράντες με λεπτομερείς φωτογραφίες και ανάλυση. Το African Vodun: Art, Psychology, and Power (Chicago, 1995) της Suzanne Preston Blier παρέχει τα συμφραζόμενα για τη θρησκευτική και αυλική τέχνη των Γεωργιανών, συμπεριλαμβανομένων των παραγγελιών και των κοινωνικών λειτουργιών των γλυπτών του Olowe.

Για πιο λεπτομερή συζήτηση των ιππικών έργων του Olowe, βλέπε Philip J. C. Dark, An Introduction to Yoruba Art (Oxford, 1973), ο οποίος ανιχνεύει τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των ιππικών γλυπτών και τους αφηγηματικούς τους ρόλους. Επιπλέον, η βιβλιογραφία που συνοδεύει εκθέσεις μουσείων, όπως ο κατάλογος Art of the Yoruba (Metropolitan Museum of Art, 1989), απεικονίζει την τεχνική εξπέρτιζα, τη χωρική σύνθεση και την δυναμική αφήγηση που παρατηρείται στο έργο του Olowe.

Αναζήτηση μόνο στη γκαλερί.